ฉบับที่ 916 วันอาทิตย์ที่ 7 สิงหาคม 2554 สัปดาห์ที่ 19 เทศกาลธรรมดา

บอกเล่าให้ฟัง

เมื่อวันศุกร์ที่ 29 กรกฎาคม 2011 พ่อไปประชุมพระสงฆ์เขต 2 ตอนกลับเผอิญผ่านบ้านญาติผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง ซึ่งตอนนี้ต้องฟอกไตเป็นประจำท่านเริ่มอ่อนแรงและไม่พูดไม่จากับใครแล้ว พ่อไม่แน่ใจว่าท่านยังจำอะไรได้มากน้อยแค่ไหน เวลาที่พ่อไปเยี่ยมท่านพ่อจับมือท่านและพยายามส่งภาษาจีนเท่าที่พอจะทำได้ เมื่อท่านได้ยินท่านก็มองพ่อด้วยสายที่ใสๆเหมือนคนยิ้ม พ่อชวนท่านสวดภาวนาพร้อมกับทุกคนในบ้าน พอพ่อเริ่มเดชะพระนาม และก่อสวดภาษาจีนที่คุ้นเคย พ่อเห็นท่านสนใจและพยายามจะออกเสียง ในที่สุดก็ได้ยินเสียง เออๆอ้าๆออกมา ทำพ่อให้คิดถึงบทภาวนาต่างๆที่พระศาสนจักรแต่งไว้อย่างไพเราะ ซึ่งอุดมไปด้วยคำสอนและข้อความเชื่อ เวลาเราเรียนคำสอนแรกๆเราอาจจะรู้สึกรำคาญ รู้สึกลำบากเพราะต้องท่องจำให้ได้ประมาณ 20 กว่าบท สิ่งที่เป็นเหมือนยาขมหมอใหญ่ในอดีตแต่กลับกลายเป็นขุมทรัพย์อันประเสริฐ ที่อยู่ในความทรงจำมิรู้เลือนในวันอันแสนเข็น

ประสบการณ์เกี่ยวกับบทภาวนาของพระศาสนจักรที่เราสวดซ้ำไปซ้ำมาจนขึ้นใจ จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเราไปแล้ว เป็นประสบการณ์ที่พ่อพบบ่อยๆเวลาอยู่ที่โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ทุกครั้งที่พ่อไปเยี่ยมผู้ป่วยจวนจะสิ้นใจพ่อจะพูดเตือนความเชื่อผู้ป่วยและญาติ แต่การเตือนความเชื่อของพ่อไม่ได้รับการตอบสนองเท่าที่ควร สู้การก่อสวดบทภาวนาที่คุ้นเคยไม่ได้ เมื่อพ่อเดชะพระนาม ก่อข้าแต่พระบิดา วันทามารีอา สิริพึงมี เยซู มารีอา ยอแซฟ ฯลฯ ทุกคนจะสวดภาวนาแม้แต่ผู้ป่วยบางรายก็ยังทำปากขมุบขมิบตามด้วย ที่พ่อเล่าประสบการณ์เหล่านี้ให้พี่น้องฟังไม่มีเจตนาต่อต้านการเปลี่ยนแปลงบทภาวนาใหม่แต่อย่างใด ตรงกันข้ามพ่อต้องการให้พี่น้องทุกๆท่านให้ความสำคัญกับบทภาวนาของพระศาสนจักร ใครสวดบทภาวนาใหม่ได้ก็สวดไป ถ้าสวดบทภาวนาใหม่ไม่ได้ก็สวดบทภาวนาเก่าไป บทเก่าหรือบทใหม่ไม่สำคัญที่สำคัญคือต้องสวดภาวนาอยู่เสมอพี่น้องหลายๆคนอาจจะพยายามสรรหาจัดเตรียมหลายสิ่งหลายอย่างไว้ให้ลูกหลานเป็นมรดก สิ่งที่พี่น้องทำนั้นถือว่าเป็นสิ่งที่ดีและเป็นความรอบคอบอย่างหนึ่งในการดำเนินชีวิต แต่อีกสิ่งหนึ่งที่พี่น้องไม่ควรลืมและลืมไม่ได้ก็คือมรดกทางความเชื่อ ทรัพย์สมบัติฝ่ายโลกล้วนเป็นของอนิจจัง เรายังไม่ทราบเลยว่าสิ่งที่เราเตรียมไว้จะให้คุณหรือให้โทษแก่ลูกหลาน แต่มรดกทางความเชื่อให้คุณแน่นอนและให้คุณตั้งแต่อยู่บนโลกใบนี้แล้ว พี่น้องลองสังเกตดูครอบครัวที่ศรัทธาซึ่งบรรพบุรุษได้มอบมรดกทางความเชื่อความศรัทธาไว้ให้ เวลาเผชิญปัญหาพบทางตันเขาจะไม่คิดสั้นฆ่าตัวตาย ชีวิตของเขาจะมีทางออกอยู่เสมอเพราะเขาจะหันหน้าเข้าพึ่งพระเจ้า การตัดสิ้นใจกระทำในเรื่องต่างๆก็อยู่บนพื้นฐานของความเชื่อ นี่เป็นชีวิตฝ่ายโลกส่วนชีวิตฝ่ายธรรมนั้นพระเยซุคริสตเจ้าทรงสัญญาว่า “ใครที่สะสมทรัพย์สมบัติไว้ในเมืองสวรรค์จะได้รับชีวิตนิรันดร” ดังนั้นเราจึงต้องดำเนินชีวิตท่ามกลางสิ่งอนิจจัง โดยมีจิตใจจดจ่อกับทรัพย์สมบัติอันถาวรในสวรรค์

จากคุณพ่อเจ้าวัด

ความเชื่อน้อย ความกลัว ความสงสัย

ความเชื่อน้อย ความกลัว ความสงสัย วลีทั้งสามที่ปรากฏในพระคัมภีร์ทำให้เราเข้าใจได้ว่า “ความเชื่อเปรียบดั่งเมล็ดพันธุ์ที่พระเจ้าทรงหว่านไว้ในจิตใจของมนุษย์ สามารถเติบโตได้ ตายได้ และเป็นสิ่งที่ต้องบำรุงรักษาพัฒนาให้เติบโตเข้มแข็งสืบไป” นักบุญมัทธิวพยายามให้ทัศนะเกี่ยวกับความเชื่อว่า ความเชื่อจำเป็นต้องได้รับการหล่อเลี้ยงและพัฒนาให้เติบโตเข้มแข็งอยู่เสมอ เพื่อเราจะได้สามารถเผชิญกับมรสุมแห่งชีวิตในวันอันเลวร้าย ประชาชนที่ได้กินขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัวจนอิ่มพวกเขาก็มีความเชื่อระดับหนึ่ง พวกเขาเชื่อว่าพระเยซูคริสตเจ้าเป็นพระแมสซียาห์ เป็นจอมทัพที่จะมากอบกู้เอกราชให้แก่ชนชาติอิสราเอล อัครสาวกหลายท่านก็เชื่อเช่นนั้น เพราะฉะนั้นเมื่อคลื่นลมพายุโถมใส่เรือ แล้วพระเยซูคริสตเจ้าเสด็จมาพวกท่านจึงตกใจกลัวคิดว่าพระองค์เป็นผี เหตุก็เพราะว่าพวกท่านมีความเชื่อในองค์พระเยซูคริสตเจ้าอย่างผิวเผินนั่นเอง “เมื่อบรรดาศิษย์เห็นพระองค์ทรงดำเนินบนทะเล….ต่างตกใจมากกล่าวว่า “ผีมา” และส่งเสียง…ด้วยความกลัว”(มธ.14:26)

นักบุญเปโตรซึ่งดูเหมือนว่าเป็นผู้มีความเชื่อลึกซึ้งกว่าอัครสาวกท่านอื่นๆ เพราะท่านยืนยันว่าพระเยซูคริสตเจ้าเป็นพระบุตรของพระเจ้า ถึงขนาดขอเดินบนน้ำไปหาพระเยซูคริสตเจ้าแต่ด้วยความกลัวและความสงสัย ท่านจมลงและขอความช่วยเหลือจากพระองค์ “เปโตรเดินบนน้ำไปหาพระเยซูเจ้า แต่เมื่อเห็นว่าลมแรงเขาก็กลัวและเริ่มจมลง แล้วร้องว่า พระเจ้าข้า ช่วยข้าพเจ้าด้วย”(มธ.14:29-30) พระเยซูเจ้าทรงยื่นพระหัตถ์จับเขา ตรัสว่า “ท่านช่างมีความเชื่อน้อยจริง สงสัยทำไมเล่า”(มธ.14:31) เรื่องเหล่านี้ทำให้เราคิดถึงชีวิตของพระศาสนจักรและชีวิตของเรา ซึ่งเผชิญกับมรสุมชีวิตบ่อยๆ หลายๆครั้งเรารู้สึกไม่ต่างอะไรจากอัครสาวก จิตใจของเราสับสนปั่นป่วนมืดมนเราถูกความกลัวความสงสัยครอบงำโดยสิ้นเชิง เราลืมพระเจ้าผู้ทรงประทับอยู่ท่ามกลางเรา เราสงสัยในอนุภาพความช่วยเหลือของพระองค์ พระวาจาของพระเจ้าเตือนใจเราให้ตั้งสติเงี่ยหูสดับฟังพระสุรเสียงอันอ่อนโยนของพระองค์ “อย่ากลัวเลยเราอยู่นี่เป็นเราเอง”

“ความเชื่อน้อย” ทำให้เราคิดถึงการพัฒนาความเชื่อ ไม่มีความเชื่อที่สมบูรณ์เบ็ดเสร็จ ต้องมีการเริ่มต้น มีการพัฒนาเติบโต มีการเสื่อมถอยลง จนกระทั่งบางครั้งอาจเสียไปได้ พระวาจาของพระเจ้าเตือนใจเรา ให้เราพัฒนา หล่อเลี้ยง และสวดภาวนาวอนขอพระเจ้าให้ทรงเพิ่มพูนความเชื่อของเราอยู่เสมอ แม้ในวันอันสงบชีวิตที่เป็นสุขเพื่อเราจะได้มีพลังเผชิญกับคืนวันอันโหดร้าย เพราะการพัฒนาความเชื่อเป็นการพัฒนาอย่างเป็นขั้นเป็นตอน ค่อยเป็นค่อยไปสะสมเพิ่มพูน เหมือนกับความสัมพันธ์ของคนสองคนที่ค่อยๆพัฒนาจนลึกซึ้ง พระเจ้าทรงเข้าใจความอ่อนแอของเราทุกคน บางครั้งเราสับสน สงสัย ความเชื่อน้อย แต่พระองค์ทรงปรารถนาให้เราสุภาพยอมรับตนเองพึ่งพาพระองค์ พยายามก้าวหน้าต่อไปด้วยอาศัยความเชื่ออันน้อยนิดนี่แหละ และร้องเรียกหาพระองค์เสมอ “พระเจ้าข้า ช่วยด้วย” การพัฒนาความเชื่อด้วยความสุภาพ ยอมรับความอ่อนแอของตนจะทำให้ความเชื่อของเราเติบโตเข้มแข็งเช่นเดียวกับอัครสาวก เพราะพระหัตถ์ของพระเจ้าจะคอยประคองชีวิตของเราเหมือนอย่างที่พระองค์ทรงประคับประคองชีวิตของอัครสาวกและพระศาสนจักรมาแล้ว

พระเจ้าสถิตกับท่าน
คุณพ่อ สมชาย อัญชลีพรสันต์

ประกาศ

  1. วันเสาร์ที่ 27 สิงหาคม 2011 เขต 2 จัดเข้าเงียบฟื้นฟูจิตใจที่วัดพระมารดานิจจานุเคราะห์ มีวจนะพิธีกรรมศีลอภัยบาป และโปรดบาปต้องสงวน และเพื่อทำความเข้าใจในเรื่องวิถีชุมชนวัด เชิญทุกท่านลงชื่อเพื่อเข้าร่วมเข้าเงียบได้ที่หน้าวัด
  2. วันอาทิตย์นี้ เป็นวันอาทิตย์ต้นเดือน ผู้ที่ต้องการนำเด็กมารับศีลล้างบาป ขอให้กรอกข้อมูลล่วงหน้า แล้วนำมาให้พ่อก่อนวันล้างบาป ใบกรอกข้อมูลล่วงหน้ารับได้ที่บ้านพักพระสงฆ์
  3. วันอาทิตย์นี้ เป็นวันสื่อมวลชน ขอเชิญพี่น้องบริจาคเพื่อช่วยเหลืองานด้านสื่อมวลชนของพระศาสนจักร ได้ที่ตู้ทานกลางวัด
  4. สมุดปกแดงสำหรับบันทึกอัศจรรย์ ที่ได้รับจากการเสนอวิงวอนโดยผ่านทางคุณพ่อ นิโคลาส บุญเกิด กฤษบำรุง ทำเสร็จแล้ว วางอยู่ที่หน้ารูปของท่าน ผู้ใดต้องการบันทึกขอให้ปลดกระดาษออกมาบันทึกอย่างครบถ้วน แล้วนำมาส่งคืนด้วย
  5. วันอาทิตย์ที่ 14 ส.ค. 2011 ทางวัดจัดให้เป็นวันแม่แห่งชาติ จะมีการอ่านบทอาเศียรวาทก่อนเริ่มมิสซา และมอบของที่ระลึกให้ตัวแทนแม่ มอบช่อมะลิให้คุณแม่ของเราหลังมิสซา ช่อมะลิทางวัดเตรียมไว้ให้แล้ว

Tags: , ,

'งดแสดงความคิดเห็น'.