วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต (โบสถ์คาทอลิก)

บอกเล่าให้ฟัง

พี่น้องเวลานี้เราผ่านเทศกาลมหาพรตเข้าสู่เทศกาลปัสกา ตั้งแต่วันพุธรับเถ้าซึ่งเป็นวันเริ่มต้นเทศกาลมหาพรต จนถึงวันสมโภชพระจิตเจ้าเสด็จมา เป็นช่วงเวลาที่เราเรียกกันว่ากำหนดปัสกา ซึ่งมีระบุไว้ในพระบัญญัติของพระศาสนจักรว่า “จงรับศีลอภัยบาป และจงรับศีลมหาสนิทอย่างน้อยปีละครั้งในกำหนดปัสกา” พ่ออยากให้พี่น้องสังเกตวลีที่ว่า “อย่างน้อยปีละครั้ง” ไม่ใช่ปีละครั้งเฉยๆนะครับ ก็แสดงว่านี่เป็นขั้นต่ำสุดหรือเส้นตายถ้าใครไม่ทำเช่นนี้ต้องถือว่าเสียความเชื่อแล้ว สำหรับคนที่ปฏิบัติศาสนกิจอยู่เสมอก็ไม่ต้องกังวลใจอะไร เพราะเราได้ปฏิบัติอยู่แล้ว ส่วนคนที่ห่างเหินการปฏิบัติศาสนกิจไปบ้างก็ไม่ต้องถือเคร่งจนเกินเหตุ ถ้าเราจะรับศีลอภัยบาปสามารถมาได้ทุกเมื่อโดยไม่ต้องรอให้ถึงกำหนดปัสกา เพราะที่พระศาสนจักรกำหนดไว้เช่นนี้เป็นเพียงการกำหนดเวลา เพื่อเตือนสำนึกคริสตชนในการปฏิบัติศาสนกิจเท่านั้น

บอกเล่าให้ฟัง

การเข้าใจพระประสงค์ของพระเจ้าช่างยากจริงหนอ แต่ถึงแม้ว่าจะเข้าใจยากอย่างไรเราก็ต้องพยายามแสวงหา และพยายามเข้าใจให้จงได้ พ่อได้รับการสั่งสอนมาตั้งแต่เด็กว่าพระประสงค์ของพระเจ้าผ่านมาทางผู้ใหญ่ ฟังดูแล้วง่ายดีแต่เมื่อพบกับสถานการณ์จริงมันไม่ง่ายอย่างที่คิด เราต้องต่อสู้กับน้ำใจของเราเอง ต่อสู้กับความคิดต่างๆมากมายที่ผ่านเข้าในความคิดของเรา เป็นต้นความคิดที่ร้ายๆและลบๆ อาทิ ผู้ใหญ่ก็เป็นมนุษย์เหมือนกับเราท่านคิดผิดมองผิดไม่ได้เชียวหรือ และหลายๆครั้งกรณีแวดล้อมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันก็ช่างเป็นใจส่งเสริมให้เราคิดในแง่ลบ เพราะฉะนั้นในช่วงเวลาที่เราสับสนเครียดเราต้องระวังเป็นอย่างยิ่งที่จะไม่ปล่อยตัวให้ไหลไปตามกระแสความคิด ต้องสวดภาวนามากๆไว้ขอพระเจ้าทรงเพิ่มพูนความเชื่อ ความวางใจในพระองค์ให้ทวีมากขึ้นอยู่เสมอ

บอกเล่าให้ฟัง

ในช่วงเวลานี้พระศาสนจักรในประเทศไทยพยายามที่จะสร้างพระศาสนจักรแห่งการมีส่วนร่วม โดยอาศัยกระบวนการสร้างกลุ่มวิถีชุมชนวัด (Basic Ecclesial Community) วิทยากรท่านหนึ่งได้นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่มีปัญหามากมาย อาทิ ยาเสพติด เด็กๆเยาชนมีเพศสัมพันธ์ตามศาลาสาธารณะ การพนันแทบทุกประเภท ฯลฯ แล้วท่านก็ถามชาวบ้านที่มาฟังบรรยายว่า “พวกเราชอบหมู่บ้านแบบนี้ไหม ปรารถนาให้หมู่บ้านของเราเป็นอย่างนี้ไหม” “หมู่บ้านของเรามีปัญหาอย่างนี้บ้างหรือไม่” ชาวบ้านก็ตอบกันส่วนใหญ่ว่า “ปัญหาส่วนใหญ่มันก็คล้ายๆกัน” เมื่อเป็นเช่นนี้เราควรทำอะไรเพื่อจะแก้ปัญหา ในที่ประชุมตกลงกันว่าจะทดลองตั้งกลุ่มวิถีชุมชนวัด เมื่อกลุ่มเหล่านี้เข้มแข็งขึ้นแล้วปัญหาก็เบาบางลงอย่างเห็นได้ชัด

บอกเล่าให้ฟัง

เราอาจจะทำบาปได้หลายวิธีการตั้งแต่ ความคิด ความปรารถนา ด้วยวาจา ด้วยกิจการ และการละเลย ด้วยเหตุนี้พระศาสนจักรจึงพยายามสอนให้เราบังคับตนเองอยู่เสมอ โดยอาศัยกิจการต่างๆที่เราฝึกฝนอย่างเคร่งครัดในเทศกาลมหาพรตนั่นก็คือ การสวดภาวนา การทำพลีกรรมจำศีลอดอาหาร การทำกิจเมตตาทำบุญให้ทาน เพราะกิจการเหล่านี้จะช่วยเราให้เราบังคับตนเองและไม่แพ้การประจญ

บาปทางความคิด การมีความอาฆาตแค้นผูกใจเจ็บ คิดถึงผู้อื่นในแง่ร้าย มองโลกในแง่ลบ คิดชั่ว คิดมาลก พระเยซูคริสตเจ้าทรงสอนว่า “ใครที่มองภรรยาหรือสามีของอื่นด้วยความใคร่ก็ร่วมประเวณีแล้ว”

บาปทางความปรารถนา บางคนก็อาจมีความปรารถนาในสิ่งที่ไม่ดีอยู่เหมือนกัน อาทิ เห็นคนอื่นเขาทุจริตในการประกอบอาชีพ แล้วเห็นว่าเขาได้เงินทองมาง่ายๆรวยเร็วก็อยากจะทำบ้าง บางคนอยากสบายเอาง่ายเข้าว่าแม้เป็นหนทางชั่วแต่ก็อยากทำ ความปรารถนาจะเป็นหรือทำในสิ่งผิดก็เป็นบาปแล้ว

บอกเล่าให้ฟัง

ในปัจจุบันเทคโนโลยีเจริญพัฒนาไปอย่างรวดเร็วจนเราตามไม่ทัน ระบบ Internet ทำให้เราติดต่อสื่อสารกันได้ง่ายและรวดเร็วขึ้น อีกทั้งยังสามารถกระจายข่าวสารออกไปได้อย่างกว้างขวาง บางคนเริ่มมี Web site เป็นของตนเองและมีช่องทางการสื่อระบบอื่นๆทาง Internet ความเจริญเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่ดีถ้าเราใช้อย่างถูกต้อง และมีความรับผิดชอบ เพราะความเจริญเหล่านี้เป็นเหมือนดาบสองคม มีทั้งคุณและโทษในเวลาเดียวกัน ด้วยเหตุนี้เราจึงต้องใช้สิ่งเหล่านี้อย่างระมัดระวัง เพราะถ้ามันก่อให้เกิดผลเสียหรือความเข้าใจผิดมันจะทำให้เกิดในวงกว้างในช่วงเวลาเพียงไม่กี่วินาที ผลเสียหาย และความเข้าใจผิดเหล่านี้เป็นปัญหาที่แก้ยาก เพราะเราไม่ทราบว่าข่าวสารที่เราส่งออกไป ไปถึงไหนถึงใคร และส่งผลกระทบต่อใครบ้าง