«
»

ฉบับที่ 14052 วันอาทิตย์ที่ 28 ธันวาคม 2014

บอกเล่าให้ฟัง

ความรู้สึกถึงความเป็นเจ้าของเป็นเรื่องที่สำคัญ ที่เราต้องพยายามช่วยกันสร้างขึ้นในชุมชนแห่งความเชื่อของเรา พ่อไม่ทราบว่าพี่น้องคิดอย่างไรกับวัดหรือกับชุมชนแห่งความเชื่อนี้ จริงอยู่พวกเราส่วนใหญ่ย้ายมาจากที่อื่นแล้วมาตั้งหลักแหล่งทำมาหากินอยู่ที่นี่ หรือบางพวกมาทำงานชั่วคราวแต่ภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่อื่น จะเป็นอย่างไรก็ตามพ่ออยากให้เรารักวัดและชุมชนแห่งความเชื่อนี้ เราต้องรู้สึกว่าที่นี่เป็นที่รวมใจของเรา เรามีสถานที่นมัสการพระเป็นเจ้าที่สมพระเกียรติพอสมควร พี่น้องต้องเป็นคนที่รู้คุณชุมชนแห่งความเชื่อนี้ เพราะอย่างน้อยชุมชนแห่งความเชื่อนี้เคยช่วยเราให้เติบโตและพัฒนาความเชื่อในช่วงเวลาหนึ่ง และยิ่งหลายๆครอบครัวเริ่มตั้งหลักแหล่งอยู่ที่นี่แล้ว แต่งงานที่นี่ และลูกๆได้รับศีลล้างบาปและศีลศักดิ์สิทธิ์ต่างๆที่นี่ พี่น้องยิ่งต้องรู้สึกมากขึ้นว่าวัดนี้เป็นของพี่น้อง ความรู้สึกถึงความเป็นเจ้าของ เราต้องพยายามสร้างและปลูกฝังให้กับตัวเราและลูกหลานของเรา

หลายๆคนอาจจะคิดว่าเรื่องของวัดก็เป็นเรื่องของพระสงฆ์ คุณพ่ออยากจะทำอะไรก็บอกมาถ้าช่วยได้ก็จะช่วย เพราะเขาคิดว่าวัดหรือชุมชนความเชื่อแห่งนี้เป็นของพระสงฆ์หรืออยู่ในความรับผิดชอบของพระสงฆ์ ความคิดเช่นนี้ก็มีส่วนถูกอยู่เหมือนกันเพราะพระสังฆราชส่งพระสงฆ์มาดูแลวัดแห่งนี้ในฐานะเจ้าอาวาส ท่านก็ต้องรับผิดชอบจัดการให้ทุกอย่างดำเนินไปด้วยดี แต่ก็เป็นเพียงวาระหนึ่งเท่านั้นไม่นานท่านก็จะไปทำหน้าที่ที่อื่นต่อไป แต่คนที่จะอยู่ที่ต่อไปก็คือพี่น้องและลูกหลานของพี่น้องเอง แล้วเราจะฝากทุกอย่างไว้ในมือของคุณพ่อคนเดียวเวลาคุณพ่อย้าย มันก็จะย้ายตามคุณพ่อไปด้วย พี่น้องต้องการให้เป็นเช่นนั้นหรือ ความรู้สึกถึงความเป็นเจ้าของหรือการเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนแห่งความเชื่อหรือของวัด จะทำให้เรื่องของเขา เรื่องของคุณพ่อ เรื่องของฉันหมดไป ต่อไปนี้ทุกๆเรื่องที่เกิดขึ้นที่วัดนี้เป็นเรื่องของเรา ที่เราต้องช่วยกันสอดส่องดูแลให้ดำเนินพัฒนาไปในทางที่ดีที่เจริญขึ้น เราต้องร่วมอกร่วมใจกันดูแลพัฒนาวัดหรือชุมชนแห่งความเชื่อของเราแต่อย่างไรก็ตามทุกๆเรื่องในชีวิตคนก็มีความพอดีของมันอยู่เหมือนกัน ฤทธิ์กุศลจะต้องเดินสายกลางเสมอ ไม่มากและไม่น้อยเกินไป บางคนบางพวกก็อาจจะแสดงความเป็นเจ้าของจนเกินเลยจนใครจะมาทำอะไรไม่ได้ อย่างนี้ก็มีให้เห็นอยู่บ้างเหมือนกันในบางวัด ที่มีวันแมนโชว์เรื่องของข้าใครอย่าแตะ อีกบางวัดก็เฉยๆเพราะคิดว่าเป็นเรื่องของคุณพ่อเขา ประชุมสภาภิบาลก็มานั่งฟังกันเฉยๆคุณพ่อว่าอย่างไรก็เอาอย่างนั้นอย่างนี้มันก็เกินไป ความเป็นเจ้าของ sense of belonging ที่พ่อกล่าวมาข้างต้นหมายถึง การมีส่วนร่วม ช่วยกันคิด ช่วยกันทำ มีความรู้สึกร่วมกันในเรื่องราวต่างๆ ทุกคนต้องรู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของวัดและกิจการที่ทำร่วมกัน มีสิทธิเสนอแนะแสดงความคิดเห็นได้ ถ้าเป็นเช่นนี้พ่อคิดว่าสิ่งต่างๆน่าจะดำเนินไปได้ด้วยดี เพราะพี่น้องส่วนใหญ่เท่าที่พ่อเห็นก็เป็นคนมีน้ำใจดีอยู่แล้ว.

จาก พ่อคนเดิม

ครอบครัวโรงเรียนแห่งชีวิต

ถ้าพิจารณามิติแห่งความเชื่อพระศาสนจักรสอนว่า “พ่อแม่เป็นครูคำสอนคนแรกของลูก” แต่เราพิจารณามิติโดยทั่วไปแล้วเราสามารถกล่าวได้ว่า “พ่อแม่เป็นครูแห่งชีวิตของลูก” เพราะเด็กๆเริ่มเรียนรู้ทุกอย่างในครอบครัว โดยพ่อแม่และผู้ใหญ่ในครอบครัวเป็นผู้สอน เราจึงกล่าวได้ว่าครอบครัวเป็นโรงเรียนแห่งชีวิต ซึ่งเราเริ่มต้นเรียนรู้จักชีวิตของมนุษย์จากครอบครัวว่า มนุษย์ต้องดำเนินชีวิตในความสัมพันธ์กับผู้อื่น บางครั้งเราต้องเป็นผู้รับตอนที่เราเป็นเด็กเล็กๆ เราต้องรับการเลี้ยงดูเอาใจใส่จากพ่อแม่และผู้ใหญ่ในบ้าน บางครั้งเราต้องเป็นผู้ให้เมื่อเราเติบโตขึ้นเราต้องช่วยเหลือผู้อื่นตามบทบาทหน้าที่ของเรา เราต้องเรียนรู้ที่จะรัก เสียสละ แบ่งปัน มีน้ำใจ และรู้จักวางใจคนรอบข้าง สิ่งต่างๆเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่สำคัญที่จะต้องเกิดขึ้นในครอบครัว ซึ่งจะทำให้มนุษย์เรียนรู้ว่าความรัก ความเสียสละ ความมีน้ำใจที่จะช่วยเหลือเกื้อกูลกันและกัน เป็นปัจจัยที่จำเป็นสำหรับการดำเนินชีวิตเป็นคนดี

สิ่งต่างๆที่กล่าวมาข้างต้นเป็นเหตุผลที่สำคัญ ทำให้เราทราบว่าทำไมพระเยซูคริสตเจ้าจึงทรงดำเนินชีวิตอยู่ในครอบครัว อยู่กับพระนางมารีย์และนักบุญโยเซฟเป็นเวลาถึง 30 ปีจึงออกเทศนาสั่งสอน เพราะบรรยากาศในครอบครัวนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญ ที่จะทำให้คนหนึ่งเติบโตขึ้นเป็นคนที่มีคุณภาพหรือไม่มีคุณภาพของสังคม เรื่องที่นักบุญลูกาบันทึกไว้ทำให้เราเห็นความสนใจเอาใจใส่ ในเรื่องศาสนา การปฏิบัติตามพระธรรมบัญญัติ และทุกๆเรื่องเกี่ยวกับการดำเนินชีวิต “เมื่อครบกำหนดเวลาที่พระมารดาและบุตรจะต้องทำพิธีชำระมลทินตามธรรมบัญญัติของโมเสส โยเซฟกับพระนางมารีย์นำพระกุมารไปที่กรุงเยรูซาเล็มเพื่อถวายแค่พระเจ้า” (ลก.2:22) ด้วยการดูแลอย่างดีด้วยความสนใจเอาใจใส่เช่นนี้ นักบุญลูกาจึงบันทึกไว้ด้วยประโยคที่ไพเราะเพื่อเป็นแบบอย่างให้กับครอบครัวว่า “เมื่อโยเซฟพร้อมกับพระนางมารีย์ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติ…..สำเร็จทุกประการแล้ว ก็กลับไปที่นาซาเร็ธ…. พระกุมารทรงเจริญวัยแข็งแรงขึ้น ทรงพระปรีชาญาณอย่างสมบูรณ์ และพระหรรษทานของพระเจ้าสถิตอยู่กับพระองค์” (ลก.2:39-40)

เรื่องชีวิตในครอบครัวของพระเยซูคริสตเจ้าที่มีบันทึกไว้สั้นๆในพระวรสาร สะท้อนให้เราเห็นความสำคัญของครอบครัว ครอบครัวแม้จะเป็นส่วนเล็กๆของสังคม แต่ก็มีบทบาทที่สำคัญในการสร้างคน ถ้าเราพิจารณาปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นในสังคมทุกวันนี้ เราจะพบว่าปัญหาแทบทุกชนิดมักจะมาจากครอบครัว ที่หน่วยใดหน่วยหนึ่งทำหน้าที่บกพร่องไป หรือไม่ได้ทำหน้าที่อย่างที่ควรจะทำ จึงส่งผลทำให้เด็กๆที่เติบโตมาจากครอบครัวที่บกพร่องเช่นนี้ มีความบกพร่องด้านร่างกาย อารมณ์ สังคม จิตใจ จิตวิญญาณ ขึ้นอยู่กับคนไหนจะถูกกระทบด้านใดมากที่สุด มักจะแสดงพฤติกรรมผิดปกติออกมาทางด้านนั้น ด้วยเหตุนี้ความสนใจเอาใจใส่ดูแลครอบครัว การสร้างบรรยากาศของครอบครัวให้อบอวลไปด้วยความรัก ความอบอุ่น และความศรัทธาจึงสำคัญ เพราะบรรยากาศเช่นนี้จะทำให้ครอบครัวของเรา มีส่วนช่วยสร้างคนที่มีคุณภาพมาสู่สังคมและพระศาสนจักร ขอให้ครอบครัวศักดิ์สิทธิ์เป็นแบบอย่างในการดูแลเอาใจใส่สร้างครอบครัวของเรา เพื่อลูกหลานจะได้เติบโตขึ้นด้วยพระปรีชาญาณและพระหรรษทาน เฉพาะพระพักตร์พระเจ้าและต่อหน้ามนุษย์.

พระเจ้าสถิตกับท่าน
คุณพ่อ สมชาย อัญชลีพรสันต์

ประกาศ

  1. วันพุธที่ 31 ธ.ค. 2014 มิสซาส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ เวลา 19.00 น.
  2. วันพฤหัสฯที่ 1 ม.ค. 2015 สมโภชพระชนนีของพระเป็นเจ้าฉลองวัด มิสซาเวลา 10.30 น. ต้อนรับพระคาร์ดินัลไมเกิ้ล มีชัย กิจบูญชู เวลา 9.45 น.
  3. ในวันฉลองวัด พี่น้องท่านใดมีความประสงค์จะช่วยทางวัด ในด้านปัจจัยต่างๆที่จะใช้ในงาน อาทิ อาหารที่จะเลี้ยงสัตบุรุษในวันฉลองวัด ให้มาติดต่อหรือมอบได้ที่คุณพ่อเจ้าวัด และสภาภิบาล
  4. วันเสาร์ที่ 3 ม.ค. 2015 เป็นวันผู้สูงอายุของวัด ขอเชิญผู้สูงอายุทุกท่านมาร่วมสวดภาวนา และมิสซาบูชาขอบพระคุณ เวลา 10.30 น. ก่อนมิสซามีสวดภาวนาร่วมกันและพระสงฆ์ฟังแก้บาป
  5. วันอาทิตย์ที่ 4 ม.ค. 2015 เป็นวันอาทิตย์ต้นเดือนหลังมิสซามีโปรดศีลล้างบาปเด็ก
    ผู้ใดปรารถนานำเด็กมารับศีลล้างบาปให้กรอกข้อมูลล่วงหน้า ใบกรอกข้อมูลล่วงหน้ารับได้ที่บ้านพักพระสงฆ์

Related Posts

Tags: , ,

เนื้อหาถูกสร้างขึ้นเมื่อ วันที่ Saturday, December 27th, 2014 เวลา 8:02 pm อยู่ในหมวด สารวัดแต่ละสัปดาห์. คุณสามารถติดตามอ่านได้ผ่านทาง RSS 2.0 feed. comments และ pings ไม่เปิดให้ใช้.

'งดแสดงความคิดเห็น'.