Posts Tagged ‘สารวัด’

ฉบับที่ 931 วันอาทิตย์ที่ 20 พฤศจิกายน 2554 สัปดาห์ที่ 34 เทศกาลธรรมดา

Thursday, November 17th, 2011

บอกเล่าให้ฟัง

ท่ามกลางความทุกขเวทนาที่เกิดขึ้นอย่างรุนแรงทั่วหน้ากันนี้ พ่อคิดว่าคงไม่มีอะไรดีไปกว่าการปลอบใจเตือนความเชื่อของกันและกัน การปลอบใจเตือนความเชื่อของกันและกันนั้น คงมิได้หมายถึงการสวดภาวนาให้แก่กันและกันเท่านั้น แต่รวมความถึงการร่วมทุกข์ร่วมสุข ความเข้าใจ การให้กำลังใจ การปลอบใจ การชี้แนะกันและกันให้มองทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในเชิงบวกด้วยสายตาแห่งความเชื่อด้วย ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นบนโลกใบนี้มีมุมมองหลายๆมุมมองเสมอ มันขึ้นอยู่กับว่าเราจะเลือกมองหรือจมอยู่ในแง่ไหนมุมไหน ถ้าเราเลือกมองในสิ่งดีเชิงสร้างสรรค์ เราจะสามารถสร้างขวัญกำลังใจ พบพื้นที่สงบพักใจ ความหวังใหม่ทำให้เราลุกขึ้นและก้าวหน้าต่อไป อย่างที่บรรดานักปราชญ์เคยกล่าวว่า “เราสามารถพลิกวิกฤติให้เป็นโอกาส ในสิ่งเลวร้ายเราสามารถเห็นสิ่งที่ดีงาม แทนที่จะบ่นว่าความมืดเราจุดเทียนขึ้นสักแท่งหนึ่งจะดีกว่า” การพลิกวิกฤติให้เป็นโอกาสจะต้องคิดกระทำด้วยความระมัดระวัง และด้วยความเข้าใจที่ถูกต้อง นั่นหมายความว่าในวิกฤติที่เกิดขึ้นเราสามารถหาช่องทางที่จะพัฒนา ทำชีวิตของเราให้ดีขึ้นในหนทางที่ถูกที่ควร อาทิ เราได้รับองค์ความรู้ใหม่ๆในการพัฒนาปรับเปลี่ยนระบบต่างๆและวิถีชีวิตของเราให้ดีขึ้น หรือเราพบช่องทางทำมาหากินใหม่ๆที่สุจริต ฯลฯ เพราะฉะนั้นการพลิกวิกฤติให้เป็นโอกาสจึงไม่ใช่การฉวยโอกาสหรือการเอาเปรียบคนอื่น อาทิ ในช่วงเวลาที่คนเดือดร้อนอพยพทิ้งบ้านช่องหนีน้ำบางคนสบโอกาสเหมาะเข้าขโมยงัดแงะบ้านคนอื่น คิดค่าเรือแพงๆ ขายของแพงๆ ฯลฯ การกระทำอย่างหลังนี้เขาเรียกว่า “การฉวยโอกาส การซ้ำเติมผู้ประสบภัยซึ่งเป็นการกระทำที่เลวทรามต่ำช้า”

(more…)

ฉบับที่ 930 วันอาทิตย์ที่ 13 พฤศจิกายน 2554 สัปดาห์ที่ 33 เทศกาลธรรมดา

Friday, November 11th, 2011

บอกเล่าให้ฟัง

“ความเชื่อแท้พิสูจน์กันเมื่อยามยาก” ประโยคนี้เข้ามาในความคิดคำนึงของพ่อเมื่อนั่งรำพึงถึงสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่นี้ เป็นเรื่องที่ง่ายที่เราจะบอกว่าเรามีความเชื่อในพระเจ้า ในยามที่เราขอแล้วเราก็ได้รับสมความปรารถนา ธุรกิจหน้าที่การงานของเรากำลังเจริญรุ่งเรือง เมื่อเรามีความสุขสุขภาพดีครอบครัวของเรามีความสงบสุข แต่ในยามนี้ที่ข้าวของที่เราหามาด้วยความเหนื่อยยากกำลังจมหายไปกับสายน้ำที่ไหลบ่าเข้าท่วมบ้าน ท่วมโรงงาน ท่วมที่ทำมาหากินของเรา เรายังมีความเชื่อในพระองค์อยู่หรือไม่ นี่เป็นสิ่งที่ท้าทายความเชื่อแท้ของเรา ในความทุกข์ยากลำบากของชีวิตเรื่องราวของมหาบุรุษโยบหลั่งไหลเข้ามาในการรำพึงภาวนาเพื่อหาคำตอบ พระเจ้าตรัสถามซาตานว่า “เจ้าไปๆมาๆบนแผ่นดินโลก เจ้าพบผู้รับใช้ของเรา ซึ่งเป็นคนดีเที่ยงธรรม และซื่อสัตย์หรือไม่ ซาตานทูลตอบพระเจ้าว่า โยบเคารพยำเกรงพระเจ้าเปล่าๆหรือ พระองค์ไม่ได้ทรงปกป้องเขา ครอบครัวของเขา พระองค์ไม่ได้ทรงอวยพรหน้าที่การงานของเขาหรือ พระองค์ลองเอาสิ่งเหล่านี้ไปจากเขา แล้วดูซิว่าเขาจะยังมีความเชื่อ และเคารพยำเกรงพระองค์อยู่หรือไม่ ซาตานมันยืนยันว่าโยบจะด่าว่าพระเจ้า”(โยบ 1:8-11) แต่เรื่องของโยบให้คำตอบแก่เราว่า มหาบุรุษโยบนั้นมีความเชื่อในพระเจ้าทั้งในยามสุขและในยามทุกข์ แน่นอนที่สุดความท้อแท้ ความสงสัย การผจญเกิดขึ้นในเรื่องราวของโยบ แต่ท่านผ่านพ้นมาได้ด้วยการรำพึงภาวนาถึงความยิ่งใหญ่ ความดี และความรักของพระเจ้า

(more…)

ฉบับที่ 929 วันอาทิตย์ที่ 6 พฤศจิกายน 2554 สัปดาห์ที่ 32 เทศกาลธรรมดา

Thursday, November 3rd, 2011

บอกเล่าให้ฟัง

เดือนพฤศจิกายนเป็นเดือนที่พระศาสนจักรคิดถึงผู้ล่วงลับเป็นพิเศษ วันที่ 1 พฤศจิกายน พระศาสนจักรสมโภชนักบุญทั้งหลาย เพราะพระศาสนจักรแน่ใจว่ามีผู้ล่วงลับมากมายที่ได้รับความรอดพ้น เป็นนักบุญมีความสุขกับพระเป็นเจ้าแล้ว วันที่ 2 พฤศจิกายน พระศาสนจักรให้เราคริสตชนทั้งหลายคิดถึงผู้ล่วงลับสวดภาวนา ทำพลีกรรมฯลฯอุทิศให้พวกท่าน แน่นอนที่สุดแม้เราจะเชื่อมั่นในพระเมตตาของพระเป็นเจ้า แต่เราก็เชื่อในพระยุติธรรมของพระองค์ พระยุติธรรมของพระองค์นี่เองทำให้เราแน่ใจว่ามีวิญญาณอีกจำนวนหนึ่ง ที่ต้องชำระให้บริสุทธิ์ก่อนที่จะได้ไปสวรรค์ วิญญาณเหล่านี้ต้องการคำภาวนาจากพวกเรา ถึงแม้ว่าพวกท่านจะสวดภาวนาวิงวอนพระเป็นเจ้าเพื่อตนเองไม่ได้ แต่พวกท่านสามารถสวดภาวนาวิงวอนพระเป็นเจ้าเพื่อพวกเราได้ เราเสนอวิงวอนพระเป็นเจ้าโดยผ่านทางนักบุญทั้งหลาย เราสวดภาวนาสำหรับวิญญาณที่กำลังชำระให้บริสุทธิ์ และขอความช่วยเหลือจากพวกท่านในการสวดภาวนา ความสัมพันธ์ในคำภาวนาเช่นนี้ทำให้เราทราบชัดเจนถึงเอกภาพของพระศาสนจักร เอกภาพดังกล่าวนี้ในภาษาเดิมเราเรียกว่า “สหพันธ์นักบุญ” ในภาษาแปลใหม่เราเรียกว่า “ความสัมพันธ์เป็นหนึ่งเดียวของผู้ศักดิ์สิทธิ์”

(more…)

ฉบับที่ 928 วันอาทิตย์ที่ 30 ตุลาคม 2554 สัปดาห์ที่ 31 เทศกาลธรรมดา

Wednesday, October 26th, 2011

บอกเล่าให้ฟัง

น้ำใจสู้ภัยน้ำท่วมเวลานี้ที่วัดก็ยังไม่ทราบว่าจะอยู่ได้อีกนานเท่าไร ในตอนแรกพ่อมองดูสภาพบ้านพ่อ และวัดเห็นว่าทั้งสองที่สูงกว่าพื้นถนนประมาณเมตรกว่าๆก็น่าจะพ้นน้ำแล้ว แต่พอมาเข้าจริงๆแค่เดี๋ยวเดียวก็ถึงบันไดขั้นที่สองแล้ว ยังไม่ทราบเลยว่าน้ำจะเข้าไปในวัดหรือเปล่า ที่วัดของเรามีเด็กที่มีน้ำใจดีมานอนที่วัดเพื่อจะได้ช่วยมิสซา และช่วยทำงานอื่นๆเท่าที่จะทำได้ 3 คน มีผู้ร่วมงานที่อยู่กับวัดมานานอีก 4 คน และพ่ออีก 1 คน เรายังมีเพื่อนบ้านคณะ O.M.I คุณพ่อและคนในบ้านรวม 3 คน บ้านโรงน้ำแข็งอีกหลายคน เป็นครั้งแรกในชีวิตพระสงฆ์ที่ถวายมิสซาบูชาขอบพระคุณวันเสาร์ตอนค่ำ และวันอาทิตย์แล้วมีสัตบุรุษมาร่วมมิสซาบูชาขอบพระคุณ 7 คน

(more…)

ฉบับที่ 927 วันอาทิตย์ที่ 23 ตุลาคม 2554 สัปดาห์ที่ 30 เทศกาลธรรมดา

Friday, October 21st, 2011

บอกเล่าให้ฟัง

พี่น้องหลายๆคนคงมีประสบการณ์เกี่ยวกับการขับรถไปต่างจังหวัด พอขับไปหลายๆชั่วโมงเราจะเริ่มหาปั้มน้ำมันเพื่อพักรถ เข้าห้องน้ำ หรือเติมน้ำมัน การที่เราจะเข้าปั้มไหนเราคงจะต้องเลือกพอสมควรถ้าไม่ใช่นาทีเร่งด่วนจริงๆ การเลือกของเรามักจะขึ้นอยู่กับประสบการณ์ที่เราเคยประสบมาก่อนแล้ว อาทิบริการดี รวดเร็ว ห้องน้ำสะอาด ฯลฯ ปั้มน้ำมันต่างๆจึงมีการแข่งขันกันที่บริการดี ครบวงจร ห้องน้ำสะอาด ฯลฯ สถานที่อย่างนี้เราเรียกว่า “สถานีให้บริการ” เราจะแวะเข้าไปชั่วครั้งชั่วคราวเมื่อเสร็จธุระแล้วเราจะออกจากที่นั่นทันทีและเดินทางต่อไป

(more…)

ฉบับที่ 926 วันอาทิตย์ที่ 16 ตุลาคม 2554 สัปดาห์ที่ 29 เทศกาลธรรมดา

Sunday, October 16th, 2011

บอกเล่าให้ฟัง

การเป็นสมาชิกกลุ่มองค์กรต่างๆและกลุ่มกิจกรรมต่างๆของวัด ถือว่าเป็นการช่วยเหลือพระศาสนจักรทางหนึ่งเหมือนกัน ในบทบัญญัติของพระศาสนจักรระบุไว้ว่า “จงบำรุงพระศาสนจักรตามความสามารถ” ในวัดของเรามี สภาภิบาล พลมารี ชมรมผู้สูงอายุ และเยาวชน กลุ่มกิจกรรมต่างๆก็มี ผู้อ่านบทอ่าน ผู้ช่วยมิสซา นักขับร้อง ฯลฯ พ่อรู้สึกว่ากลุ่มต่างๆ ต้องการสมาชิกใหม่อยู่เสมอ ที่จริงการสังกัดเป็นสมาชิกกลุ่มองค์กรและกิจกรรมต่างๆเป็นสิ่งที่ดี เป็นทางเลือกอย่างหนึ่งทำให้เรามีแนวทางในการดำเนินชีวิตคริสตชน และปฏิบัติตามกระแสเรียก เพราะในกลุ่มองค์กรและกิจกรรมต่างๆจะมีจิตตารมณ์และแนวทางดำเนินชีวิตที่ชัดเจน สิ่งต่างๆเหล่านี้มีส่วนช่วยในการดำเนินชีวิตของเราได้มาก

(more…)