เนื้อหาจาก February, 2014

ฉบับที่ 14009 วันอาทิตย์ที่ 2 มีนาคม 2014

Friday, February 28th, 2014

บอกเล่าให้ฟัง

ค่ายคำสอนภาคฤดูร้อนกำลังจะเริ่มขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2014 พ่อมีความปรารถนาให้พ่อแม่ผู้ปกครองเห็นความสำคัญของการเรียนคำสอน เพราะเป็นวิชาที่ทำให้ลูกหลานของเรารู้จักพระเจ้า และพบหนทางดำเนินชีวิตนำไปสู่ความรอดพ้น การส่งลูกหลานมาเรียนคำสอน จุดประสงค์คงไม่ใช่เพื่อมาเตรียมรับศีลศักดิ์สิทธิ์ต่างๆเท่านั้น แต่เพื่อให้ลูกหลานของเราได้มีโอกาสเรียนรู้ รู้จักการมีชีวิตสนิทสัมพันธ์กับพระเจ้าและพระศาสนจักร เข้าใจในบทบาทหน้าที่ของตนในฐานะเป็นคริสตชนสมาชิกของพระศาสนจักร อาศัยการเรียนรู้ด้านคำสอน การดำเนินชีวิตร่วมกัน และบรรยากาศในค่ายคำสอนซึ่งวัดของเราได้พยายามส่งเสริมให้เยาวชนมาช่วยดูแลสอนน้องๆ ให้ผู้ใหญ่ได้มาแบ่งปันประสบการณ์ และพยายามทำให้ค่ายนี้เป็นค่ายคำสอนของพวกเราทุกๆคนที่จะสามารถมีส่วนร่วมทางใดทางหนึ่ง พ่อคิดว่าสิ่งที่เราทำกันมาเป็นสิ่งที่ดี ที่จะทำให้ชุมชนแห่งความเชื่อของเรามีชีวิตชีวาเข้มแข็ง และผลิตคลื่นลูกใหม่ขึ้นมาแทนที่พวกเราในการสืบสานพันธกิจของพระศาสนจักรระดับวัดให้ก้าวหน้าสืบเนื่องไปเสมอ

(more…)

ฉบับที่ 14008 วันอาทิตย์ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2014

Friday, February 21st, 2014

บอกเล่าให้ฟัง

เมื่อเราเรียนคำสอนเพื่อเตรียมรับศีลกำลัง เราจะต้องเรียนรู้เกี่ยวกับพระพรของพระจิตเจ้า พระสงฆ์และครูคำสอนจะสอนว่า เมื่อเรารับศีลกำลังพระจิตเจ้าจะเสด็จมาประทับอยู่กับเราและประทานพระพร 7 ประการให้ นั่นก็คือ พระดำริ ทำให้เราลิ้มรสความดีงามของพระเจ้า ความรักความเมตตาของพระองค์ สติปัญญา เป็นพระพรที่ช่วยให้เราเข้าใจพระธรรมล้ำลึกข้อความเชื่อต่างๆ และสามารถนำไปปฏิบัติได้ ความรู้ ช่วยเราให้สามารถเรียนรู้ แสวงหาความจริง เป็นต้นสิ่งที่พระเจ้าทรงเผยแสดงแก่เรามนุษย์ และสิ่งที่พระศาสนจักรสั่งสอน ความคิดอ่าน ทำให้เราสามารถตัดสินใจตามจิตตารมณ์แห่งความเชื่อในกรณีที่ยาก และช่วยเราให้สามารถแยกแยะผิดชอบชั่วดีได้อย่างชัดเจน กำลัง ในชีวิตของเรามีปัญหาอุปสรรคมากมาย พระพรประการนี้จึงเป็นพละกำลังจากองค์พระจิตเจ้าที่จะช่วยเราให้สามารถฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆในชีวิต และสามารถต่อสู้กับศัตรูฝ่ายวิญญาณ ความเลื่อมใสศรัทธา เป็นพระพรของพระจิตเจ้าที่โน้มนำเราให้มีชีวิตสนิทสัมพันธ์กับพระเจ้า และรักพระองค์ ความเคารพยำเกรง เป็นพระพรที่ช่วยเราให้ซาบซึ้งถึงความรักความเมตตาและความดีของพระเจ้า ก่อให้เกิดความเคารพยำเกรง จนกระทั่งทำให้เราไม่ปรารถนาที่จะทำเคืองพระทัยพระองค์

(more…)

ฉบับที่ 14007 วันอาทิตย์ที่ 16 กุมภาพันธ์ 2014

Friday, February 14th, 2014

บอกเล่าให้ฟัง

“วาจานั้นโบยบิน สิ่งที่เขียนไว้นั้นคงอยู่” หลายๆคนเมื่อได้ยินสุภาษิตของนักปราชญ์ชาวโรมัน ที่เขียนเตือนใจเตือนสติไว้เช่นนี้ ทำให้ไม่กล้าเขียนหนังสือหรือบทความใดๆไว้ เพราะอาจเป็นพยานหลักฐานฟ้องถึงตัวเขาในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ในความเป็นจริงสุภาษิตบทนี้มิได้ต้องการทำให้ผู้ใดกลัวการเขียน แต่ต้องการให้เราตระหนักเห็นความสำคัญทั้งสองด้าน ไม่ว่าจะพูดอะไรหรือเขียนอะไรต้องทำด้วยความรอบคอบมีวิจารณญาณและจิตสำนึกที่ดี เมื่อพูดหรือเขียนอะไรไปแล้วต้องมีความรับผิดชอบต่อสิ่งที่พูดและสิ่งที่เขียน ถ้าแม้นอาจจะพูดหรือเขียนอะไรผิดพลาดไปบ้างในบางครั้งบางคราวต้องรู้จักแก้ไขและขอโทษ เพื่อสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องทันที

(more…)

ฉบับที่ 14006 วันอาทิตย์ที่ 9 กุมภาพันธ์ 2014

Friday, February 7th, 2014

บอกเล่าให้ฟัง

ทุกวันนี้เห็นเด็กๆทำการบ้าน ทำรายงาน แล้วก็อดหวั่นใจไม่ได้ เพราะดูเหมือนว่าอะไรๆมันง่ายและรวดเร็วไปหมด ถ้าใครได้มีโอกาสเห็นเด็กๆเปิดพจนานุกรมหาความหมายของคำศัพท์จากหนังสือพจนานุกรม หรือเห็นพวกเขาค้นคว้าหาความรู้จากหนังสือโดยไม่ใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัยเข้าช่วย ก็ต้องถือว่าเป็นคนโชคดีมาก เพราะว่าปัจจุบันหาดูได้ยากเต็มที คิดถึงวิธีการแบบเก่าๆ เวลาเราจะหาความหมายของศัพท์คำหนึ่ง เราต้องเริ่มจากการสะกดตัวอักษรของศัพท์คำนั้น และเปิดพจนานุกรมไล่เรียงตามตัวอักษรจนกว่าจะพบ เมื่อพบแล้วจึงดูความหมาย เราลองคิดดูว่าคำที่เราสะกดตัวอักษรอยู่ในใจหลายๆรอบจนพบคำนั้น มันจะมีอะไรติดตาติดอยู่ในความทรงจำบ้าง แต่เดี๋ยวนี้เขาพิมพ์ตัวอักษรลงใน dictionary แล้วกดปุ่มให้มันหา มันก็หาได้ทันทีแถมยังพูดให้ฟังอีกด้วย สิ่งที่ได้มาง่ายๆอย่างนี้จะมีอะไรติดอยู่ในความทรงจำบ้างหรือเปล่า ก็เป็นเรื่องที่น่าคิดอยู่เหมือนกัน ยิ่งเป็นการทำรายงานด้วยแล้ว อยากรู้อะไรก็แค่พิมพ์หัวเรื่องถามนาย google มันก็ให้คำตอบได้ตั้งหลายแบบ ถ้าเด็กๆที่ทำรายงานอ่านและเลือกดูบ้างก็พอใช้ได้อยู่ อย่างน้อยได้อ่านหาความรู้บ้าง แต่ถ้าเจอแล้ว copy ส่งเลยก็น่าคิดอยู่ว่าความรู้จะมาจากไหน เพราะไม่ได้อ่าน ไม่ได้เขียน ไม่ได้พิมพ์ และเขาก็ส่งการบ้านกันทาง e-mail อีกด้วย ส่งที่ได้มาง่ายๆก็เสียไปง่ายๆ สิ่งที่ได้มาง่ายๆจะมีคุณค่าแค่ไหน จะมีความภูมิใจได้อย่างไร มันเป็นเรื่องที่เราจะต้องพิจารณาอยู่เหมือนกัน

(more…)