บอกเล่าให้ฟัง
ความปรีชาฉลาดเป็นฤทธิ์กุศลเกี่ยวกับความประพฤติอีกประการหนึ่ง ที่โน้มนำเราให้รู้จักหาวิธีการทำความดีหนีความชั่ว เพื่อสามารถเอาตัวรอดพ้นไปสวรรค์ คิดแล้วก็ไม่น่าเชื่อว่าความปรีชาฉลาดจะเป็นฤทธิ์กุศล ดูๆแล้วมันน่าจะเป็นเพียงความสามารถทางสติปัญญา ที่พระเป็นเจ้าประทานให้ เพื่อให้มนุษย์สามารถดำรงชีวิตฟันฝ่าอุปสรรคอยู่ได้ในโลกนี้มากกว่า แต่เมื่อพระศาสนจักรสอนเช่นนี้แสดงว่าต้องเป็นเรื่องที่มีความสำคัญต่อการดำเนินชีวิต เราจึงต้องแยกแยะให้ได้ ว่าอะไรเป็นความปรีชาฉลาดทางโลก อะไรเป็นความปรีชาฉลาดทางธรรม ความปรีชาฉลาดทางโลกอย่างเดียวไม่สามารถช่วยเราให้เอาตัวรอดพ้นไปสวรรค์ เราจึงต้องเรียนรู้ที่จะมีความปรีชาฉลาดทั้งทางโลก และทางธรรม พระเยซูคริสตเจ้าเคยตรัสสอนไว้ว่า “มนุษย์เอ๋ยพวกท่านสามารถหยั่งรู้เรื่องดินฟ้าอากาศฤดูกาลต่างๆได้ แต่ทำไมไม่เข้าใจเครื่องหมายแห่งกาลเวลาที่พระเป็นเจ้าประทานให้” สิ่งที่พระเยซูคริสตเจ้าสอนก็เป็นสิ่งที่น่าคิดอยู่เหมือนกัน เพราะหลายๆครั้งทีเดียวเราจะพบว่า พ่อแม่เอาใจใส่ให้ลูกๆได้มีการศึกษานานาชนิด ส่งเสียให้ลูกได้เรียนสูงๆ แต่เรื่องที่สำคัญที่สุดที่เป็นเรื่องนิรันดรภาพ พ่อแม่กลับละเลยไม่สนใจ พูดกันง่ายๆก็คือให้เวลาให้ลูกเรียนรู้ได้ทุกเรื่องแต่ไม่เคยเอาใจใส่ให้ลูกๆได้เรียนคำสอน และบางคนเมื่อพูดถึงเรื่องพระเป็นเจ้า เรื่องการเรียนคำสอนก็อ้างว่าไม่มีเวลา แต่มีเวลาไปทำอย่างอื่น ทั้งที่การเรียนคำสอนดีๆจะเป็นหนทางนำเราไปสู่สวรรค์นิรันดรกับพระเป็นเจ้า “จงเอาใจใส่พากเพียรเรียนขยันแต่สวรรค์ดีกว่าเราอย่าลืม”
