ฉบับที่ 14051 วันอาทิตย์ที่ 21 ธันวาคม 2014

December 19th, 2014

บอกเล่าให้ฟัง

เราใกล้วันคริสตมาส และวันฉลองวัดเข้ามาทุกที ระหว่างการเตรียมฉลองหลายคนคงจะเหนื่อย ต้องช่วยทำโน่นทำนี่อยู่หลายอย่าง อันที่จริงมีงานแบบนี้บ้างก็ดีเหมือนกัน เพราะมันทำให้เราตื่นตัวมีความกระตือรือร้นมากขึ้น และมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ท้าทายชีวิต และความเชื่อของเรา สิ่งแรกที่ต้องคำนึงถึงก็คือเราจัดงานต่างๆเหล่านี้เพื่ออะไร เพื่อถวายเกียรติแด่พระเป็นเจ้า และแม่พระองค์อุปถัมภ์วัดของเรา หรือเพื่อแสดงศักยภาพของเราให้ประจักษ์แก่ตาผู้คน ความชัดเจนในเป้าหมายของการทำงานจึงเป็นเรื่องที่สำคัญ ถ้าเราทำเพื่อถวายเกียรติแด่พระเป็นเจ้าและแม่พระ เราก็ไม่ต้องกังวลสิ่งใด เพราะพระเป็นเจ้าไม่เคยเรียกร้องอะไรเกินเลยความพยายามของเรา และพระองค์ทรงอยู่เบื้องหลังผู้ที่เชื่อและวางใจในพระองค์เสมอ

อ่านต่อ »

วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า (รังสิต) จัดงานวันพ่อ 2014

December 15th, 2014

วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า (รังสิต) จัดงานวันพ่อ โดยมีการกล่าวอาเศรียรวาทราชสดุดี ก่อนพิธีมิสซา และหลังพิธีมิสซา มีการมอบของที่ระลึกให้แก่ตัวแทนคุณพ่อ ของชาววัดรังสิต บรรยากาศเต็มไปด้วยความครึกครื้น มีดอกไม้เข็มกลัดที่ได้เตรียมไว้ให้แก่ลูกๆ เพื่อนำไปติดกลัดเสื้อให้แก่คุณพ่อ บรรยากาศสนุกสนานและน่ารักขนาดไหน ไปดูกันครับ

ฉบับที่ 14050 วันอาทิตย์ที่ 14 ธันวาคม 2014

December 12th, 2014

บอกเล่าให้ฟัง

การจัดลำดับคุณค่าต่างๆในชีวิตให้ถูกต้องเป็นเรื่องที่สำคัญ เพราะถ้าเราจัดลำดับผิดมันจะทำให้เราพลาดโอกาส หรือล้มเหลวในเรื่องที่สำคัญและจำเป็นต่อชีวิต นักปรัชญาบางท่านเปรียบเทียบเรื่องนี้ว่า “สายน้ำไหลผ่านไปแล้วไม่ย้อนกลับ” แม้อาจจะมองว่าในธรรมชาติมีน้ำขึ้นน้ำลงแต่น้ำที่ไหลย้อนคืนมาก็ไม่ใช่สายน้ำเดิม หลายสิ่งหลายอย่างที่เราทำไปแล้วอาจมานึกเสียดายภายหลังว่า “ทำไมตอนนั้นเราไม่ทำอย่างนั้นอย่างนี้” ความสำนึกแบบนี้เป็นแค่บทเรียนที่ทำให้เรานำไปปรับปรุงแก้สิ่งที่จะทำในอนาคต แต่สำหรับอดีตเราย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้แล้ว เรื่องที่พ่อกล่าวถึงนี้ถ้าเป็นเรื่องราวบนโลกอันอนิจจังใบนี้ก็ยังพอทำเนา เพราะเรายังมีทางปรับปรุงใหม่ในอนาคตถ้ามีโอกาสทำอย่างนั้นอีก และเวลายังมีสำหรับเรา แต่ถ้าเป็นเรื่องชีวิตนิรันดรเมื่อเวลาในโลกหมดลง นั้นหมายความว่าเราจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้เลย

อ่านต่อ »

ฉบับที่ 14049 วันอาทิตย์ที่ 7 ธันวาคม 2014

December 5th, 2014

บอกเล่าให้ฟัง

วันเวลาผ่านไปอีกหนึ่งปีคิดแล้วก็น่าใจหาย เราผ่านชีวิตวิกฤตการณ์ต่างๆมากมาย เราใช้เวลาซึ่งเป็นของประทานล้ำค่าของพระเจ้าอย่างมีคุณค่ามากน้อยแค่ไหน วันอาทิตย์ที่ 30 พ.ย. 2014 ที่ผ่านมาเป็นวันขึ้นปีพิธีกรรมใหม่ของพระศาสนจักร เราเข้าเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตเจ้า ปีพิธีกรรมของพระศาสนจักรในวันอาทิตย์จำแนกเป็น 3 ปี ปี A ปี B และ ปี C ในวันธรรมดาจำแนกเป็นปีคู่และปีคี่ คริสตชนคนใดก็ตามที่มาร่วมมิสซาบูชาขอบพระคุณในวันอาทิตย์อย่างสม่ำเสมอ ภายใน 3 ปีจะได้รับฟังพระวาจาของพระเจ้าตอนสำคัญๆในพระคัมภีร์เกือบทั้งหมด ถ้าเป็นวันจันทร์ถึงวันเสาร์จะใช้เวลา 2 ปี พระศาสนจักรปฏิบัติเช่นนี้เพราะพระวาจาของพระเจ้าเป็นอาหารเลี้ยงจิตวิญญาณ และเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตสำหรับเราคริสตชน

อ่านต่อ »

ฉบับที่ 14048 วันอาทิตย์ที่ 30 พฤศจิกายน 2014

November 27th, 2014

บอกเล่าให้ฟัง

พระคัมภีร์เป็นแนวทางเข็มทิศแห่งชีวิตคริสตชน แต่น่าเสียดายเราคริสตชนมักไม่ชอบอ่านพระคัมภีร์ วันหนึ่งพ่อขับรถไปข้างนอกและเปิดเพลงฟังในรถ เป็นเพลงภาษาอังกฤษนั่งฟังเพลินอยู่ก็ได้ยินเพลงตอนหนึ่ง กล่าวถึงพระคัมภีร์ไว้อย่างน่าฟัง “คนบางคนเที่ยวแสวงหาหนังสือนิตยสารราคาแพงมาอ่าน หนังสือและนิตยสารเหล่านี้สามารถให้เราได้แค่สิ่งที่ประเทืองปัญญา แต่ไม่สามารถให้ชีวิต มีหนังสือเล่มหนึ่งที่ให้ทั้งปัญญาและชีวิตเรากลับไม่ชอบอ่าน หนังสือเล่มนั้นคือพระคัมภีร์” พ่อคิดว่าคนที่แต่งเพลงบทนี้คงจะเป็นคนที่มีประสบการณ์ความเชื่อ และได้ลิ้มรสความดีงามแห่งพระวาจาของพระเจ้ามาแล้ว เขาจึงเขียนเนื้อเพลงทำนองนี้เพื่อกระตุ้นเตือนใจเราให้เห็นความสำคัญของการอ่านพระคัมภีร์

อ่านต่อ »

ฉบับที่ 14047 วันอาทิตย์ที่ 23 พฤศจิกายน 2014

November 21st, 2014

บอกเล่าให้ฟัง

โลกส่วนตัว การมีเวลาส่วนตัวบ้างเพื่อจะได้ทำในสิ่งที่ตนเองชอบ อาทิ เล่นตนตรี อ่านหนังสือ ปลูกต้นไม้ เลี้ยงกล้วยไม้ ฯลฯ เป็นสิ่งที่ดีถ้าการกระทำนั้นๆไม่เป็นบาป เพราะเวลาดังกล่าวนี้จะเป็นเวลาที่เราสามารถพักผ่อน และพลิกฟื้นชีวิตให้สดชื่นขึ้นได้ แต่ต้องไม่ใช่การสร้างโลกส่วนตัวขึ้นเพื่อปิดกั้นตนเองจนขาดมิติทางสังคม มิติทางสังคมเป็นเรื่องที่สำคัญเพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคมต้องดำเนินชีวิตมีความสัมพันธ์กับผู้อื่น ความสัมพันธ์กับมนุษย์ด้วยกันนี้พ่อคิดว่าไม่น่าจะมีอะไรมาทดแทนได้ หนังสือปฐมกาลเล่าเรื่องการสร้างมนุษย์ว่า พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์มาเป็นชายก่อน และชายนั้นได้ดำเนินชีวิตอยู่กับสรรพสิ่งทั้งหลายที่พระเจ้าทรงสร้างมา จนในที่สุดพระเจ้าทรงทอดพระเนตรเห็นว่าชายนั้นไม่สามารถอยู่คนเดียวกับสิ่งอื่นได้ จึงทรงดำริว่า “ไม่ควรให้ชายนั้นอยู่คนเดียว เราจะสร้างคู่ที่เหมาะสมกับเขาขึ้น” เมื่อสร้างอีกคนหนึ่งขึ้นแล้วพระองค์ทรงให้เขาทั้งคู่อยู่ด้วยกัน ความสัมพันธ์จึงเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติมนุษย์

อ่านต่อ »