วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต (โบสถ์คาทอลิก)

“อันดรูว์พบซีโมนพี่ชาย จึงพูดว่า “เราพบพระเมสสิยาห์แล้ว” (ยน. 1.35-42)

พระวรสารวันนี้ มีคำพูดที่มีความหมายหลายอย่างจริงๆ ซึ่งจะมีความหมายต่อเรามากเมื่อเราได้ไตร่ตรองอย่างถ่องแท้ว่า “เราได้พบพระเมสสิยาห์แล้ว” การพบมีความหมายอะไร และมีคุณค่าอย่างไร วันเริ่มปีใหม่ก็ได้ผ่านมาครึ่งเดือนแล้ว เราได้พบอะไรบ้างในชีวิต เป้าหมาย ความมุ่งมั่น ความตั้งใจดีของชีวิต ได้ดำเนินไปอย่างไร แล้วการเฉลิมฉลองคริสมาส ได้ให้คุณค่าที่ดีต่อเราทั้งฝ่ายร่างกายและจิตใจต่อเราอย่างไร เป็นต้นสำหรับบทบาทหน้าที่ของเรา วันนี้ เราจะเห็นบุคคล 2 กลุ่ม คือ

• ท่านยอห์น ได้ชี้ชัดทันทีเมื่อพระเยซูเจ้าเดินผ่านไป บอกกับทุกคนว่า พระเยซูเจ้าเป็นบุคคลนั้นที่พวกยิวทุกคนรอคอย เป็นของจริง ของแท้ เป็นตัวจริงที่เป็นความหวังที่พวกเขารอคอย
• ศิษย์ทั้งสองคน เมื่อได้ยินก็ไม่รีรอติดตามพระอาจารย์เจ้าไปทันที และประกาศชัดว่า ทรงเป็น พระอาจารย์” แสดงตัวตนเป็นลูกศิษย์ที่จะติดตาม และรับใช้ทันที

การแสดงความรักและซื่อสัตย์ ต่อพระเจ้า จึงกระทำได้อย่างง่ายๆ ในชีวิตของเรา ก็คือ ตอบรับพระเจ้าทันที ในทุกๆ นาทีของชีวิต ถ้าใจเราปักแน่วแน่ ศรัทธาเชื่อมั่นต่อพระตลอดเวลา ก็ไม่น่าหวั่นวิตกใดๆ ไม่ว่าสภาวะใด หรือวิกฤติเช่นไร ใจเรา ตัวเรา ก็คงตอบ “ใช่” เสมอ ต่อน้ำเสียงของพระจิตเจ้าที่บอก-กระซิบ-กระตุ้นเรา ในทุกเวลาแห่งชีวิต “เราพบพระเมสสิยาห์แล้ว” หรือ “ พระอาจารย์ ทรงพำนักอยู่ที่ไหน”

ขอโอกาส วันพระอาทิตย์ วันพระเจ้า ให้เราได้มาพบกับพระได้เสมอ และได้ตอบกับใจเราเสมอๆ ต่อหน้าพระเจ้า เหมือนกับท่านยอห์น เปโตร และศิษย์2คนนั้น คิดเร็ว ตัดสินใจเร็ว ทำเร็ว ที่สุดพระพรของพระก็จะอยู่กับเขา และเจาะจงเราให้ได้เป็นผู้ที่โชคดี ได้รับการเลือกสรร ทำหน้าที่ที่พระให้กับเรา ในฐานะเป็นคุณพ่อคุณแม่ ปู่ย่า ตายาย ลุงป้า น้าอา พี่น้อง หรือเด็กๆ ทั้งหลาย ได้อย่างดีที่สุด น่ารักที่สุด มีสันติสุขที่สุด และเป็นที่โปรดปรานของพระเจ้ามากที่สุด…. ขอพระอวยพรพี่น้องทุกคน

คุณพ่อยอห์นบัปติส ไพโรจน์ เกตุรัตน์

ข่าวคราวรอบรั้วพระชนนีฯของเรา

1. ควันหลงจากวันฉลองวัดของเรา(1 ม.ค.09) ที่ผ่านมา รอบๆ วัดของเราก็มีป้ายข้อคำหรือข้อความจากพระคัมภีร์ติดไว้มากมาย อาจมีคำถามว่าติดไว้เพื่ออะไร ก็เพื่อเตือนใจเรา หรือให้พระคำของพระได้มีโอกาสใกล้ชิดตัวเรานั่นเอง …คือ ได้ยิน ได้เห็น ได้ฟังเสียงเรียกเตือน เป็นดังแสงที่จุดประกายไว้ สำหรับนำทางชีวิตของเรา…

2. … ฉะนั้น ช่วงปีพระวาจา และช่วงภาวะของสังคมโลกที่เปลี่ยนไป แต่ใจเราคริสตชนยังยึดมั่นในคำสั่งสอนของพระเจ้าและพระศาสนจักรต่อไป อ่านสักนิด สนใจฟังสักหน่อย ยิ่งค่อยๆ คิด ไตร่ตรอง พินิจรำพึงอย่างถี่ถ้วน คำของพระจะเป็นอัศจรรย์ที่ยิ่งใหญ่สำหรับเราจริงๆ ขอพระอวยพร…

3. ส่วนป้ายไวนิล ทั้งรูปแบบ การออกแบบเก๋ไก๋ สะดุดตา และดูสดใสนั้น ก็ต้องขอบคุณ คุณสิริพรแห่ง ร้าน เค คัลเลอร์ (ม.รัตนโกสินทร์200 ปี) อยู่ตรงข้ามตลาดรังสิต ป้ายรถเมล็พอดี สนใจอยากติดต่อเชิญได้ ราคากันเอง ทั้งทำป้ายทุกชนิด อัดรูป ใส่กรอบ ทำโบชัวร์ งานพิมพ์ต่างๆ …

4. …ใหญ่จริงๆ เยอะจริงๆ ทั้งบ้านและคนที่ไป สวดพระกุมารและร้องเพลงอวยพรให้สมาชิกแห่งบ้านเคมเกลช คุณเกษม-นวลละออ ปีนี้นำทีมโดยผอ.สภาอภิบาล(คุณไพโรจน์) พร้อมท่านรองฯ (คุณประพันธ์) และผองสมาชิกทั้งหลาย ทั้งพลมารี นักขับร้องรุ่นใหญ่-เล็ก เยาวชน เด็กช่วยมิสซา ต่างร่วมใจกันไปร่วมสวดและขับร้องกันสุดฝีมือ เพื่อขอพรพระกุมารสำหรับสมาชิกบ้านหลังนี้เป็นพิเศษ ก็ปีหน้าฟ้าใหม่ พร้อมใจกันไปอีกเด้อ…

5. ช่วงนี้ มีเด็กๆวัดเรา 3 คน ไปสัมผัสชีวิตกระแสเรียกการเป็นเณร ที่บ้านเณรเล็กยอแซฟ สามพราน ก็จุดประกายการสมัครใจถวายชีวิตตน รับใช้พระเจ้าและเพื่อนมนุษย์ในโลกนี้ ก็ขอเอาใจช่วยทุกๆ คน ส่วนวันฉลองวัด น้องฟิวส์แห่งค่ายคุณกมลฯ ก็ได้ตอบรับกับพระคุณเจ้าไปแล้วว่า สนใจจะเข้าบ้านเณรฯ ก็จบป.6 แล้วก็อย่าลืมแล้วกัน…

6. เยี่ยมเยียนผู้ต้องขังปีใหม่นี้ ก็เรียบร้อยไปแล้ว ชื่นมื่นทั้งผู้คุมดูแล และสมาชิกที่นั่น เพราะนานๆ ทีมีคนไปทำกิจกรรมเกมส์สนุกสนานให้แล้ว ก็ยังให้กำลังใจ ให้การอบรมเพาะบ่มความดี ชี้แนวทางที่ดีให้ สอนภาษาอังกฤษให้ และแถมยังมีน้ำใจติดไม้ติดมือไปให้ตามโอกาสและความจำเป็น เห็นว่ากำลังทำสนามเปตอง ก็ยินดีร่วมสมทบ นำลูกเปตองไปแจมส์ให้ด้วย ขอขอบคุณผู้ร่วมรายกายทั้งหลายที่ไปสม่ำเสมอ คุณไพโรจน์(แบ่งปันปสก.พระคัมภีร์,อ.กานดา(สอนอังกฤษ) คุณอิ๋วและคุณเกตุ (ดนตรี-ขับร้อง) ฯลฯ กิจกรรมเล็กๆ แต่ยิ่งใหญ่ในสายพระเนตรของพระเจ้า… ขอพระอวยพรทุกคน

ประกาศและปฏิทินประจำสัปดาห์

1. ปีพระวาจา และปีนักบุญเปาโล (2000 ปี) “เชิญร่วมงานฉลองวัดนักบุญเปาโล บ้านนา นครนายก และร่วมพิธีบวชเป็นพระสงฆ์ของ สังฆานุกร เปาโล ศวง วิจิตรวงศ์ (สัตบุรุษวัด เซนต์ร๊อค ท่าไข่) ในวันเสาร์ที่ 24 มกราคม 2009 (10.30 น.)” (เชิญรับพระคุณการุณย์บริบูรณ์-ที่สักการสถานท่านนักบุญ) (ทางวัดจัดรถให้- ผู้สนใจลงชื่อได้ที่หน้าวัด)

2. พี่น้องสัตบุรุษวัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต ขอร่วมโมทนาขอบพระคุณพระเป็นเจ้า เพื่อ พระคาร์ดินัล ไมเกิ้ลมีชัย กิจบุญชู โอกาสครบรอบอายุ 80 ปี (24 ม.ค.2009) โดย ร่วมพิธีบูชามิสซาขอบพระคุณและภาวนาพิเศษ วันเสาร์-อาทิตย์ที่ 24 มกราคม 2009 ขอพระแม่มารี/ชนนีของพระเป็นเจ้าโปรดอวยพร และสนองคำภาวนาของพวกเราด้วยเทอญ

มุมพระคัมภีร์

ข่าวดี ยอห์น 1:35-42

ศิษย์กลุ่มแรก

(35)วันรุ่งขึ้น ยอห์นกำลังยืนอยู่ที่นั่นกับศิษย์สองคน (36)เมื่อเห็นพระเยซูเจ้าเสด็จผ่านไป จึงพูดว่า “นี่คือลูกแกะของพระเจ้า” (37)เมื่อศิษย์ทั้งสองคนได้ยินยอห์นพูดดังนี้จึงติดตามพระเยซูเจ้าไป (38)พระเยซูเจ้าทรงหันพระพักตร์มาทอดพระเนตรเห็นเขากำลังติดตามพระองค์ จึงตรัสถามว่า “ท่านต้องการสิ่งใด” เขาทูลตอบว่า “รับบี” แปลว่า พระอาจารย์ “พระองค์ทรงพำนักอยู่ที่ไหน” (39)พระเยซูเจ้าตรัสว่า “มาดูซิ” เขาจึงไปดู เห็นที่ประทับของพระองค์ และพักอยู่กับพระองค์ในวันนั้น ขณะนั้นเป็นเวลาประมาณบ่ายสี่โมง (40)อันดรูว์น้องชายของซีโมนเปโตรเป็นคนหนึ่งในสองคนที่ได้ยินคำพูดของยอห์น และตามพระเยซูเจ้าไป (41)อันดรูว์พบซีโมนพี่ชายเป็นคนแรก จึงพูดว่า “เราพบพระเมสสิยาห์แล้ว” พระเมสสิยาห์ หรือพระคริสตเจ้า แปลว่า ผู้รับเจิม (42)เขาพาพี่ชายไปเฝ้าพระเยซูเจ้า พระเยซูเจ้าทอดพระเนตรเห็นเขา จึงตรัสว่า “ท่านคือซีโมน บุตรของยอห์น ท่านจะมีชื่อว่า เคฟาส” แปลว่า “เปโตร” หรือ “ศิลา”

แต่รู้ทั้งรู้ ท่านก็ยังทำ ! แถมทำโดยไม่มีความอิจฉาริษยาอยู่ภายในหัวใจของท่านเลย

เมื่อพระเยซูเจ้าปรากฏกายมา ท่านพร้อมจะสละความเป็นเบอร์หนึ่งลงมาเป็นเบอร์สอง และพร้อมชักนำมนุษย์ไม่ใช่มาสู่ตัวท่านเอง แต่มาสู่พระเยซูคริสตเจ้า

นี่คือความยิ่งใหญ่สุด ๆ ของยอห์นที่มีเหนือทุกคนที่เกิดจากสตรี (ลก 7:28) …….!

แล้วก็เป็นจริงดังคาด ศิษย์ทั้งสองคนได้ละทิ้งยอห์นและติดตามพระเยซูเจ้าไป แต่คงเป็นเพราะอายที่จะเข้าไปพบพระองค์ตรง ๆ พวกเขาจึงได้แต่เดินตามพระองค์ไปห่าง ๆ

และแล้วเป็นพระเยซูเจ้าเองที่ทรง หันกลับมาและพูดกับพวกเขา “ท่านต้องการสิ่งใด”

นี่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของพระองค์ พระองค์พร้อมช่วยเหลือทุกคนให้การแสวงหาพระองค์เป็นงานที่ง่ายขึ้น และเป็นพระองค์เองที่ทรงเปิดประตูเชื้อเชิญพวกเขาเข้าบ้าน

เมื่อใดก็ตามที่สติปัญญาของเราเริ่มต้น “แสวงหา” และหัวใจของเราเร่าร้อน “ปรารถนา” จะพบพระเจ้า เมื่อนั้นพระองค์ประทับอยู่ต่อหน้าเรานั่นเอง พระองค์ไม่ใช่พระเจ้าที่อยู่ห่างไกลหรือหลบซ่อนพระองค์เองจากมนุษย์

พระองค์อยากจะพบเรามากกว่าเราอยากจะพบพระองค์เสียอีก !

คำถามที่พระองค์ตรัสถามศิษย์ทั้งสองคนควรจะดังก้องอยู่ในโสตประสาทของเราทุกคนด้วย “ท่านต้องการสิ่งใด” ???

คำตอบของศิษย์ทั้งสองคือ “พระอาจารย์ พระองค์ทรงพำนักอยู่ที่ไหน”

ความหมายคือ พวกเขาไม่ต้องการยืนพูดกับพระองค์แบบฉาบฉวยข้างถนนที่มีผู้คนผ่านไปผ่านมา ด้วยเกรงว่าความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับพวกเขาจะต้องหยุดชะงักลงหลังจากพูดคุยกันได้ไม่กี่คำ

สิ่งที่พวกเขาต้องการคือ “พูดคุยกับพระเยซูเจ้าที่บ้านของพระองค์” จะได้คุยกันนาน ๆ โดยปราศจากความวุ่นวายมากวนจิตใจ

พระองค์ตรัสว่า “มาดูซิ”

ความหมายคือ พระองค์ทรงเชื้อเชิญเขาทั้งสอง รวมถึงเราทุกคนด้วย ให้นำปัญหาและความต้องการต่าง ๆ มาพูดคุยกัน เพราะมีพระองค์เพียงผู้เดียวเท่านั้นที่สามารถตอบสนอง “ความต้องการขั้นสุดยอด” ของเรา รวมทั้งเปิดสติปัญญาและจิตใจของเราให้สามารถหาทางออกต่อปัญหาต่าง ๆ ได้

ความต้องการของบางคนคือ “ความมั่นคง” ในชีวิต พวกเขาจึงพยายามแสวงหาการงานที่มั่นคง เพื่อจะได้มีรายได้เพียงพอสำหรับซื้อหาสิ่งจำเป็นสำหรับชีวิต อันที่จริงเป้าหมายชีวิตเช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่ผิด เพียงแต่ว่ามันเป็นเป้าหมายระดับวัตถุ จึงไม่เพียงพอที่จะสร้างความมั่นคงปลอดภัยให้แก่ชีวิตที่เปลี่ยนแปลงอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันตามโชค ตามโอกาส และตามสถานการณ์ต่าง ๆ ดังที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ได้

การมีความมั่นคงทางวัตถุอย่างเดียวไม่อาจช่วยให้หัวใจของเรายอมรับความพิการจากอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝัน หรือคงไม่ช่วยให้คลายจากความทุกข์เนื้อร้อนใจอันเกิดจากเพื่อนร่วมงาน ความผิดหวังจากคนรัก ความไม่สบอารมณ์กับความประพฤติของลูก ฯลฯ ได้

เราจึงวางความต้องการของเราไว้ที่ความมั่นคงในชีวิตนี้เพียงอย่างเดียวไม่ได้ !

บางคนต้องการ “ความก้าวหน้า” ในอาชีพการงาน มีตำแหน่งสูงขึ้น มีอำนาจมากขึ้น และมีเกียรติยศชื่อเสียงเพิ่มพูนขึ้น จะได้ทำงานที่เหมาะสมกับความสามารถที่ตนเชื่อว่ามีได้

หากแรงจูงใจที่จะทำงานให้เหมาะสมกับความสามารถที่เราคิดว่าเรามี เป็นแรงจูงใจอันเกิดจากความทะเยอทะยานส่วนตัว ต้องถือว่าเป้าหมายนี้ผิด !

แต่ถ้าแรงจูงใจนี้เกิดจากความต้องการช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ เป้าหมายนี้ถือว่าสูงส่ง

กระนั้นก็ตาม เป้าหมายนี้ยังไม่เพียงพอเพราะยังคงถูกจำกัดด้วยเวลา ด้วยสุขภาพส่วนตัว ด้วยปัญหาครอบครัว และที่สำคัญมันถูกจำกัดด้วยอายุของเราบนโลกนี้เท่านั้น

แต่ถ้าเราต้องการ “สันติสุข” กับตัวเราเอง กับเพื่อนมนุษย์ และกับพระเจ้า ทั้งในโลกนี้และตลอดไปแล้วละก็

พระเยซูเจ้าใช่เลย ! พระองค์พร้อมเสมอที่จะช่วยเราแสวงหาและประทาน “สันติสุข” อันแท้จริงแก่เราทุกคนได้……

ศิษย์ทั้งสองคนถึงที่ประทับของพระองค์เวลาประมาณบ่ายสี่โมง รายละเอียดนี้ทำให้ผู้เชี่ยวชาญพระคัมภีร์จำนวนมากเชื่อว่าหนึ่งในศิษย์สองคนนั้นคือ ยอห์น ผู้เขียนพระวรสารเล่มนี้เอง

ส่วนศิษย์อีกคนหนึ่งนั้นชัดเจนว่าคือ อันดรูว์ (ข้อ 40)

เราทราบเรื่องราวเกี่ยวกับอันดรูว์น้อยมาก แต่เท่าที่เราทราบก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เห็นลักษณะอันโดดเด่นและน่าสนใจยิ่งของท่าน

1. ท่านพอใจเป็น “เบอร์สอง” น้อยคนจะรู้จักท่าน แต่ส่วนใหญ่รู้จักเปโตร ท่านจึงได้รับการระบุว่าเป็น “น้องชาย” ของเปโตร แทนที่จะเป็น “บุตร” ของยอห์นผู้เป็นพ่อ ชีวิตของท่านต้องแอบอิงอยู่กับบารมีของพี่ชายตลอดชีวิต

อีกทั้งในบรรดาอัครสาวกด้วยกันเอง ท่านก็ไม่ใช่คนวงในใกล้ชิดของพระเยซูเจ้า เมื่อพระองค์ทรงปลุกบุตรหญิงของไยรัสให้คืนชีพ “พระองค์ไม่ทรงอนุญาตให้ใครติดตามไปนอกจากเปโตร ยากอบ และยอห์นน้องชายของยากอบ” (มก 5:37) และเมื่อทรงสำแดงพระองค์อย่างรุ่งเรือง “พระองค์ทรงพาเปโตร ยากอบ และยอห์นน้องชายไปบนภูเขาสูงที่ปราศจากผู้คน” (มธ 17:1) และที่สุดภายในสวนเกทเสมนี พระองค์ตรัสแก่บรรดาศิษย์ว่า “จงนั่งอยู่ที่นี่ ขณะที่เราไปอธิษฐานภาวนาที่โน่น” แล้วทรงพาเปโตรและบุตรทั้งสองของเศเบดีไปด้วย (มธ 26:36-37)

อันดรูว์น่าจะต้องรู้สึกเสียใจมาก ท่านเป็นหนึ่งในศิษย์สองคนแรกที่ติดตามพระเยซูเจ้ามิใช่หรือ ? เปโตรพบพระเยซูเจ้าได้ไม่ใช่เพราะการแนะนำของท่านดอกหรือ ? ท่านน่าจะเป็นเบอร์หนึ่งในบรรดาอัครสาวกไม่ใช่หรือ ?

แต่ความรู้สึกดังกล่าวไม่เคยเกิดขึ้นกับตัวท่านเลย ความโดดเด่นและเกียรติยศไม่ใช่สิ่งที่ท่านสนใจ สิ่งเดียวที่ท่านสนใจคือการ “อยู่กับพระเยซูเจ้าและรับใช้พระองค์”

2. ท่านชอบพาคนมาหาพระเยซูเจ้า เมื่อครั้งที่พระองค์ทรงทำอัศจรรย์ทวีขนมปังเลี้ยงคนห้าพันคน เป็นอันดรูว์เองที่พาเด็กพร้อมขนมปังบาร์เลย์ห้าก้อนและปลาสองตัวมาหาพระเยซูเจ้า (ยน 6:8-9) และเมื่อชาวกรีกมากรุงเยรูซาเล็มโอกาสปัสกาและอยากพบพระเยซูเจ้า ก็เป็นอันดรูว์อีกนั่นแหละที่พาพวกเขาไปพบพระองค์ (ยน 12:21-22)

ความยินดีอันยิ่งใหญ่ของท่านคือการพาผู้คนมาหาพระเยซูเจ้า ท่านต้องการแบ่งปันความรุ่งโรจน์และมิตรภาพที่พระองค์ทรงมอบแก่ท่านให้แก่มนุษย์ทุกคน

หัวใจของท่านคือ “หัวใจของนักแพร่ธรรม” โดยแท้ !

เมื่ออันดรูว์พาพี่ชายไปเฝ้าพระเยซูเจ้า พระองค์ทอดพระเนตรเขาแล้วตรัสว่า “ท่านคือซีโมน บุตรของยอห์น ท่านจะมีชื่อว่า เคฟาส” แปลว่า “เปโตร” หรือ “ศิลา”

ในพระธรรมเก่า การเปลี่ยนชื่อบ่งบอกถึง “การมีความสัมพันธ์ใหม่กับพระเจ้า”

ยกตัวอย่างเช่น “อับราม” เปลี่ยนเป็น “อับราฮัม” (ปฐก 17:5) และ “ยากอบ” เปลี่ยนเป็น “อิสราเอล” (ปฐก 32:28) หลังจากที่ท่านทั้งสองมีความสัมพันธ์ใหม่กับพระเจ้า

การมีความสัมพันธ์กับพระเจ้าคือการเริ่มต้นชีวิตใหม่ และแน่นอนเมื่อมีชีวิตใหม่ย่อมต้องการชื่อใหม่ด้วย

อีกประการหนึ่ง การเปลี่ยนชื่อยังแสดงให้เห็นถึงการมองการณ์ไกลของพระเยซูเจ้าอีกด้วย

พระองค์ไม่ได้มองเปโตรอย่างที่เห็น คือชาวประมงธรรมดา ๆ คนหนึ่ง

แต่พระองค์มองความสามารถที่แฝงอยู่ในเปโตร ท่านคือ “ศิลา” ที่พระองค์จะตั้งพระศาสนจักรของพระองค์ไว้บนนี้ !

เช่นเดียวกัน พระองค์ไม่ได้มองเราทุกคนอย่างที่เราเห็น แต่ทรงมองเราไกลออกไปในอนาคต……

หากเรามอบชีวิตของเราไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์ พระองค์สามารถปลดปล่อยพลังและความสามารถอันยิ่งใหญ่ที่ซ่อนอยู่ภายในตัวเราให้ปรากฏออกมาภายนอกได้

แล้วเรายังไม่รีบมาพบพระองค์อีกหรือ ?!
(ที่มา: คณะกรรมการคาทอลิกเพื่อพระคัมภีร์)