วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต (โบสถ์คาทอลิก)

บอกเล่าให้ฟัง

ในขณะที่ประชากรบนโลกใบนี้กำลังตื่นตัวหลงใหลในค่านิยมทางวัตถุ วัตถุนิยม บริโภคนิยม สุขนิยม และอะไรนิยมๆอีกหลายอย่างกำลังครอบงำจิตใจมนุษย์ทุกหย่อมหญ้า รวมทั้งในพระศาสนจักรด้วย ดูเหมือนเงินทองผลประประโยชน์จะเป็นคำตอบสำหรับทุกสิ่งในชีวิตของมนุษย์ มนุษย์เริ่มเจรจากันด้วยผลประโยชน์ในทุกๆเรื่อง ใครให้ผลประโยชน์มากกว่า ใครมีกำลังต่อรองมากกว่าฝ่ายนั้นเป็นฝ่ายถูกต้อง พูดแล้วมีน้ำหนักคนอื่นต้องฟัง ยุโรปจัดตั้งยูโรโซนเป็นการรวมตัวของประเทศในทวีปยุโรป โดยหวังว่าจะมีกำลังต่อรองในด้านเศรษฐกิจและการเงินมากขึ้น จนกระทั่งยูโรโซนกลายเป็นความหายนะของทวีปยุโรป เพราะถ้าการเงินและเศรษฐกิจของประเทศใดประเทศหนึ่งที่เป็นสมาชิกมีปัญหา ก็จะส่งผลกระทบถึงทุกๆประเทศและประชาคมโลก ในทวีปเอเชียเริ่มอยากจะมีอำนาจในการต่อรองบ้างจึงพยายามตั้งสมาคมเศรษฐกิจอาเซียน ตอนนี้ยังไม่ทราบว่าผลจะเป็นอย่างไรเพราะยังจัดตั้งไม่เสร็จ แต่เราคงจะต้องหาทางตั้งรับไว้ก่อน เพราะเมื่อไรก็ตามที่มนุษย์ใช้ผลประโยชน์เป็นตัวตั้ง มองแต่ผลประโยชน์เพียงด้านเดียวปัญหาจะตามมาแน่นอน

บอกเล่าให้ฟัง

ยามเช้าเมื่อแสงอาทิตย์สาดส่องเรามองด้วยความหวัง แสงอรุณของวันใหม่ทำให้เรารู้สึกได้ถึงชีวิตใหม่ลมหายใจใหม่ ที่พระเจ้าประทานให้แก่เรา ยามเย็นค่ำหลังจากตรากตรำทำงานมาจนเหนื่อยล้า เรามาถึงที่นอนพักผ่อนด้วยความรู้คุณ สวดภาวนาขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับวันเวลาที่ผ่านไปอีกวันหนึ่ง สิ่งใดดีที่เราทำเราขอบพระคุณถวายเป็นเกียรติแด่พระเจ้า สิ่งใดเป็นความผิดพลาดบกพร่องเพราะความอ่อนแอเราขอโทษพระองค์ และวอนขอพระพรปกป้องคุ้มครองในยามที่เราพักผ่อนหลับนอน ฝากจิตวิญญาณของเราไว้ในอ้อมพระหัตถ์ของพระองค์ ที่เราทำเช่นนี้เพราะเราไม่แน่ใจว่าวันพรุ่งนี้จะมีสำหรับเราอีกหรือเปล่า วันพรุ่งนี้จึงเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอนสำหรับเรา ทำให้พ่อคิดถึงเพลงๆหนึ่งที่พ่อเคยฟัง ผู้แต่งเขาให้ชื่อว่า “พรุ่งนี้” พรุ่งนี้ เราจะได้พบอะไร คงมีคำถามมากมาย ที่ไม่อาจรู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร ไม่รู้ เราจะได้พบความสุข หรือเราจะต้องทุกข์เท่าไร คงไม่อาจทำให้เป็นเหมือนที่เราตั้งใจ พรุ่งนี้ ถ้าหากจะเจอปัญหา ขอฝากให้องค์พระคริสต์นำพา ให้ผ่านเหมือนในวันนี้ พรุ่งนี้ แม้อาจจะดีจะร้าย ไม่หวั่นไม่กลัว แต่ขอวางใจ ให้พระเยซูนำทาง

บอกเล่าให้ฟัง

ในที่สุดเราก็ผ่านสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ การแห่ใบลาน วันพฤหัสฯศักดิ์สิทธิ์ วันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ วันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเราเรียกวันทั้งสามนี้ว่า “ตรีวารปัสกา” และวันสมโภชปัสกาพระเยซูคริสตเจ้ากลับคืนพระชนมชีพ ไปอย่างดีพอสมควรด้วยความร่วมมือร่วมใจของพวกเราทุกๆคนที่นี่ ในช่วงก่อนสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ ระหว่างสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ และเมื่อถึงวันฉลองสมโภชต่างๆ พ่อนั่งรำพึงเรื่องราวของพระเยซูคริสตเจ้า เหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นกับพระองค์ สัญลักษณ์และขั้นตอนต่างๆของพิธีกรรมทุกวัน ทำให้พ่อรู้สึกอัศจรรย์ใจเป็นอย่างยิ่ง ทำไมหนอเราทำเรื่องเดียวกันทุกๆปี แต่เราต้องเตรียมก่อนกลับไปดูใหม่ ไปนั่งรำพึงใหม่ในเรื่องเดิมๆ และเมื่อทำเช่นนี้ทุกครั้งจะพบเรื่องใหม่ ความคิดใหม่ ทุกครั้งไป ในรอบปีพิธีกรรมก็เช่นเดียวกัน ของวันธรรมดาจันทร์-วันเสาร์ แบ่งเป็นปีคู่และปีคี่ ของวันอาทิตย์แบ่งเป็น ปี A ปี B ปี C ใครก็ตามที่มาร่วมบูชาขอบพระคุณในวันธรรมดา 2 ปี ก็จะได้ฟังพระวาจาตอนสำคัญเกือบทั้งหมด ถ้าเป็นวันอาทิตย์จะต้องใช้เวลา 3 ปี แม้จะเป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่พ่ออ่านพระวาจาของพระเจ้า เตรียมเทศน์ พ่อจะพบเรื่องใหม่ที่จะเทศน์เหมือนกัน

บอกเล่าให้ฟัง

ความศรัทธา ความยึดมั่นถือมั่นอย่างผิดๆ อาทิ คิดว่าตนเองถูกต้องเสมอ ถ้าจะมีความผิดพลาดอะไรก็เพราะคนอื่นไม่ใช่ฉันแน่นอน การยึดติดกับการปฏิบัติที่สืบทอดต่อกันมาอย่างไม่รู้เหตุผล หรือการเชื่อถืออย่างตาบอด ฯลฯ คือสาเหตุที่ก่อให้เกิดความทุกข์ร้อนแก่เรามากที่สุด เราจะสามารถแก้ไขปัญหานี้ได้ต่อเมื่อเราตั้งจุดหมายที่จะแก้ไขมันอย่างจริงจัง โดยทำให้จุดเริ่มต้นที่ไร้เหตุผลในชีวิตของเรา กลายเป็นจุดเริ่มต้นที่มีเหตุผล เพื่อจะทำดังที่ว่านี้มีสิ่งสำคัญสองประการที่เราต้องทำคือ

1. ต้องมองสิ่งที่ไร้เหตุผล สิ่งที่เบาปัญญาทุกอย่างในชีวิตให้ออก แล้วตั้งใจเรียนรู้มัน
2. ต้องเข้าใจว่า ชีวิตที่ตระหนักรู้และมีเหตุผลนั้นเกิดขึ้นได้ (ต้องกล้าคิด กล้าทำ และยอมเปลี่ยนแปลงตนเองด้วยใจกว้าง)

บอกเล่าให้ฟัง

ความจริงอันยิ่งใหญ่ที่สุดนั้นคือสิ่งที่เรียบง่ายที่สุด (ชอง ดาลองแบร์) พระเป็นเจ้าเป็นองค์ความดี เป็นองค์ความจริง และเป็นองค์ความรักอันหาขอบเขตมิได้ เพราะฉะนั้นเราจึงอนุมานได้ว่าในพระองค์จะต้องเป็นความเรียบง่าย จากประสบการณ์ในการดำเนินชีวิตของเรา ถ้าเราสังเกตให้ดีๆเราจะพบว่าความเรียบง่ายมักจะอยู่คู่กับความงดงาม และความดีแห่งชีวิตเสมอ เราคงเคยได้ยินบ่อยๆว่าคนดีปากต้องตรงกับใจ คือคิดอย่างไรก็พูดอย่างนั้น หรือพูดและทำอะไรตรงไปตรงมา ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมเงื่อนงำซับซ้อน พระเยซูคริสตเจ้าจึงทรงสอนว่าอะไรที่ใช่ก็บอกว่าใช่ อะไรที่ไม่ใช่ก็บอกว่าไม่ใช่ นอกนั้นมาจากมาร “เมื่อใดคนที่พูดจาด้วยการประดิดประดอยถ้อยคำและอ้อมค้อม เมื่อนั้นแหละแสดงว่าเขากล่าวคำเท็จ หรือไม่ก็กำลังยกย่องตัวเอง ท่านไม่ควรเชื่อถือคนเช่นนี้ คำพูดที่ดีนั้นจะชัดเจน แหลมคม และทุกคนเข้าใจได้เสมอ” (ชอง ดาลองแบร์)

บอกเล่าให้ฟัง

เมื่อเริ่มต้นเรียนคำสอนเรื่องบาป เราจะเรียนรู้เรื่องความหมาย จนกระทั่งเราจะได้เรียนรู้รากเหง้าของบาปทั้ง 7 ประการ ถ้าเราสังเกตเราจะพบว่าบาปต้น 7 ประการหรือรากเหง้าของบาปนั้น ในตัวมันเองไม่ใช่ความผิดที่ใหญ่โตอะไร แต่มันจะเป็นสาเหตุหรือชนวนที่ทำให้เราทำบาปหนักมากขึ้น เพราะเรามักจะเห็นมันเป็นเรื่องเล็กๆและมองข้าม ไม่ตระหนักว่ามันจะสามารถทำร้ายจิตวิญญาณของเราได้ นักเทววิทยาหลายท่านในยุคปัจจุบันได้ตระหนักถึงความสำคัญในเรื่องนี้ว่า มนุษย์ในยุคปัจจุบันไม่ตระหนักถึงผลร้ายของบาป เพราะฉะนั้นการพิจารณามโนธรรม การรับศีลอภัยบาปจึงน้อยลง เนื่องจากมนุษย์ไม่กลัวบาปจึงทำอะไรหลายสิ่งหลายอย่างโดยขาดความยั้งคิด