เนื้อหาจาก October, 2009

สารวัด ฉบับที่ 824 วันอาทิตย์ที่ 1 พฤศจิกายน 2552 อาทิตย์ที่ 31 สมโภชนักบุญทั้งหลาย

Saturday, October 31st, 2009

บอกเล่าให้ฟัง

ความตายเป็นสัจธรรมที่แน่นอน และไม่แน่นอนในเวลาเดียวกัน ความแน่นอนของความตายก็คือ มนุษย์ทุกคนเกิดมาแล้วต้องตาย แต่จะตายที่ไหน อย่างไร เมื่อไร ไม่มีใครทราบ และนี่ก็คือความไม่แน่นอนของความตาย เมื่อเป็นเช่นนี้พระเยซูคริสตเจ้าจึงทรงสอนให้เราดำเนินชีวิตอย่างรอบคอบ เพราะเราไม่รู้วันและเวลา “พวกท่านจงเตรียมตัวให้พร้อมอยู่เสมอ เพราะบุตรแห่งมนุษย์จะเสด็จมาในวันเวลาที่ท่านไม่คาดคิด” พ่อมาอยู่ที่วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้าได้ 5 เดือนกว่าแล้วรู้สึกว่าวันเวลามันผ่านไปเร็วเหลือเกิน ความรู้สึกของการโยกย้ายยังกรุ่นๆอยู่ในความคิด แต่พอคิดอีกทีหนึ่งก็ต้องเตรียมฉลองคริสตมาส และฉลองวัดแล้ว นั่นหมายถึงการสิ้นสุดของปี 2009 และเริ่มต้นปี 2010 เมื่อตอนเป็นเด็ก หลายคนคงรู้สึกสนุกกับวันเวลาที่ผ่านพ้น แต่พอเป็นผู้ใหญ่แล้วก็หมดสนุกกับการผ่านไปของวันเวลาเพราะนั่นหมายถึงเราเริ่มแก่ไปทุกขณะจิต เรี่ยวแรงเริ่มถดถอยเรากำลังเดินเข้าไปใกล้ความตายมากขึ้นทุกวัน

(more…)

สารวัด ฉบับที่ 823 วันอาทิตย์ที่ 25 ตุลาคม 2552 อาทิตย์ที่ 30 เทศกาลธรรมดา

Saturday, October 24th, 2009

บอกเล่าให้ฟัง

ในเดือนตุลาคมทางวัดได้จัดให้มีการไปสวดสายประคำตามบ้าน ในปีนี้มีครอบครัวชาวอินเดียเชิญพวกเราไปสวดสายประคำที่บ้าน ทำให้หลายๆคนมีโอกาสสวดเป็นภาษาอังกฤษ ความจริงก็เป็นโอกาสดีเหมือนกันที่ทำให้เรามีความกระตือรือร้นที่จะฝึกฝนภาษาอังกฤษมากขึ้น เพราะมีบางคนมาขอบทภาวนาภาษาอังกฤษไปพ่อคิดว่าก็คงจะเอาไปหัดสวดนั่นแหละ แต่อย่างไรก็ตามสวดภาวนาภาษาอะไรไม่สำคัญเท่ากับเราต้องสวดภาวนาอยู่เสมอ การสวดภาวนาเป็นการยกจิตใจขึ้นหาพระเป็นเจ้าสนทนากับพระองค์ ทำให้เรามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพระเป็นเจ้ามากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งสวดภาวนามากเท่าไรความสัมพันธ์ก็จะแนบแน่นและดีขึ้นเท่านั้น เหมือนกับสมาชิกในครอบครัว ครอบครัวใดมีเวลาทานอาหารด้วยกัน ทำกิจกรรมบางอย่างด้วยกันความสัมพันธ์ในครอบครัวนั้นก็จะดีเพราะสมาชิกในครอบครัวมีโอกาสสนทนาแลกเปลี่ยนประสบการณ์ ความคิดเห็นแก่กันและกันซึ่งเป็นที่มาของความเข้าใจและความสัมพันธ์ที่ดี พ่อจึงปรารถนาที่จะเชิญชวนพี่น้องให้ฝึกฝนการทำจิตภาวนา คือการสวดภาวนาโดยใช้คำพูดที่ออกมาจากใจของเรา เหมือนเราคุยกับพ่อแม่เพื่อนๆหรือคนที่เรารัก การสวดภาวนาแบบนี้บ่อยๆจะทำให้เรามีประสบการณ์แห่งความเชื่อมากขึ้น พระเป็นเจ้าซึ่งสำหรับหลายๆคนอาจจะเป็นบุคคลที่อยู่ไกลแสนไกลก็จะกลายเป็นบุคคลที่อยู่ใกล้ชิดเรา เป็นบุคคลที่เราคุ้นเคยสามารถพูดคุยกันได้ทุกเรื่อง

(more…)

สารวัด ฉบับที่ 822 วันอาทิตย์ที่ 18 ตุลาคม 2552 อาทิตย์ที่ 29 เทศกาลธรรมดา

Saturday, October 17th, 2009

บอกเล่าให้ฟัง

ปีนี้พระศาสนจักรประกาศให้เป็นปีพระสงฆ์ และได้ยกเอาชีวิตของท่านนักบุญยอห์นมารีย์เวียนเนย์ เจ้าอาวาสผู้ศักดิ์สิทธิ์มาเป็นแบบอย่างของพระสงฆ์ให้บรรดาพระสงฆ์ และสัตบุรุษได้มีแบบอย่างชีวิตไว้ไตร่ตรองรำพึง นักบุญยอห์นมารีย์เวียนเนย์เป็นพระสงฆ์ที่รักสัตบุรุษ ท่านเอาใจใส่ในเรื่องงานอภิบาลเป็นต้นเรื่องของศีลอภัยบาป ท่านได้รับพระพรพิเศษจากพระเป็นเจ้าให้สามารถหยั่งรู้ความในใจคนได้ พระพรพิเศษนี้ทำให้ท่านสามารถช่วยผู้คนมากมาย ให้กลับใจรับศีลอภัยบาปอย่างดี พ่อได้รำพึงถึงชีวิตพระสงฆ์ และชีวิตของท่านนักบุญยอห์นมารีย์เวียนเนย์ ทำให้พ่อคิดว่าการสอนให้สัตบุรุษเอาใจใส่รับศีลอภัยบาปอย่างดี และอย่างถูกต้องเป็นเรื่องที่สำคัญ พระเยซูคริสตเจ้าทรงตั้งศีลอภัยบาปขึ้น เพื่อให้มนุษย์มีหนทางที่ง่ายในการคืนดีกับพระเป็นเจ้า และพระศาสนจักรมวลประชากรของพระองค์ แต่น่าเสียดายที่ศีลอภัยบาปไม่ได้เกิดผลตามความหมายเท่าที่ควร เพราะหลายๆคนไม่เอาใจใส่ในการรับศีลอภัยบาป บางคนไม่มารับเลย บางคนมารับพอผ่านๆทำตามความเคยชิน มีสูตรการสารภาพบาปตายตัวเหมือนกันทุกครั้ง บางคนพิจารณามโนธรรมไม่เป็นหรือไม่ได้พิจารณาเลย การรับศีลอภัยบาปตามที่กล่าวมานี้ ทำให้ผู้รับศีลไม่ได้รับพระหรรษทาน และการพัฒนาความเชื่ออย่างเต็มที่

(more…)

สารวัด ฉบับที่ 821 วันอาทิตย์ที่ 11 ตุลาคม 2552 อาทิตย์ที่ 28 เทศกาลธรรมดา

Saturday, October 10th, 2009

บอกเล่าให้ฟัง

มิสซาบูชาขอบพระคุณ เป็นคารวะกิจสูงสุดที่มนุษย์สามารถถวายแด่พระเป็นเจ้าได้ เป็นการเฉลิมฉลองศีลมหาสนิท และเป็นการทำให้ธรรมล้ำลึกปัสกา การถวายบูชาบนไม้กางเขนเพื่อไถ่บาปมนุษยชาติของพระเยซูคริสตเจ้าเป็นปัจจุบันอยู่เสมอ “วิญญาณข้าพเจ้าเอ๋ย จงยินดีเถิด จงขอบคุณพระเป็นเจ้า ที่ได้รับของประทานอันสูงส่ง และความสุขใจพิเศษ เท่าที่พระองค์จะประทานให้ได้ แก่ผู้ที่ยังอยู่ในเหวน้ำตานี้ ด้วยว่า เมื่อเจ้ารื้อฟื้นธรรมล้ำลึกนี้ และรับพระวรกายของพระคริสตเจ้ากี่หน เจ้าก็ประกอบกิจกรรมการไถ่บาป และกลายเป็นผู้มีส่วนร่วมในบุญกุศลทั้งหมดของพระคริสตเจ้าเท่านั้นหน เมื่อเจ้าถวายบูชา หรือร่วมพิธีมิสซาบูชาขอบพระคุณ เจ้าต้องถือว่าศีลนี้ใหญ่ ศีลนี้ใหม่ ศีลนี้ชื่นใจเหมือนกับเป็นวันนั้น ที่พระคริสตเจ้าเริ่มเสด็จเข้ามาสู่ครรโภทรของพระนางพรหมจารี มากลายเป็นมนุษย์ หรือเหมือนกับวันที่พระองค์กำลังแขวนอยู่บนไม้กางเขน กำลังรับทนทรมานและมรณะ เพื่อความรอดพ้นของเรามนุษย์นั้นทีเดียว” (จำลองแบบพระคริสต์ บทที่ 2 ภาค 4)

(more…)

สารวัด ฉบับที่ 820 วันอาทิตย์ที่ 4 ตุลาคม 2552 อาทิตย์ที่ 27 เทศกาลธรรมดา

Saturday, October 3rd, 2009

บอกเล่าให้ฟัง

ตั้งแต่พ่อย้ายมาอยู่ที่วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้าประมาณ 4 เดือนกว่าแล้ว ได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับพี่น้องเราผ่านเหตุการณ์ต่างๆมาหลายเหตุการณ์ พ่อได้สัมผัสถึงความรักความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของพี่น้องที่มีต่อวัดชุมชนแห่งความเชื่อแห่งนี้อย่างแท้จริง การแสดงออกเช่นนี้เป็นการเผยแผ่สันติสุขและความรักของพระเป็นเจ้าไปสู่ผู้อื่น พ่อเชื่อว่าใครก็ตามที่ได้สัมผัสบรรยากาศแบบนี้เขาจะได้สัมผัสสันติสุขและความรักของพระเป็นเจ้าที่ประทับอยู่ท่ามกลางเรา พี่น้องต้องพยายามรักษาความดีงามอย่างนี้ให้อยู่กับวัดของเราและพยายามเพิ่มพูนพัฒนาให้เด่นชัดและดีขึ้นเรื่อยๆไป ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบไปเสียทุกอย่าง ถ้าจะเปรียบวัดพระชนนีของพระเป็นเจ้าเป็นภาพจิกซอ พี่น้องก็เป็นจิกซอแต่ละตัวที่เป็นองค์ประกอบของภาพวัดพระชนนีของพระเป็นเจ้าที่มีความสำคัญทุกตัว จิกซอบางตัวอาจยังไม่เข้ารูปเข้ารอยคงต้องขยับให้มันเข้ารูปเข้ารอย จิกซอบางตัวอาจจะเปื้อนๆหมองๆด้วยฝุ่นหรืออะไรที่ทำให้มันแสดงภาพตรงนั้นไม่ชัดเจน เราก็ปัดๆทำความสะอาดมันเสีย ความเปื้อนหมองที่กล่าวถึงอาจเป็นนิสัยหรือเป็นการกระทำบางอย่างของเราแต่ละคนก็เป็นได้ สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเพราะเราเป็นมนุษย์สามัญชนคนธรรมดาจึงมีข้อจำกัดอันเป็นวิสัยของมนุษย์อยู่บ้าง แต่ก็ใช่ว่าจะแก้ไขไม่ได้ถ้าเราพยายามที่จะพิจารณาตนเองอย่างจริงจังและแก้ไข

(more…)