วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต (โบสถ์คาทอลิก)

บอกเล่าให้ฟัง

การร้องเพลงในพิธีกรรมหรือในการสวดภาวนา เป็นการสวดภาวนาถึงสองเท่า นักบุญบางท่านกล่าวไว้เช่นนี้ คงจะเป็นเพราะว่าการร้องเพลงไม่ใช่การออกเสียงธรรมดาแต่เป็นการออกเสียงในถ่วงทำนองที่ไพเราะ ซึ่งต้องใช้ความตั้งใจ ความสามารถและการฝึกฝนตามสมควร เพราะฉะนั้นคนที่พยายามร้องเพลงสรรเสริญพระเป็นเจ้าก็คือคนที่ใช้ความสามารถในการออกเสียงของมนุษย์อย่างดีที่สุดหรือสุดความสามารถ ที่พ่อกล่าวเช่นนี้ไม่ได้หมายความว่าพี่น้องต้องร้องเพลงเก่งทุกคน แต่พ่อต้องการจะบอกกับพี่น้องว่าพี่น้องต้องพยายามออกเสียงร้องเพลงสรรเสริญพระเป็นเจ้าในพิธีกรรม มีพี่น้องหลายท่านถามพ่อว่า “ทำไมเณร ผู้ฝึกหัด ซิสเตอร์และพระสงฆ์ส่วนใหญ่ ร้องเพลงเพาะ เล่นดนตรีได้” แน่นอนที่สุดคงไม่ใช่เพราะมีพรสวรรค์หรือมีความสามารถพิเศษอะไร แต่เป็นเพราะว่าในบ้านเณรและในอารามต่างๆมีการสอนดนตรีและขับร้อง และที่สำคัญที่สุดก็คือมีการร้องเพลงในพิธีมิสซาบูชาขอบพระคุณทุกวันรวมทั้งในพิธีกรรมอื่นๆด้วย เมื่อคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งร้องเพลงด้วยกันบ่อยๆแต่ละคนจะค่อยปรับเสียงทำให้เกิดการประสานกลมกลืนกันในที่สุด