เนื้อหาจาก December, 2009

สารวัด ฉบับที่ 832 วันอาทิตย์ที่ 27 ธันวาคม 2552 ฉลองครอบครัวศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซูเจ้า

Saturday, December 26th, 2009

บอกเล่าให้ฟัง

ในที่สุดปี ค.ศ. 2009 ก็ใกล้เวลาจะสิ้นสุดลง ในช่วงปลายปีเช่นนี้เป็นเวลาที่เหมาะสมที่เราจะลองมาเปิดบัญชีชีวิตของเราขึ้นมาพิจารณาว่า วันเวลาซึ่งเป็นพระพรของพระเป็นเจ้าผ่านไปอีกหนึ่งปี เราได้ใช้พระพรของพระองค์ให้เกิดประโยชน์และมีคุณค่าต่อชีวิตของเราและต่อผู้อื่นมากน้อยแค่ไหน เราได้มีส่วนอย่างไรบ้างในการ สร้างสังคมของเราให้เป็นสังคมที่มีสันติสุขน่าอยู่ เป็นพระอาณาจักรของพระเจ้าบนแผ่นดินนี้ พระเยซุคริสตเจ้าทรงสอนเราให้รีบเร่งทำงานในขณะที่ยังเป็นกลางวันอยู่ เพราะเมื่อกลางคืนมาถึงเราจะทำอะไรไม่ได้อีก กลางวันของชีวิตหมายถึงขณะที่เรายังมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ ส่วนกลางคืนของชีวิตหมายถึงเวลาที่เราเสียชีวิตลาจากโลกนี้ไปแล้ว ในช่วงเวลาดังกล่าวหมดเวลาของการทำคุณงามความดี หมดเวลาสำหรับการแก้ตัวใหม่ เป็นเวลาที่สายไปสำหรับการที่จะเริ่มต้นใหม่ทางโลก

(more…)

ประมวลภาพ วันฉลองคริสต์มาส ในปี 2009 บรรยากาศ ความสนุกสนาน และความอบอุ่น

Friday, December 25th, 2009

ประมวลภาพ วันฉลองคริสต์มาส ในปี 2009 บรรยากาศ ความสนุกสนาน และความอบอุ่น เป็นกันเอง ของครอบครัววัดรังสิต จะดูน่ารัก สนุกสนาน แค่ไหน ต้องลองชมกันดูครับ แย้มนิดนึงว่า นี่เป็นเพียงบรรยากาศบางส่วนเท่านั้น ด้วยว่า ยังรวมรวมภาพจากกล้องมาไม่ได้ทั้งหมด ดังนั้น หากใครเข้ามาชม แล้วยังไม่อิ่มอกอิ่มใจ ภาพน้อยไป ก็แวะเวียนกลับมาชมกันได้ใหม่ นะครับ จะพยายามเอาขึ้นให้เร็วที่สุดครับ

สารวัด ฉบับที่ 831 วันอาทิตย์ที่ 20 ธันวาคม 2552 อาทิตย์ที่ 4 เทศกาลเตรียมรับเสด็จฯ

Saturday, December 19th, 2009

บอกเล่าให้ฟัง

เมื่อเทศกาลคริสตมาสใกล้จะมาถึงตามวัดและที่บ้านของพวกเราหลายๆบ้าน ก็เริ่มตั้งต้นคริสตมาสประดับไฟฟ้าและประดับดาวอย่างสวยงาม เมื่อเห็นต้นคริสตมาสแล้วทำให้คิดถึงต้นไม้อีกสองต้น ต้นที่หนึ่งคือต้นไม้ที่อยู่กลางสวนเอเดน ที่ต้นไม้ต้นนั้นมนุษย์ถูกล่อลวงตกในบาปทำผิดจนต้องพินาศเพราะการทำผิดครั้งนั้นเป็นการตัดความสัมพันธ์กับพระเป็นเจ้าองค์แห่งชีวิตและความดี ซึ่งมีผลทำให้มนุษย์สูญเสียความดีที่เคยมีและตกต่ำลงเรื่อยๆ และนี่คือสาเหตุของความทุกข์ยากลำบาก ความเจ็บไข้ได้ป่วยและความตาย

(more…)

สารวัด ฉบับที่ 830 วันอาทิตย์ที่ 13 ธันวาคม 2552 อาทิตย์ที่ 3 เทศกาลเตรียมรับเสด็จฯ

Saturday, December 12th, 2009

บอกเล่าให้ฟัง

การกลับใจใช้โทษบาปเป็นเรื่องสองเรื่องที่เรามักจะนำมาพูดต่อเนื่องกันเสมอ การกลับใจเป็นการเปลี่ยนกระบวนทัศน์อย่างถอนรากถอนโคน หมายถึงการเปลี่ยน วิธีคิด วิธีพูด วิธีปฏิบัติในส่วนที่ไม่ตรงกับพระประสงค์ของพระเป็นเจ้าทั้งหมดให้ตรงกับพระประสงค์ของพระองค์ เป็นการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตอย่างถอนรากถอนโคน การกลับใจจึงไม่ใช่การลดละเลิกในการทำสิ่งที่ไม่ดีเท่านั้น แต่ยังเป็นการเริ่มต้นด้วยความมุ่งมั่นในการทำคุณงามความดีอีกด้วย ดังนั้นการหยุดการทำชั่วหรืออบายมุขต่างๆตามเทศกาลเป็นการชั่วคราว เมื่อเทศกาลนั้นจบลงหรือเมื่อสิ้นสุดเวลาที่ได้ตั้งใจไว้จึงไม่ใช่การกลับใจที่แท้จริง ถ้าจะถามว่ามีประโยชน์ไหมก็คงต้องตอบว่ามีประโยชน์อยู่บ้างแต่น้อยมาก เพราะระหว่างที่อยู่ในช่วงเวลาลดละเลิกความชั่วร้าย และอบายมุขต่างๆก็อาจลดลงไปบ้างเป็นการชั่วคราว แต่หลังจากนั้นแล้วก็เหมือนเดิมอีก วงจรมันก็จะหมุนกลับมาถึงที่เดิมไม่มีอะไรใหม่

(more…)

งานวันพ่อแห่งชาติ 2009 วัดรังสิต และ ฉลองศาสนนามคุณพ่อสมชาย

Monday, December 7th, 2009

งานวันพ่อแห่งชาติ 2009 วัดรังสิต เริ่มต้นด้วยการอ่านบทอาเศียรวาทก่อนมิสซา และ หลังมิสซาก็ได้มีการมอบของที่ระลึกให้ตัวแทนคุณพ่อ 12 ท่าน และหลังจากนั้น ก็มีการกล่าวขอบคุณ คุณพ่อเจ้าอาวาสของเราเนื่องในโอกาสวันพ่อ และฉลองศาสนนาม(นักบุญฟรังซิส)ของคุณพ่อเจ้าอาวาสเราอีกด้วย ซึ่งหลังมิสซานั้น ก็มีการตัดเค็กแจกให้กับสัตบุรุษวัดรังสิต ได้รับประทานกันอย่างพร้อมหน้า และภายในเต็นท์ ก็ยังมีการแจกไอศครีมให้กับเด็กๆ อีกด้วย ยังมีอีกนิดทิ้งท้าย ในงานนี้ ทางวัดได้จัดช่อดอกไม้ เพื่อให้บรรดาลูกๆ ได้มีโอกาส นำไปกลัดที่อกเสื้อของคุณพ่อแต่ละท่าน เพื่อแสดงความกตัญญูต่อคุณพ่อในโอกาสวันพ่อนี้ ส่วนบรรยากาศจะเป็นอย่างไรกันบ้างนั้น ติดตามชมได้จากประมวลภาพของเราได้เลยครับ

สารวัด ฉบับที่ 829 วันอาทิตย์ที่ 6 ธันวาคม 2552 อาทิตย์ที่ 2 เทศกาลเตรียมรับเสด็จฯ

Saturday, December 5th, 2009

บอกเล่าให้ฟัง

เทศกาลต่างๆในรอบปีพิธีกรรมของพระศาสนจักร เริ่มต้นด้วยเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า เทศกาลพระคริสตสมภพ เทศกาลธรรมดา เทศกาลมหาพรต เทศกาลปัสกา เทศกาลธรรมดา และก็จะเวียนมาถึงจุดเริ่มต้นอีกครั้งหนึ่ง พระศาสนจักรจัดเทศกาลในรอบปีพิธีกรรมอย่างมีความหมาย เหมาะกับฤดูกาลและวันเวลาเพื่อให้พวกเรารู้จักจังหวะในการดำเนินชีวิต รำพึงภาวนาไตร่ตรองถึงชีวิตของตนเองไม่ดำเนินชีวิตไปวันๆหนึ่งอย่างไร้จุดหมาย เรามีเทศกาลที่เรารอคอยด้วยความหวัง เทศกาลที่เราฉลองสมโภชด้วยความชื่นชมยินดี และเทศกาลธรรมดาที่เรามีชีวิตอย่างปกติสุขเรียบง่าย เปรียบเหมือนกับชีวิตคนที่มีเวลาโศกเศร้าต้องรอคอยอย่างมีความหวัง มีเวลาที่เรามีความสุขฉลองรื่นเริง และมีเวลาที่เราสามารถมีชีวิตที่สงบเงียบเรียบง่ายไม่โลดโผน

(more…)