วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต (โบสถ์คาทอลิก)

บอกเล่าให้ฟัง

ในที่สุดเราก็ผ่านสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ การแห่ใบลาน วันพฤหัสฯศักดิ์สิทธิ์ วันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ วันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเราเรียกวันทั้งสามนี้ว่า “ตรีวารปัสกา” และวันสมโภชปัสกาพระเยซูคริสตเจ้ากลับคืนพระชนมชีพ ไปอย่างดีพอสมควรด้วยความร่วมมือร่วมใจของพวกเราทุกๆคนที่นี่ ในช่วงก่อนสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ ระหว่างสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ และเมื่อถึงวันฉลองสมโภชต่างๆ พ่อนั่งรำพึงเรื่องราวของพระเยซูคริสตเจ้า เหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นกับพระองค์ สัญลักษณ์และขั้นตอนต่างๆของพิธีกรรมทุกวัน ทำให้พ่อรู้สึกอัศจรรย์ใจเป็นอย่างยิ่ง ทำไมหนอเราทำเรื่องเดียวกันทุกๆปี แต่เราต้องเตรียมก่อนกลับไปดูใหม่ ไปนั่งรำพึงใหม่ในเรื่องเดิมๆ และเมื่อทำเช่นนี้ทุกครั้งจะพบเรื่องใหม่ ความคิดใหม่ ทุกครั้งไป ในรอบปีพิธีกรรมก็เช่นเดียวกัน ของวันธรรมดาจันทร์-วันเสาร์ แบ่งเป็นปีคู่และปีคี่ ของวันอาทิตย์แบ่งเป็น ปี A ปี B ปี C ใครก็ตามที่มาร่วมบูชาขอบพระคุณในวันธรรมดา 2 ปี ก็จะได้ฟังพระวาจาตอนสำคัญเกือบทั้งหมด ถ้าเป็นวันอาทิตย์จะต้องใช้เวลา 3 ปี แม้จะเป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่พ่ออ่านพระวาจาของพระเจ้า เตรียมเทศน์ พ่อจะพบเรื่องใหม่ที่จะเทศน์เหมือนกัน

บอกเล่าให้ฟัง

ความศรัทธา ความยึดมั่นถือมั่นอย่างผิดๆ อาทิ คิดว่าตนเองถูกต้องเสมอ ถ้าจะมีความผิดพลาดอะไรก็เพราะคนอื่นไม่ใช่ฉันแน่นอน การยึดติดกับการปฏิบัติที่สืบทอดต่อกันมาอย่างไม่รู้เหตุผล หรือการเชื่อถืออย่างตาบอด ฯลฯ คือสาเหตุที่ก่อให้เกิดความทุกข์ร้อนแก่เรามากที่สุด เราจะสามารถแก้ไขปัญหานี้ได้ต่อเมื่อเราตั้งจุดหมายที่จะแก้ไขมันอย่างจริงจัง โดยทำให้จุดเริ่มต้นที่ไร้เหตุผลในชีวิตของเรา กลายเป็นจุดเริ่มต้นที่มีเหตุผล เพื่อจะทำดังที่ว่านี้มีสิ่งสำคัญสองประการที่เราต้องทำคือ

1. ต้องมองสิ่งที่ไร้เหตุผล สิ่งที่เบาปัญญาทุกอย่างในชีวิตให้ออก แล้วตั้งใจเรียนรู้มัน
2. ต้องเข้าใจว่า ชีวิตที่ตระหนักรู้และมีเหตุผลนั้นเกิดขึ้นได้ (ต้องกล้าคิด กล้าทำ และยอมเปลี่ยนแปลงตนเองด้วยใจกว้าง)

บอกเล่าให้ฟัง

ความจริงอันยิ่งใหญ่ที่สุดนั้นคือสิ่งที่เรียบง่ายที่สุด (ชอง ดาลองแบร์) พระเป็นเจ้าเป็นองค์ความดี เป็นองค์ความจริง และเป็นองค์ความรักอันหาขอบเขตมิได้ เพราะฉะนั้นเราจึงอนุมานได้ว่าในพระองค์จะต้องเป็นความเรียบง่าย จากประสบการณ์ในการดำเนินชีวิตของเรา ถ้าเราสังเกตให้ดีๆเราจะพบว่าความเรียบง่ายมักจะอยู่คู่กับความงดงาม และความดีแห่งชีวิตเสมอ เราคงเคยได้ยินบ่อยๆว่าคนดีปากต้องตรงกับใจ คือคิดอย่างไรก็พูดอย่างนั้น หรือพูดและทำอะไรตรงไปตรงมา ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมเงื่อนงำซับซ้อน พระเยซูคริสตเจ้าจึงทรงสอนว่าอะไรที่ใช่ก็บอกว่าใช่ อะไรที่ไม่ใช่ก็บอกว่าไม่ใช่ นอกนั้นมาจากมาร “เมื่อใดคนที่พูดจาด้วยการประดิดประดอยถ้อยคำและอ้อมค้อม เมื่อนั้นแหละแสดงว่าเขากล่าวคำเท็จ หรือไม่ก็กำลังยกย่องตัวเอง ท่านไม่ควรเชื่อถือคนเช่นนี้ คำพูดที่ดีนั้นจะชัดเจน แหลมคม และทุกคนเข้าใจได้เสมอ” (ชอง ดาลองแบร์)

บอกเล่าให้ฟัง

เมื่อเริ่มต้นเรียนคำสอนเรื่องบาป เราจะเรียนรู้เรื่องความหมาย จนกระทั่งเราจะได้เรียนรู้รากเหง้าของบาปทั้ง 7 ประการ ถ้าเราสังเกตเราจะพบว่าบาปต้น 7 ประการหรือรากเหง้าของบาปนั้น ในตัวมันเองไม่ใช่ความผิดที่ใหญ่โตอะไร แต่มันจะเป็นสาเหตุหรือชนวนที่ทำให้เราทำบาปหนักมากขึ้น เพราะเรามักจะเห็นมันเป็นเรื่องเล็กๆและมองข้าม ไม่ตระหนักว่ามันจะสามารถทำร้ายจิตวิญญาณของเราได้ นักเทววิทยาหลายท่านในยุคปัจจุบันได้ตระหนักถึงความสำคัญในเรื่องนี้ว่า มนุษย์ในยุคปัจจุบันไม่ตระหนักถึงผลร้ายของบาป เพราะฉะนั้นการพิจารณามโนธรรม การรับศีลอภัยบาปจึงน้อยลง เนื่องจากมนุษย์ไม่กลัวบาปจึงทำอะไรหลายสิ่งหลายอย่างโดยขาดความยั้งคิด

บอกเล่าให้ฟัง

รากฐานของการศึกษาทั้งมวล คือการสร้างความสัมพันธ์ของเรากับจุดเริ่มต้นของสรรพสิ่ง(พระเจ้า) และข้อสรุปเกี่ยวกับพฤติกรรมของเราก็ได้มาจากตรงนี้ การศึกษาศาสนาคือรากฐานของการศึกษาทั้งมวล นักวิชาการรู้จักหนังสือมากมาย ผู้มีการศึกษาดีมีความรู้และความเชี่ยวชาญ ส่วนปราชญ์ผู้รู้แจ้งจะเข้าใจความหมายและเป้าหมายของชีวิต ศาสตร์ต่างๆมีอยู่มากมายนับไม่ถ้วน แต่ถ้าปราศจากศาสตร์พื้นฐานที่ว่าด้วยความหมายของชีวิตและความดีงามของผู้คน บรรดาความรู้และศิลปะอื่นใดก็จะกลายเป็นสูญเปล่าและสิ่งเริงรมย์ที่น่าอันตรายไป เรามีชีวิตที่ไร้ความหมาย ตรงข้ามกับที่ปราชญ์ทุกยุคทุกสมัยเข้าใจถึงชีวิต นี่เป็นเพราะคนรุ่นใหม่ของเราได้รับการศึกษามาผิดทาง คือถูกสอนให้เรียนรู้ศาสตร์ต่างๆ แต่กลับไม่มีใครสอนให้รู้ถึงความหมายของชีวิต ศาสตร์ที่แท้จริงคือความรู้ที่บอกว่า คนเราควรใช้ชีวิตอย่างไร และความรู้นี้ก็เปิดกว้างแก่ทุกๆคน (จากหนังสือ A Calendar of Wisdom)

บอกเล่าให้ฟัง

เรื่องบอกเล่าในสารวัดฉบับนี้พ่อขอยกเอาความคิดของนักคิดบางท่านมานำเสนอ ซึ่งพ่อคิดว่าถ้าใครก็ตามที่ได้ไตร่ตรองความเป็นจริงเกี่ยวกับชีวิต และสรรพสิ่งอย่างลึกซึ้งเขาจะพบกับสัจธรรม ถ้าความจริงเที่ยงแท้มีเพียงหนึ่งเดียวตามความเชื่อของเรา ทุกคนที่ทำเช่นนี้จะเข้าถึงเป้าหมายเดียวกัน อองรี อาเมียล กล่าวว่า “ชีวิตคนเราจะดีได้ ก็ต่อเมื่อปฏิบัติตามเจตจำนงที่พระเจ้ามุ่งหวังไว้เท่านั้น ความชั่วร้ายในรูปความทุกข์ทรมาน และความตายจะปรากฏให้เห็นได้ในทุกแห่ง ต่อบุคคลผู้ยอมรับบัญญัติของโลกวัตถุ ถือเอาโลกของสัตว์เป็นบัญญัติหลักของชีวิต เพียงเมื่อเขาลดตัวลงไปอยู่ในภาวะของสัตว์เท่านั้น เขาจึงบังเกิดความกลัวตายและกลัวทุกข์ หนทางเดียวที่จะหลีกหนีความกลัวนี้ได้ ก็คือปฏิบัติตามพระบัญญัติของพระเจ้าที่แสดงออกในความรัก ความกลัวตายและความกลัวทุกข์ทรมานย่อมไม่มี ในผู้ที่ใช้ชีวิตตามพระบัญญัติของพระเจ้า จงเป็นอย่างที่ท่านเป็น และอย่างที่ท่านต้องเป็น ส่วนที่เหลือเป็นหน้าที่ของพระเจ้า”