วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต (โบสถ์คาทอลิก)

บอกเล่าให้ฟัง

มีคริสตชนหลายคนถามพ่อว่า “ผี” มีจริงหรือเปล่า พ่อมักจะตอบว่า “ผี” แบบในละครหรือในภาพยนต์ พ่อไม่เชื่อในลักษณะนั้นหรอกนะ แต่พระศาสนจักรเชื่อเรื่องความสัมพันธ์ของบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์ หรือสหพันธ์นักบุญ พระศาสนจักรมี 3 กลุ่มใหญ่ บรรดานักบุญหมายถึง ผู้ที่ได้รับความรอดพ้นแล้ว บรรดาผู้ล่วงลับที่ยังต้องรอการชำระวิญญาณของตนให้บริสุทธิ์แล้ว จะได้รับความรอดพ้นหรือไปสวรรค์ และพวกเราที่ยังมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ที่ยังต้องเดินทางต่อไปจนกว่าจะบรรลุเป้าหมายปลายทางแห่งชีวิต ทั้งสามกลุ่มนี้สามารถติดต่อมีความสัมพันธ์ต่อกันและกันได้ ในการอธิษฐานภาวนาและในความช่วยเหลือเกื้อกูลต่างๆ อาทิ นักบุญเสนอวิงวอนพระเจ้าเพื่อเรา เราสวดภาวนาให้กับวิญญาณทั้งหลาย และวิญญาณทั้งหลายสามารถช่วยเหลือเรา ฯลฯ และพ่อยังคิดต่อไปด้วยว่า พระศาสนจักรสอนอย่างชัดเจนว่ามีสิ่งสร้างที่เป็นจิตล้วนทั้งดีและชั่วร้าย เพราะฉะนั้นเราจึงแน่ใจได้ว่ามีพลังแห่งธรรมและพลังแห่งอธรรม

พลังแห่งธรรม หมายถึงพลังแห่งความดีซึ่งมาจากพระเจ้า ซึ่งพระองค์ทรงคอยช่วยเหลือเกื้อกูลค้ำจุนชีวิตของเราเสมอมา พลังแห่งธรรมจะก่อให้เกิดความดีงามในชีวิตของมนุษย์ อาทิ ความเป็นหนึ่งเดียวกัน ความรัก ความเมตตากรุณา ความโอบอ้อมอารี ความเข้าใจ การให้อภัย ฯลฯ ถ้าเราสังเกตเห็นว่ามีสิ่งที่พ่อยกตัวอย่างมานี้และความดีอื่นๆในเชิงสร้างสรรค์ ในชุมชนแห่งความเชื่อของเรา ในครอบครัวของเรา และที่ไหนก็ตามที่มีคนอยู่ร่วมกัน แสดงว่าพระเจ้าประทับอยู่ที่นั่นและทรงอวยพรกิจการต่างๆ ทรงช่วยเหลือเกื้อกูลทุกๆคนที่อยู่ที่นั่น พลังแห่งธรรมนั้นอาจมาจากพระเจ้าโดยตรง หรือผ่านบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย และบรรดาฑูตสวรรค์ของพระองค์ รวมทั้งการดำเนินชีวิตร่วมกันในพระนามของพระเยซูคริสตเจ้า เพราะพระองค์ทรงสัญญาไว้ว่า “ที่ใดก็ตามที่ตั้งแต่สองคนขึ้นไป ทำกิจการต่างๆ ในพระนามของพระองค์ พระองค์จะประทับอยู่ที่นั่น และเมื่อวอนขอสิ่งใดพระบิดาเจ้าสวรรค์จะฟังคำของพวกท่าน”

พลังแห่งอธรรม หลังแห่งความเลวร้ายตามที่เราเคยเรียนคำสอนมา มีสิ่งสร้างที่เป็นจิตพวกหนึ่งมันทรยศต่อพระเจ้าและพ่ายแพ้ต่อพระองค์ ในที่สุดมันกลายเป็นปีศาจมารร้าย สิ่งสร้างนี้มันก็มีพลังเช่นเดียวกันและพวกมันจะพยายามทำทุกอย่าง เพื่อทำให้มนุษย์ที่พระเจ้าทรงรักพินาศมีสภาพเดียวกับพวกมันให้จงได้เพราะ ฉะนั้น พวกเราต้องระวังอย่าให้มันเข้ามาแทรกแซงมีอิทธิพลเหนือการดำเนินชีวิตและกิจการต่างๆที่เรากระทำ พลังแห่งอธรรรมบางครั้งมันอาจจะไม่ได้มาจากปีศาจมารร้ายโดยตรงก็ได้ เมื่อมีอะ ไรที่ไม่ดีไม่งามเกิดขึ้นหลายๆครั้ง เราชอบโยนความผิดให้กับปีศาจมารร้าย แต่ความจริงจิตใจของเรามนุษย์ด้วยกันเองก็ใช่ย่อยเสียเมื่อไร เพราะเรามนุษย์มีเสรีภาพที่จะเลือกทำความดีหรือความชั่วก็ได้ นอกจากนั้นพระศาสนจักรยังสอนด้วยว่า หลังจากมนุษย์ตกในบาปแล้วมนุษย์มีความโน้มเอียงในทางชั่วแฝงอยู่ภายใน ในบทขอบ พระคุณในเทศกาลมหาพรตแบบเดิม เขาแปลไว้ว่าเราต้องพยายามตัดกิเสสปราบสันดาน ความจริงพ่อก็ชอบนะเพราะมันตรงดี เพราะ ฉะนั้นพวกเราต้องระวังนะครับถ้าเริ่มมีความไม่ไว้วางใจ เรื่องระหองระแหงต้องรีบขจัดมันออกไปเสีย อย่าปล่อยให้มันกลายเป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดความแตกแยก ยึดตนเองเป็นหลัก นั่นแสดงว่าเข้าทางปีศาจมารร้ายจนในที่สุดสันติสุขความดีงามของชุมชนจะค่อยๆจางหายไป.

จากคุณพ่อเจ้าวัด

*******************************************************************************

พระเจ้าของเราทรงพระเมตตาและให้โอกาสเสมอ

เมื่อมีภัยพิบัติต่างๆ เหตุการณ์ร้ายๆเกิดขึ้นในโลกในสังคมของเรา อาทิ น้ำท่วมใหญ่ แผ่นดินไหว พายุใหญ่เข้าถล่มเมืองนั้นเมืองนี้ อุกกาบาตตกในประเทศรัสเซีย สึนามิ ฯลฯ เราลองถามตนเองหรือลองฟังการบอกเล่าจากคนอื่นก็ได้ เราจะพบว่ามีคนจำนวนมากมุ่งความคิดมุ่งประเด็นไปที่ “พระเจ้าลงโทษเพราะมนุษย์ทำบาปทำผิดอะไรสักอย่าง” “หรือความชั่วร้ายบาปของมนุษย์” คำถามที่เกิดขึ้นมักจะออกมาในทำนองที่ว่า เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นเพราะอะไร ใครทำอะไรให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ พระเจ้าไม่พอพระทัยหรือเปล่า ประเด็นคำถามที่นักบุญลูกากล่าวถึงในพระวรสารเป็นคำถามในทำนองนี้ คำตอบของพระเยซูคริสตเจ้าจึงเป็นการแก้ความเข้าใจผิดของมนุษย์ที่ว่า ภัยพิบัติและความทุกข์ยากลำบากต่างๆ มีต้นเหตุจากบาป “คนบางคนเข้ามาทูลพระเยซูเจ้าถึงเรื่องชาวกาลิลี ซึ่งถูกปีลาตสั่งประหารชีวิตในขณะถวายเครื่องบูชา” (ลก.13:1)

คำถามที่พระเยซูคริสตเจ้าถามประชาชน แฝงไปด้วยนัยสำคัญให้เราต้องไตร่ตรองชีวิตของเรามากๆ “ท่านคิดว่าชาวกาลิลีเหล่านี้เป็นคนบาปมากกว่าชาวกาลิลีทุกคนหรือ” (ลก.13:2) คนที่หอสิโออัมพังทับตายก็เช่นกัน พระองค์ถามคำถามเดียวกัน และพระองค์ทรงย้ำว่า “ถ้าท่านไม่กลับใจเปลี่ยนชีวิต ทุกท่านจะต้องพินาศไปเช่นเดียว กัน” (ลก.13:5) ที่พระองค์ตรัสเช่นนี้เพื่อต้องการจะเตือนเราว่า “บาปไม่ใช่เหตุผลโดยตรงของเหตุการณ์ร้ายๆที่เกิดขึ้น” ที่เหตุการณ์ร้ายๆเกิดขึ้นเพราะมนุษย์ขาดความรัก ความเมตตา และความรับผิดชอบ ไม่ได้ปฏิบัติตามพระประสงค์และกฎเกณฑ์ที่พระเจ้าวางไว้ ยอมให้กิเลสตัณหาครอบงำใจจนในที่สุดมนุษย์จะทำร้ายกัดกินกันเอง และทำลายทุกสิ่ง อีกนัยหนึ่งจากเหตุการณ์ร้ายๆที่เกิดขึ้น  พระองค์ต้องการให้เราได้ไตร่ตรองถึงความเป็นอนิจจังของโลกและสรรพสิ่งในโลก ด้วยเหตุนี้แทนที่พระองค์จะตอบคำถามว่าทำไม หรือเพราะอะไร พระองค์กลับเชิญชวนให้ทุกคนกลับใจใช้โทษบาป ที่เหตุการณ์ร้ายเกิดขึ้นกับชนกลุ่มนั้นกลุ่มนี้ไม่ใช่เพราะพวกเขาเป็นคนบาปมากกว่าเรา แต่เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นจากธรรมชาติความเป็นอนิจจังของโลกและสรรพสิ่งอยู่แล้ว มีเกิดก็มีตาย มีความเจริญก็มีวันเสื่อมสลาย มีหนุ่มสาวและมีความชราภาพ ฯลฯ ทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ในกระบวนการนี้หลังจากมนุษย์ตกในบาปแล้ว เนื่องจากโลกเป็นอนิจจังอย่างนี้ พระเยซูเจ้าจึงเตือนให้เราดำเนินชีวิตอย่างรอบคอบ เพราะทุกคนเป็นคนบาปต้องการกลับใจใช้โทษบาปทั้งสิ้น

หลังจากเล่าเรื่องเหตุการณ์ซึ่งเป็นเครื่องหมายแห่งกาลเวลา ชวนให้กลับใจใช้โทษบาปแล้ว นักบุญลูกาได้เล่าเรื่องต้นมะเดื่อเทศไร้ผล ท่านเน้นเรื่องความเพียรทนของพระเจ้าที่มีต่อความบาปผิดของเรามนุษย์ และท่านยังระบุเวลา 3 ปี ซึ่งตรงกับระยะเวลา 3 ปีที่พระเยซูคริสตเจ้าทรงออกมาเทศน์สอนจนสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน พระเจ้าเสด็จมาตักเตือนเทศน์สอนมนุษย์ด้วยพระองค์เอง ประทานเครื่องหมายแห่งกาลเวลา สิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนเพื่อไถ่บาปโทษของมนุษยชาติ อีกทั้งยังให้เวลาให้โอกาสมนุษย์มากมาย เพื่อให้มนุษย์กลับใจได้รับความรอดพ้น แต่ยังมีมนุษย์จำนวนมากมายไม่สนใจเรื่องเหล่านี้ เราจึงเห็นได้ว่ามนุษย์สมควรพินาศ แต่พระเจ้ายังให้โอกาสและเพียรทนต่อเราอยู่เสมอ พระวาจาของพระเจ้าจึงเตือนใจเราให้ใช้เวลาและโอกาสที่พระองค์ประทานให้ ในการกลับใจใช้โทษบาปเพื่อเราจะได้รับความรอดพ้น.

พระเจ้าสถิตกับท่าน

คุณพ่อ สมชาย อัญชลีพรสันต์

*******************************************************************************

ประกาศ

1. ในเทศกาลมหาพรตมีเดินรูป 14 ภาคก่อนมิสซาบูชาขอบพระคุณ วันเสาร์เวลา 19.00 น. วันอาทิตย์ เวลา 45 น. ส่วนกิจศรัทธาอื่นของดไป ให้พี่น้องทำส่วนตัวในเทศกาลมหาพรต
2. ขอให้พี่น้องนำกระบอกมหาพรตไปไว้ที่บ้าน เพื่อออมเงินที่ได้จาก การทำพลีกรรม จำศีลอดอาหาร การเสียสละเรื่องอื่นๆ และเงินที่พี่น้องปรารถนาที่จะช่วยผู้ด้อยโอกาส แล้วนำมาคืนที่วัดหลังจากจบเทศกาลมหาพรต
3. วันเสาร์ที่ 6 เม.ย.  2019 เป็นวันผู้สูงอายุของวัด ขอเชิญผู้สูงอายุทุกท่านมาสวดภาวนา และร่วมมิสซาด้วยกัน มิสซาเวลา 10.00 น. หลังมิสซามีพบปะสังสรรค์ทานอาหารร่วมกัน
4. วันอาทิตย์ที่ 7 เม.ย. 2019 เป็นวันอาทตย์ต้นเดือน มีโปรดศีลล้างเด็ก ผู้ที่ปรารถนาจะนำลูกหลานมารับศีลล้างบาปให้กรอกข้อมูลล่วงหน้าและส่งข้อมูลล่วงหน้าด้วย
5. วันอาทิตย์ที่ 7  เม.ย. 2019 ประชุมสภาภิบาล เวลา 10.30 น. ขอเชิญคณะกรรมการสภาภิบาลทุกท่านเข้าร่วมประชุมโดยพร้อมเพรียง
6. ทางวัดจัดค่ายคำสอนภาคฤดูร้อน ปีนี้มีเด็กมาเรียนคำสอนประมาณ 30- 40 คน พี่น้องท่านใดมีความประสงค์จะช่วยเหลือค่าใช้จ่ายในค่ายคำสอน ทำได้ที่ตู้ทานกลางวัด

Presentation โอกาสฉลอง 25 ปี วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต

บอกเล่าให้ฟัง

ความรักความเมตตาความเห็นอกเห็นใจ เป็นบรรทัดฐานอย่างหนึ่งในการตัดสินใจของเรา         ในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชีวิตของผู้คน หลายๆครั้งเราต้องตัดสินใจทำอะไรสักอย่างที่มันจะ ต้องเลือกระหว่างความถูกต้องและความเมตตาความเห็นอกเห็นใจที่เราสมควรจะมีต่อผู้อื่น มันเป็นเรื่องที่ยากเหมือนกัน เพราะ ว่าถ้าเราเลือกทำในสิ่งที่ถูกต้องตามกฏเกณฑ์ทุกอย่าง เราจะทำให้ผู้อื่นตกที่นั่งลำบาก แต่ถ้าเราเลือกที่จะเอาความเห็นอกเห็นใจมามีส่วนในการพิจารณา ก็ดูเหมือนว่าจะทำให้กฏเกณฑ์มันไม่ศักดิ์สิทธิ์ และคนที่ตัดสินใจอย่างนี้จะถูกมองว่าเป็นคนไม่เอาไหน ไม่เด็ดขาดเป็นผู้นำคนไม่ได้ พ่อเป็นคนที่ทำงานในองค์กรพระศาสนจักร หลายต่อหลายครั้งพ่อรู้สึกแย่กับการตัดสินใจของผู้บริหารองค์กร เพราะว่าพนักงานบางคนทำบางสิ่งบางอย่างที่เสียหายไม่ถูกต้อง ถ้าเป็นบริษัทหรือองค์กรอื่นๆที่ไม่ใช่องค์กรของพระศาสนจักรก็คงโดนไล่ออกไปแล้ว แต่ผู้บริหารในองค์กรของพระศาสนจักรเขาไม่ทำเช่นนั้น เพราะเขาคำนึงถึงผลกระทบที่มีต่อครอบครัว คนอื่นๆ และต่อคนๆนั้นเอง และตัดสินใจทำลงไป โดยให้มีผลกระทบต่อครอบครัวและคนรอบข้างของคนๆนั้นน้อยที่สุด คนภายนอกจะดูว่าผู้บริหารในองค์กรพระศาสนจักรใช้ไม่ได้ไม่เด็ดขาด ตัดสินใจไม่ดีแก้ปัญหาไม่ได้ ที่พ่อรู้สึกไม่ดีเพราะเรื่องนี้เหมือนกัน ย้อนคำนึงถึงคำสอนของอธิการท่านหนึ่งสมัยที่พ่อเป็นเณร ท่านเล่าถึงคนที่มาขอความช่วยเหลือ และเหตุการณ์อย่างที่พ่อเขียนเล่ามาข้างต้น ท่านบอกว่า  “ท่านยอม ให้ทุกคนมองท่านว่าเป็นพระสงฆ์โง่ๆดีกว่าให้คนมองว่า ท่านเป็นพระสงฆ์ไร้ความเมตตาขาดความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น” พ่อไม่เข้าใจเรื่องที่ท่านพูดจนกระทั่งเมื่อเป็นพระสงฆ์แล้วและได้ประสบเหตุการณ์ด้วยตนเอง เพราะหลายๆครั้งพ่อเป็นพระสงฆ์โง่และบริหารไม่เป็นในสายบตาของผู้คนจริงๆ

เมื่อคิดถึงเรื่องต่างๆ เหล่านี้แล้วก็อดนึกสมเพชและอดขำตนเองไม่ได้  ทำไมคนเก่งๆดีๆมีเยอะแยะไปหมดทำไมพระเจ้าต้องมาเลือกคนโง่ๆอย่างเราก็ไม่รู้ ทำอะไรก็ไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไร แต่เมื่อมองไปที่พระเยซูคริสตเจ้าพระอาจารย์ ความรู้สึกเศร้าหมองกลับดีขึ้นมามากทีเดียว เพราะพระอาจารย์ของเราเคยประ สบชะตากรรมเช่นเดียวกัน พระองค์ตรัสว่า  “เราพอใจในความเมตตากรุณามากกว่าเครื่องบูชา” “วันสะบาโตมีไว้เพื่อมนุษย์มิใช่มนุษย์มีไว้เพื่อวันสะบาโต” เมื่อพระองค์ตรัสไว้เช่นนี้ พ่อคิดว่าพระองค์ก็คงประสบปัญหาในทำนองเดียวกัน จึงไม่แปลกอะไรที่เราประสบปัญหาเช่นนี้บ้าง เพราะศิษย์ย่อมไม่อยู่เหนือพระอาจารย์ พระอาจารย์ประสบปัญหาอะไรลูกศิษย์คงจะ ต้องประสบบ้างเป็นธรรมดา พ่อนั่งรำพึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวัดพระชนนีของพระเป็นเจ้าตั้งแต่พ่อเป็นผู้ฟัง จนกระทั่งได้มาประ สบกับตนเอง พ่อต้องขอบพระคุณพระเจ้าและพระชนนีของพระองค์อย่างไม่รู้จักจบสิ้น เพราะพ่อได้เห็นความช่วยเหลือเกื้อ กูลและผู้มีน้ำใจดีมากมายปรากฎขึ้นในสถานการณ์ต่างๆ เหมือน กับคำพังเพยที่ว่า “ถ้าไม่มีสงครามเราคงไม่พบวีรบุรุษ” ถึงแม้จะมีคำพังเพยเช่นนี้ คงไม่ได้หมายความว่าพวกเราต้องก่อปัญหาก่อสงคราม ตรงกันข้ามพวกเราต้องร่วมใจกันสร้างสันติสุขในชุมชนความเชื่อวัดพระชนนีของพระเป็นเจ้าแห่งนี้ และพยา ยามสร้างบรรยากาศของความเป็นหนึ่งเดียวกันรักกันเห็นอกเห็นใจกันและกัน ขอพระเจ้าตอบแทนน้ำใจดีของพี่น้อง ที่พี่น้องได้แสดงให้เห็นประจักษ์ในเวลาที่ผ่านๆมา และพ่อหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเราจะรักกันช่วยเหลือกันมีน้ำใจต่อกันเข้าอกเข้าใจกันมากขึ้นต่อไป.

จาก คุณพ่อเจ้าวัด

***************************************************************

ประสบการณ์ความเชื่อ

กิจการต่างๆที่พระศาสนจักรนำเสนอให้เราคริสตชนปฏิบัติในเทศกาลมหาพรต เป็นกิจการที่ช่วยให้เราเข้าใจความเป็นจริงของชีวิตมากขึ้น หนทางที่มนุษย์ทุกคนต้องมุ่งหน้าไปจนบรรลุเป้าหมายปลายทาง ไม่ใช่หนทางที่โปรยด้วยดอกกุหลาบหนทางที่ราบรื่นเดินสบายๆ อย่างที่หลายๆคนกำลังคิดอยู่ กิจการที่พระศาสนจักรแนะนำให้เราปฏิบัติในเทศกาลมหาพรต ทำให้เราทราบว่าชีวิตมนุษย์นั้นเปราะบางอ่อนแอ ต้องเผชิญกับปัญหาอุปสรรค์ ความทุกข์ลำบากในชีวิตมากมายกว่าจะบรรลุถึงเป้าหมายแห่งชีวิต และพระเยซูคริสตเจ้าเองทรงบอกกับเราตรงไปตรงมาว่า “หนทางที่จะบรรลุเป้าหมายแท้จริงของชีวิตคือหนทางแห่งไม้กางเขน” “ถ้า ผู้ใดอยากติดตามเรา ก็จงเลิกคิดถึงตนเอง จงแบกไม้กางเขนของตนทุกวันและติดตามเรา ผู้ใดใคร่รักษาชีวิต ผู้นั้นจะต้องสูญเสียชีวิต แต่ถ้าผู้ใดเสียชีวิตเพราะเรา  ผู้นั้นจะรักษาชีวิตได้” (ลก.9:23-24) หนทางแห่งความเพียรทนเสียสละอุทิศตนเช่นนี้ กิจการที่เราปฏิบัติในเทศกาลมหาพรตบอกเราว่า ลำพังกำลังความสามารถของมนุษย์เท่านั้น ไม่มีทางที่จะทำให้เราเดินหน้าฟันฝ่าอุปสรรค์ ความทุกข์ยากลำบากต่างๆจนบรรลุเป้าหมายปลายทาง เราจึงต้องพึ่งพระหรรษทานความช่วยเหลือจากพระเจ้า

พระเยซูคริสตเจ้าทรงเข้าใจ ธรรมชาติความอ่อนแอของมนุษย์เป็นอย่างดี ทรงทราบว่าหลังจากพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนแล้ว บรรดาสานุศิษย์ของพระองค์จะตกอยู่ในสภาพเช่นไร พระองค์จึงทรงเลือกบุคคลสำคัญซึ่งเป็นผู้นำของบรรดาศิษย์ ขึ้นไปอธิษฐานภาวนาบนภูเขาพร้อมกับพระองค์ และให้พวกเขามีโอกาสสัมผัสพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ ซึ่งเป็นความสุขความชื่นชมยินดีในสวรรค์ “พระองค์ทรงพาเปโตร ยอห์น ยากอบ ขึ้นไปบนภูเขาเพื่ออธิษฐานภาวนา…พระพักตร์เปลี่ยนไปและฉลองพระองค์มีสีขาวเจิดจ้า…..เมื่อตื่นขึ้นก็เห็นพระสิริรุ่งโรจน์ของพระ องค์และบุรุษทั้งสอง” (ลก.9:28-32) การสัมผัสความสุขความชื่นชมยินดีในสวรรค์ เป็นประสบการณ์ความเชื่อซึ่งเป็นแรงผลักดันที่สำคัญ ทำให้อัครสาวกทั้งสามสามารถพลิกฟื้นความเชื่อที่คลอนแคลน หลังจากที่พระเยซูคริสตเจ้าสิ้นพระชนม์ กลับมามั่นคงอีกครั้ง อีกทั้งประสบการณ์ความเชื่อของอัครสาวกทั้งสาม ยังสามารถเป็นพยานเรียกขวัญ ความหวัง และกำลังใจของบรรดาศิษย์ที่กระเจิดกระเจิงไปแล้วกลับคืนมา

พระศาสนจักรทราบเช่นเดียวกันว่ามนุษย์จะต้องฟันฝ่าอุปสรรค์ต่างๆ จึงจะสามารถบรรลุเป้าหมายปลายทางและประสบ การณ์ความเชื่อนี่แหละ จะเป็นพลังที่สำคัญทำให้มนุษย์บรรลุเป้า หมายแห่งชีวิต พระศาสนจักรจึงนำเสนอวิธีการที่จะช่วยให้คริสตชนมีประสบการณ์ความเชื่อ นั่นก็คือการอ่านและฟังพระวาจาของพระเจ้าแล้วนำไปปฏิบัติตาม และการอธิษฐานภาวนา พระวาจาของพระเจ้าจะเป็นคำตอบสำหรับชีวิตของเรา จึงมีเสียงจากสวรรค์ว่า “ท่านผู้นี้เป็นบุตรของเรา ผู้ที่เราได้เลือกสรร จงฟังท่านเถิด” (ลก.9:35) นักบุญลูกาให้กำลังใจเราโดยอาศัยพระสิริรุ่งโรจน์ที่ปรากฏในขณะที่อธิษฐานภาวนา เมื่อชีวิตของเราต้องเผชิญกับความล้มเหลว ความทุกข์ยากลำบาก วิกฤติการณ์ต่างๆ การอธิษฐานภาวนาสามารถปรับเปลี่ยนจิตใจให้เข้มแข็ง สามารถฟันฝ่าอุปสรรค์ความทุกข์ยากลำบากต่างๆจนถึงเป้าหมายปลายทางแห่งชีวิต.

พระเจ้าสถิตกับท่าน

คุณพ่อ สมชาย อัญชลีพรสันต์

***************************************************************

ประกาศ

1. ในเทศกาลมหาพรตมีเดินรูป 14 ภาค

ก่อนมิสซาบูชาขอบพระคุณ วันเสาร์เวลา 19.00 น.

วันอาทิตย์ เวลา  8.45 น. ส่วนกิจศรัทธาอื่นของดไป

ให้พี่น้องทำส่วนตัวในเทศกาลมหาพรต

2. ขอให้พี่น้องนำกระบอกมหาพรตไปไว้ที่บ้านเพื่อออมเงินที่ได้จากการทำพลีกรรมจำศีลอดอาหารการเสียสละเรื่องอื่นๆ และเงินที่พี่น้องปรารถนาที่จะช่วยผู้ด้อยโอกาส แล้วนำมาคืนที่วัดหลังจากจบเทศกาลมหาพรต
3. วันอาทิตย์นี้ ขอเชิญผู้อ่านบทอ่าน ผู้ที่ปรารถนาจะมาช่วยอ่านบทอ่าน และผู้ที่ปรารถนาที่จะอ่านพระคัมภีร์ร่วมกัน รวมกันที่ศาลาเรือนไทยเวลา 10.30 น. เพื่อจัดตารางเวลาและอ่านพระคัมภีร์ร่วมกัน
4. วันอาทิตย์ที่ 7  เม.ย. 2019 ประชุมสภาภิบาล เวลา 10.30 น. ขอเชิญคณะกรรมการสภาภิบาลทุกท่านเข้าร่วมประชุมโดยพร้อมเพียง

5. ค่ายคำสอนภาคฤดูร้อน ในปีนี้จะเริ่ม วันที่ 21 มี.ค จนถึงประมาณ 25 เม.ย 2019 ผู้ปกครองที่ต้องการส่งลูกหลานมาเรียนคำสอน ลงชื่อที่อยู่เบอร์โทรศัพท์ความต้องการรถรับส่งได้ที่หน้าวัด
6. การซ่อมแซมวัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ขอขอบคุณพี่น้องทุกท่านที่ร่วมมือร่วมใจกันในด้านต่างๆจนสำเร็จ ขอพระเจ้าตอบแทนน้ำใจดีของพี่น้อง

ทุกท่าน ถ้าผู้ใดต้องการช่วยค่าซ่อมแซมวัดครั้งนี้มอบได้ที่คุณพ่อเจ้าวัด

Presentation โอกาสฉลอง 25 ปี  วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต

บอกเล่าให้ฟัง

            เทศกาลแห่งการ ลด ละ เลิก คริสตชนจำนวนไม่น้อยที่คิดว่าเทศกาลมหาพรตเป็นเทศกาลแบบนี้ แต่ถ้าเราสังเกตดูจากกิจการที่พระศาสนจักรสั่งให้เราคริสตชนปฏิบัติในเทศกาลมหาพรต การอธิษฐานภาวนา การทำพลีกรรมและจำศีลอดอาหาร การให้ทาน ทำกิจเมตตาต่างๆ เราจะพบว่าความจริงการ ลด ละ เลิก เป็นส่วนหนึ่งของเทศการมหาพรตเท่านั้น และถ้าเราพิจารณาให้ลึกซึ้งถึงจิตตารมณ์ของกิจการต่างๆ เราจะพบเทศกาลมหาพรตเป็นเทศกาลที่เน้นการปฏิบัติมากกว่าการ ลด ละ เลิก อาทิ การทำพลีกรรมและการจำศีลอดอาหาร ดูจากลักษณะของกิจการ ก็น่าจะเป็นการ ลด ละ เลิก เราต้องบังคับตนเองมากขึ้นไม่ให้ติดใจอยู่กับความสะดวกสบาย ตัดใจจากสิ่งที่เราชอบเป็นพิเศษเพื่อฝึกฝนการบังคับตัวบังคับใจตนเอง พิจารณาดูเผินๆ ดูเหมือนว่าจะเป็นการ ลด ละ เลิก เท่านั้น แต่ถ้าพิจารณาตามจิตตารมณ์เราจะพบว่ากิจการนี้มีอะไรมากกว่าที่เราคิดและเข้าใจ เพราะพระศาสนจักรสั่งไว้ว่า “สิ่งที่เราได้จากการทำพลีกรรมและจำศีลอดอาหาร ความเป็นอยู่อย่างสะดวกสบายตามปกติที่เราเคยทำ เราต้องนำไปทำทานช่วยเหลือผู้อื่นเป็นต้น คนด้อยโอกาส” เช่น การดำเนินชีวิตกินอยู่ตามปกติ เราอาจจะมีค่าใช้จ่ายต่อวัน 800 บาท ในเทศกาลมหาพรตหลังจากที่เราทำพลีกรรมและจำศีลอดอาหารแล้ว เราใช้เงินต่อวันเพียง 500 บาท ค่าใช้จ่ายที่ลดลงไปนี่แหละเราต้องนำไปทำทานหรือช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาส เมื่อเราพิจารณาเช่นนี้เราพบว่า เทศกาลมหาพรตเน้นเรื่องการปฏิบัติความดีกิจเมตตามากกว่าการ ลด ละ เลิก

การปฏิบัติตามพระบัญญัติของศาสนาต่างๆ ถ้าพิจารณาดีๆก็จะพบ ว่ามีลักษณะเดียวกัน ศาสนาพุทธศีล 5 มีเบญจศีลข้อห้าม และเบญจธรรมข้อพึงปฏิบัติ พระศาสนจักรคาทอลิกเวลาที่สอนคำสอนเกี่ยวเรื่องพระบัญญัติของพระเป็นเจ้า และพระศาสนจักร เราต้องสอนข้อพึงปฏิบัติด้วยเช่นเดียวกัน อาทิ คุณธรรมหรือฤทธิกุศลต่างๆ ความเชื่อ ความวางใจ ความรัก ความยุติธรรม ความฉลาด ความเข้มแข็ง ความมัธยัสถ์ ฯลฯ เพราะฉะนั้นการถือตามพระบัญญัติของพระเป็นเจ้าและพระศาสนจักร เราจึงไม่ได้คิดถึงเพียงข้อห้ามอย่างเดียว อย่าทำอย่างนี้นะเป็นบาป อย่าทำอย่างนั้นนะเป็นบาป แต่เราต้องคิดถึงข้อพึงปฏิบัติด้วยว่า ทำอย่างไรเราจึงจะสามารถเป็นคนดีขึ้นในด้านต่างได้เรื่อยๆ เพื่อเราจะได้สามารถเป็นคนดีบริบูรณ์อย่างที่พระบิดาเจ้าสวรรค์ทรงความดีบริบูรณ์

พระศาสนจักรพยายามทำให้กิจการหรือแบบฝึกฝนต่างๆ ในเทศกาลมหาพรตเป็นรูปธรรมมากที่สุด เพื่อเราจะได้เตรียมตัวเตรียมจิตใจสมโภชปัสกา การรับทนทรมาน การสิ้นพระชนม์ และการกลับคืนพระชนมชีพของพระเยซูคริสตเจ้า พระศาสนจักรให้พวกเราเดินมรรคาศักดิ์สิทธิ์ เพื่อรำพึงถึงเรื่องราวแห่งพระมหาทรมานของพระเยซูคริสตเจ้า และชัยชนะในการกลับคืนพระชนมชีพของพระองค์ ต้องการจะบอกกับเราว่าผ่านหนทางแห่งไม้กางเขน เราจึงสามารถพบกับความสว่างและความรอดพ้น วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต มีเดินมรรคาศักดิ์สิทธิ์ก่อนมิสซาบูชาขอบพระคุณในเทศกาลมหาพรต วันเสาร์เวลา 19.00 น. วันอาทิตย์เวลา 8.45 น. ทั้งนี้เพื่อทำให้การรำพึงการอธิษฐานภาวนาเป็นรูปธรรมชัดเจน การให้ทานทำกิจเมตตาต่างๆพระศาสนจักรให้มีกระบอกมหาพรต เพื่อออมเงินจากการทำพลีกรรมจำศีลอดอาหาร ไม่ใช่เพื่อให้พี่น้องทำบุญให้พระศาสนจักรเอาไปใช้  แต่เพื่อให้พี่น้องออมเงินจากการบังคบตนเองของพี่น้อง และเอามามอบให้พระศาสนจักรเมื่อจบเทศกาลมหาพรต หลังจากนั้นพระศาสนจักรจะนำเงินทั้งหมดนี้ไปช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาส คนยากจน ผ่านทางอัครสังฆมณฑลและทางเขต ในเขต 2 ของเรามีการบริหารจัดการโดยนำเงินไปช่วยองค์กรในเขต 2 ที่ช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาส ผู้ลี้ภัย และเป็นทุนการศึกษาให้ลูกหลานของเราที่มีความจำเป็นต้องการความช่วยเหลือ ฯลฯ สิ่งต่างๆเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่ทำให้กิจการที่เราทำในเทศกาลมหาพรตเป็นรูปธรรมทั้งสิ้น.  

จากคุณพ่อเจ้าวัด

 ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

การพูดจาและพลังในการสั่งสอน

            “เมื่อเขย่าตะแกรง ย่อยเหลือกากฉันใด เมื่อคนหนึ่งพูด ความบกพร่องของเขาก็ย่อมปรากฏออกมาฉันนั้น” (บสร.27:4) เมื่อได้ฟังได้อ่านพระคัมภีร์ทั้งหมดในวันนี้แล้ว เราคงมีความรู้สึกว่าแม้พระคัมภีร์จะถูกเขียนขึ้นมาเป็นเวลานานนับพันๆปี แต่ยังคงทันสมัยมีพลังในการสั่งสอนอยู่เสมอ ในปัจจุบันพวกเราคงเคยได้ยินว่า “ผู้ที่ฉลาดจริงจะไม่พูดมากเป็นต้นในเรื่องที่เขาไม่มีความชำนาญ แต่จะเป็นนักฟัง เพราะยิ่งพูดมากยิ่งผิดมาก” หรืออาจจะเคยได้ยินคำว่า คนนั้นคนนี้พูดแล้วต้องใช้ตะแกรงมาร่อนสักกี่ชั้นอะไรทำนองนี้ นี่ก็เป็นสำนวนที่คล้ายๆกัน “การสนทนาย่อมพิสูจน์นิสัยของมนุษย์” (บสร.27:5) เราเคยได้ยินสำนวนที่ว่า “สำเนียงส่อภาษา กิริยาส่อสกุล” พระวาจาของพระเจ้าในวันนี้เตือนใจเราในเรื่องของการพูดจาและพลังในการสั่งสอน “แบบอย่างในการดำเนินชีวิตส่งเสียงดัง มีพลังมากกว่าคำพูด” เรื่องนี้แทบไม่ต้องพิสูจน์เพราะหลายๆคนคงมีประสบการณ์อยู่แล้ว นักเทศน์แม้จะมีวาทศิลป์เยี่ยมยอดเพียงใด ก็ทำได้เพียงแค่ให้ความสนุกบันเทิงเท่านั้น แต่สาระที่จะนำไปปฏิบัติการเทศน์สอนแบบนี้คงไม่มีพลังพอที่จะชักจูงผู้คนให้ปฏิบัติตาม หรืออาจจะทำได้เพียงทำให้คนหลงคารมเพียงชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น

พี่น้องหลายๆคนคงเคยประสบปัญหาในเตือนสอนลูกหลาน และลูก หลานไม่เชื่อฟัง เมื่อเป็นเช่นนี้พี่น้องลองกลับไปพิจารณาดูว่า เราทำอะไร เรากำลังบ่นจนรำคาญหรือเรากำลังเตือนสอน ถ้าเราใช้วิธีการบ่นรับรองได้ว่าไม่ได้ผล ถ้าพิจารณาแล้วปรากฏว่าเราไม่ได้บ่นแต่ใช้วิธีการชักชวน ถ้าไม่ได้ผลอีกก็ต้องไปดูว่า เราเคยเป็นคนแบบไหนและมีแบบอย่างให้พวกเขาได้เห็นหรือ ไม่ สามีภรรยาคุณพ่อคุณแม่หลายท่านมาร่วมมิสซาบูชาขอบพระคุณ สวดภาวนาแล้ว ก็เริ่มอารมณ์เสียเพราะคนอื่นเขาไม่ได้ปฏิบัติอย่างที่ตนเองปฏิบัติ เริ่มบ่นว่าคนนั้นคนนี้หน้าตาก็บอกบุญไม่รับ  เชื่อเถอะครับถ้าทำแบบนี้คนในครอบครัวคนในบ้านเขาไม่มีวันปฏิบัติตามเราหรอก เพราะคนที่ไปร่วมมิสซาบูชาขอบพระคุณ และสวดภาวนามา หน้าจะต้องอิ่มบุญและมีความสุข และเริ่มแสดงความรักความเมตตาต่อผู้อื่น ถ้าเรามีท่าทีแบบนี้แล้วถามถึงทุกข์สุขกับคนในครอบครัวด้วยหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส วันหนึ่งคนในครอบครัวของคุณก็จะเริ่มสงสัยว่าทำไมคุณจึงมีความสุขแบบนี้ และเขาจะปรารถนาที่จะมีความ สุขบ้าง และวันนั้นเขาจะมาร่วมมิสซาบูชาขอบพระคุณ และสวดภาวนาเอง ไม่ใช่เพราะคำพูดดีๆของคุณนั้นหรอก แต่เพราะแบบอย่างที่คุณแสดงให้เขาเห็น มีพลังในการสั่งสอนมากกว่าคำพูดของคุณ

ความซื่อตรงในความคิดและกิจการเป็นเรื่องที่สำคัญในการสั่งสอน ในพระวรสารนักบุญลูกาบทที่ 6 ได้กล่าวถึงเรื่องทำนองนี้ไว้หลายตอน “คนตาบอดจะนำทางคนตาบอกได้หรือ ทั้งคู่จะตกลงไปในคูมิใช่หรือ” (ลก.6:39)  “ท่านจะกล่าวแก่พี่น้องได้อย่างไรว่า…ให้ฉันเขี่ยเศษฟางออกจาก ตาของท่านเถิด ขณะที่ท่านไม่เห็นท่อนซุงในดวงตาของตนเอง” (ลก.6:42) เมื่อได้อ่านได้ยินข้อความเหล่านี้พวกเรามักจะคิดถึงพวกฟาริสีและพวกธรรมาจารย์ ในปัจจุบันพวกเราจะคิดถึงพระสงฆ์ ผู้เทศน์ทั้งหลาย ความจริงบุคคลเหล่านี้ก็เป็นเป้าหมายสำคัญที่จะต้องเตือนใจตนเองบ่อยๆ แต่ที่เหนือไปกว่านั้นก็คือพวกเราคริสตชนทุกคน ที่ต้องมีชีวิตเป็นพยานให้ผู้อื่น ได้รับรู้ความดีความรักความเมตตาของพระเจ้าที่มีต่อมนุษย์ทุกคน และบรรดาผู้ที่มีหน้าที่ต้องตักเตือนสั่งสอนผู้อื่นทั้งหลาย ถ้าเรามีความซื่อตรงในความคิดและกิจการมีแบบอย่างที่งดงามให้เห็นประจักษ์ชัด แน่นอนที่สุดคำพูดการสั่งสอนการตักเตือนของเราจะมีพลังเป็นยอมรับของผู้คนทั้งหลาย.

พระเจ้าสถิตกับท่าน

คุณพ่อ สมชาย อัญชลีพรสันต์

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ประกาศ

1. ในเทศกาลมหาพรตมีเดินรูป 14 ภาค ก่อนมิสซาบูชาขอบพระคุณ วันเสาร์เวลา 19.00 น. วันอาทิตย์ เวลา  45 น. ส่วนกิจศรัทธาอื่นของดไป ให้พี่น้องทำส่วนตัวในเทศกาลมหาพรต
2. วันพุธที่ 6 มี.ค.  2019 เป็นวันพุธรับเถ้า เริ่มต้นเทศกาลมหาพรตขอเชิญพี่น้องมาร่วมมิสซาเสกและโปรยเถ้าเวลา 19.00 น. ด้วยและในวันนี้คริสตชนที่มีอายุตั้งแต่ 14 ปีบริบูรณ์ขึ้นไปต้องอดเนื้อหรือทำพลีกรรมอื่นๆทดแทน คริสตชนที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีบริบูรณ์ถึง 59 ปีบริบูรณ์ต้องอดอาหาร การอดอาหารหมายถึง การรับทานอาหารอิ่มเพียงมื้อเดียว

3. วันอาทิตย์ที่ 10 มี.ค. 2019 ขอให้ผู้ช่วยมิสซา ผู้ที่จะมาฝึกช่วยมิสซา และผู้ที่ปรารถนาอ่านพระคัมภีร์ร่วมกัน รวมกันที่ศาลาเรือนไทย หลังมิสซา เวลา 10.30 น. เพื่อหัดช่วยมิสซาและอ่านพระคัมภีร์ร่วมกัน
4. ค่ายคำสอนภาคฤดูร้อน ในปีนี้จะเริ่ม วันที่ 21 มี.ค   จนถึงประมาณ 25 เม.ย 2019 ผู้ปกครองที่ต้องการส่งลูกหลานมาเรียนคำสอน ลงชื่อที่อยู่เบอร์โทรศัพท์ความต้องการรถรับส่งได้ที่หน้าวัด
5. การซ่อมแซมวัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว หลังมิสซานี้ ขอให้พี่น้องช่วยกันขนหนังสือเอาไปไว้ที่หน้าวัด และช่วยกันจัดให้เข้าที่เข้าทางเหมือนเดิม

      ประกาศแต่งงาน

ระหว่าง                          นาย จุฑา ธรรมจินดา

บุตร                นาย จิตตวัฒน์ และ นาง โกสุม ธรรมจินดา

กับ                         มารีอา ณัฎฐ์ชพิทย์ สุรนันทชัย

บุตรี              ยอแซฟ บุญช่วย และ นาง ศรีจันทร์ สุรนันทชัย

ประกอบพิธีวันเสาร์ที่ 16  มี.ค. 2019 เวลา 10.00 น.

ถ้าผู้ใดทราบว่าทั้งสองมีข้อขัดขวางใดๆ ต้องแจ้งให้พ่อเจ้าวัดทราบ

คลิป Presentation โอกาสฉลอง 25 ปี  วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต

บอกเล่าให้ฟัง

เรากำลังจะเข้าเทศกาลมหาพรตแล้ว เทศกาลนี้ถือว่าเป็นช่วงเวลาที่สำคัญในรอบปีพิธีกรรมของพระศาสนจักร  เราคริสตชนเตรียมสมโภชพระธรรมล้ำลึกที่ยิ่งใหญ่และสำคัญที่สุดของพระศาสนจักร 40 วัน นั่นก็คือ พระธรรมล้ำลึกปัสกา พระเยซูคริสตเจ้าทรงรับทนทรมาน สิ้นพระชนม์ และกลับคืนพระชนมชีพ เพื่อไถ่โทษมนุษยชาติให้พ้นจากการเป็นทาสของบาปและความตาย ช่วยมนุษยชาติให้รอดพ้นจากบาปโทษทั้งมวล พระศาสนจักรจัดเวลา 40 วันในเทศกาลมหาพรตเพื่อให้คริสตชนทั้งหลายเตรียมจิตใจเพื่อสมโภชพระธรรมล้ำลึกยิ่งใหญ่เช่นนี้ เพราะเลข 40 มีความหมายสำคัญทางพระคัมภีร์ ซึงมีกล่าวถึงตั้งแต่พันธสัญญาเดิมจนถึงพันธสัญญาใหม่ ในพันธสัญญาเดิมเมื่อโมเสสขึ้นไปรับพระบัญญัติ 10 ประการและรื้อฟื้นพันธสัญญาบนภูเขาซีนาย ท่านได้จำศีลอดอาหารเป็นเวลา 40 วัน (อพย.34:28) ในช่วงเวลาที่ประกาศกเอลียาห์เดินทางไปภูเขาโฮเรบท่านอดอาหารเป็นเวลา 40 วัน (1พกษ.19:8)  และประชากรของพระเจ้าต้องเดินทางในทะเลทรายถิ่นทุรกัน ดารเป็นเวลา 40 ปี ก่อนที่จะเข้าสู่ดินแดนพระสัญญา (สดด.95:10)   ในพันธสัญญาใหม่ก่อนที่พระเยซูคริสตเจ้าจะเริ่มประกาศข่าวดี พระจิตเจ้าทรงดลใจพระองค์เสด็จเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร พระองค์ประทับอยู่ที่นั่น 40 วัน อธิษฐานภาวนา จำศีลอดอาหาร และมีซาตานมาผจญพระองค์ และพระองค์ทรงได้ชัยชนะ (มก.1:12)  เลข 40 ที่พบในพระคัมภีร์หมายถึง การผ่าน การเตรียมตัว การกลับใจ การใช้โทษบาป การชำระตนให้บริสุทธิ์ การหันหลังให้กับความชั่วร้ายทั้งหลาย และตัดสินใจเลือกอยู่ฝ่ายพระเจ้า ดำเนินชีวิตในหนทางแห่งความชอบธรรม

เทศกาลมหาพรตยังเป็นช่วงเวลาแห่งการฝึกฝนตนเอง ด้วยเหตุนี้ในเทศกาลนี้พระศาสนจักรจึงมอบแบบฝึกฝนให้คริสตชนปฏิบัติอย่างน้อย 3 ประ การ

ประการแรก การสวดภาวนา ในเทศกาลมหาพรต คริสตชนต้องสวดภาวนามากขึ้น และต้องพิจารณาดูว่าการสวดภาวนาของตนเป็นอย่างไร การสวดภาวนามีองค์ปรกอบสำคัญดังนี้ การนมัสการสรรเสริญพระเจ้า การขอบพระคุณพระองค์ การขอโทษพระเจ้าสำหรับความผิดพลาดต่างๆที่เราได้กระทำ และการวอนขอสิ่งจำเป็นสำหรับฝ่ายวิญญาณและกายจากพระองค์ เราสวดภาวนาเป็นไหม ถูกต้องหรือเปล่า และสวดภาวนามากน้อยแค่ไหน

          ประการที่สอง การทำพลีกรรมและการจำศีลอดอาหาร คริสตชนที่มีอายุ 14 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป ต้องทำพลีกรรมในพระบัญญัติของพระศาสนจักรบอกว่าต้องอดเนื้อ แต่การอดเนื้อไม่ค่อยมีความหมายในการทำพลีกรรมสำหรับคนไทย พวกเราทำอะไรเป็นพลีกรรมแทนการอดเนื้อ อาทิ งดเล่นเกมส์ งดดื่มเหล้า ฯลฯ การทำพลีกรรมนี้เราต้องทำทุกๆวันศุกร์ตลอดทั้งปี รวมทั้งวันพุธรับเถ้าด้วย การจำศีลอดอาหาร คริสตชนที่มีอายุ 18 ปีบรบูรณ์ขึ้นไปถึง 59 ปีบริบูรณ์ ต้องอดอาหาร การอดอาหารหมายถึงทานอิ่มได้หนึ่งมื้ออีกสองมื้อทานพออยู่ได้ เราได้ทำถูกต้องหรือไม่อย่างไร การอดอาหารเราต้องทำในวันพุธรับเถ้า และวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ และในวันอื่นๆตามความสมัครใจ

ประการที่สาม การทำกิจเมตตาต่างๆ ซึ่งอาจเป็นได้ทั้งกิจเมตตาจิตวิญญาณและฝ่ายกาย อาทิ ให้คำแนะนำให้คำปรึกษาในเรื่องฝ่ายจิตวิญญาณ ตักเตือนผู้ที่หลงผิด ชักชวนให้มาปฏิบัติศาสนกิจ ช่วยเหลือคนยากจน เยี่ยมผู้ป่วย  ฯลฯ

ถ้าเราสังเกต เราจะพบว่าสิ่งที่พระศาสนจักรให้ฝึกฝนนั้น เป็นสิ่งเราจำเป็นต้องปฏิบัติอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นจึงไม่ใช่กิจการที่ต้องทำในเทศกาลมหาพรตเท่านั้น ที่เราต้องนำมาฝึกฝนบ่อยๆเพื่อเราจะได้ใช้วิธีการอย่างนี้ในการปฏิบัติต่อไป จนกระทั่งเราจะดำเนินชีวิตบรรลุเป้าหมายปลายทางแห่งชีวิตของเราแต่ละคน.

                                                                                    จาก คุณพ่อเจ้าวัด

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จงรักอย่างที่พระเจ้าทรงรักและเมตตาอย่างที่พระเจ้าทรงเมตตาเรา

            พระวาจาของพระเจ้าในวันนี้ ท้าทายชีวิตของเราคริสตชนทุกคน เราต้องมีมาตรฐานในการดำเชีวิตสูงกว่าผู้อื่น “ถ้าท่านรักเฉพาะผู้ที่รักท่าน ท่านจะเป็นที่พอพระทัยของพระเจ้าได้อย่างไร คนบาปก็ยังรักผู้ที่รักเขาด้วย” (ลก.6:32) เป็นมาตรฐานการดำเนินชีวิตที่ทำให้เราคริสตชนแตกต่างจากคนทั่วไป การดำเนินชีวิตแบบนี้จะทำให้ชีวิตของเราคริสตชนสะท้อนภาพของพระบิดาเจ้าสวรรค์อย่างเด่นชัด ทำให้ทุกคนได้ประจักษ์แก่ตาและสรรเสริญพระองค์ “เพื่อคนทั้งหลายจะได้เห็นกิจการดีของท่าน และสรรเสริญพระบิดาเจ้าผู้สถิตในสวรรค์” (มธ.5:16) “จงเป็นผู้เมตตากรุณาดังที่พระบิดาของท่านทรงเมตตากรุณาเถิด” (ลก.6:36) ในพระวรสารนักบุญมัทธิวขึ้นเป็นหัวเรื่องใหญ่ว่า “มาตรฐานใหม่สูงกว่ามาตรฐานเดิม” อ่านแล้วดูเหมือนว่าพระเยซูคริสตเจ้ามาทำลายธรรมบัญญัติเดิม แต่ความจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ พระองค์เสด็จมามิใช่เพื่อทำลายธรรมบัญญัติ (ฉธบ.4:8)  ทั้งมิใช่มาเพื่อบันดาลให้ธรรมบัญญัติศักดิ์สิทธิ์จนแตะต้องไม่ได้แต่เสด็จมาสั่งสอนและปฏิบัติเป็นแบบอย่าง เพื่อทำให้ธรรมบัญญัติเดิมสมบูรณ์มีรูปแบบใหม่และคงอยู่ถาวร พระองค์มามอบบทบัญญัติใหม่ให้แก่เรา (ยน.13:34) ซึ่งทำให้ธรรมบัญญัติทั้งหมดสมบูรณ์ไป

“จงรักศัตรู จงทำดีต่อผู้ที่เกลียดชังท่าน จงอวยพรผู้สาปแช่งท่าน จงอธิษฐานภาวนาให้ผู้ที่ทำร้ายท่าน” (ลก.6:27-28) อ่านหรือฟังคำสอนนี้แล้วดูเหมือนจะเป็นคำสอนที่เลื่อนลอยปฏิบัติไม่ได้จริง เป็นคำพูดที่หรูฟังดูดี แต่คริสตชนหลายๆคนคิดว่าเป็นสิ่งไม่สามารถปฏิบัติได้ อย่าว่าแต่ผู้ที่เป็นศัตรู หรือคนที่ทำร้ายเราเลย เอาแค่ว่าคนที่ไม่น่ารักไม่น่าไว้วางใจในสายตาของเรา  เราก็ไม่สนใจเฉยเมยไม่คบหาสมาคมด้วยทั้งๆที่เรายังไม่เคยรู้จักเขามาก่อน แต่พระวาจาของพระเจ้าในวันนี้มีข้อพิสูจน์ให้เราเห็นชัดเจนว่า ถ้าคนๆหนึ่งมีจิตใจที่ดีและพยายามที่จะปฏิบัติ เขาสามารถปฏิบัติได้ เราได้รับแบบอย่างจากดาวิด กษัตริย์ซาอูลพยายามหาทางฆ่ากำจัดดาวิดเพราะอิจฉา ครั้งหนึ่งดาวิดประสบโอกาสเหมาะสามารถที่จะฆ่ากษัตริย์ซาอูลได้อย่างสบาย แต่ดาวิดไม่ทำและยังห้ามลูกน้องไม่ให้ทำด้วย อาบีชัยกล่าวกับดาวิดว่า “วันนี้พระเจ้าทรงมอบศัตรูของท่านไว้ในมือของท่านแล้ว ขอข้าพเจ้าเอาหอกแทงเขาปักติดดินเถิด….”   แต่ดาวิดห้ามอาบีชัยว่า “อย่าฆ่าเขาเลย เพราะไม่มีใครที่ทำร้ายผู้รับเจิมของพระยาห์เวห์แล้วจะไม่มีความผิด” (1ซมอ.26:8-9) ดาวิดไม่เพียงไม่ฆ่ากษัตริย์ซาอูลเท่านั้น แต่ยังมีความเคารพกษัตริย์ซาอูลในฐานะผู้ที่ได้รับการเจิมจากพระเจ้าอีกด้วย นี่เป็นตัวอย่างทำให้เราเห็นว่าคนธรรมดาสามัญอย่างดาวิดสามารถปฏิบัติได้จริง ถ้าจะถามว่ายากไหมขอตอบว่ายาก ยิ่งกว่านั้นเรายังได้เห็นความคิดของคนทั่วไปจากลูกน้องของดาวิดอีกด้วย แต่เราคริสตชนคิดอย่างนั้นไม่ได้

พระเยซูคริสตเจ้าเป็นพระอาจารย์ที่ไม่ได้สอนแต่ปาก แต่พระองค์ปฏิบัติให้เราเห็นเป็นแบบอย่าง ก่อนที่พระองค์จะสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน พระองค์ได้ทูลขอพระบิดาเจ้าไม่ให้ลงโทษผู้ที่ทำร้ายพระองค์ “พระบิดาเจ้าข้าโปรดอย่าลงโทษพวกเขา เพราะพวกเขาไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร” พระวาจาที่พระองค์กล่าวนี้ เป็นการให้อภัยไม่ถือโทษ เป็นการแสดงความรักตามมาตรฐานใหม่ที่พระองค์สอน “เราให้บทบัญญัติใหม่….เรารักท่านทั้งหลายอย่างไร ท่านก็จงรักกันอย่างนั้น” (ยน.13:34) เรามอบแบบอย่างไว้ให้เพื่อท่านทั้งหลายจะได้ปฏิบัติตามเรา.

                                                                       พระเจ้าสถิตกับท่าน

คุณพ่อ สมชาย อัญชลีพรสันต์

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ประกาศ

1. ขอให้พี่น้องเอาใบลานเก่ามาคืนที่วัดเพื่อทำเถ้า ใช้โปรยในวันพุธรับเถ้าที่จะถึงนี้ด้วย ในเทศกาลมหาพรตมีเดินรูป 14 ภาคก่อนมิสซาบูชาขอบพระคุณ วันเสาร์เวลา 19.00 น. วันอาทิตย์ เวลา  8.45 น.
2. วันเสาร์ที่ 2  มี.ค.  2019 เป็นวันผู้สูงอายุของวัด  ขอเชิญผู้สูงอายุทุกท่านมาสวดภาวนา และร่วมมิสซาด้วยกัน มิสซาเวลา 10.00 น. หลังมิสซามีพบปะสังสรรค์ทานอาหารร่วมกัน และวันเสาร์ที่ 30 มี.ค. 2019 มีเข้าเงียบฟื้นฟูจิตใจผู้สูงอายุเขต 2 ที่วัดเซนต์จอห์น  ลงทะเบียน เวลา 8.00-9.00 น.
3. วันอาทิตย์ที่ 3 มี.ค. 2019 เป็นวันอาทตย์ต้นเดือน มีโปรดศีลล้างเด็ก ผู้ที่ปรารถนาจะนำลูกหลานมารับศีลล้างบาป ให้กรอกข้อมูลล่วงหน้าและส่งข้อมูลล่วงหน้าด้วย
4. วันพุธที่ 6 มี.ค.  2019 เป็นวันพุธรับเถ้า  เริ่มต้นเทศกาลมหาพรต ขอเชิญพี่น้องมาร่วมมิสซาเสกและโปรยเถ้าเวลา 19.00 น. ด้วย และในวันนี้คริสตชนที่มีอายุตั้งแต่ 14 ปีบริบูรณ์ขึ้นไปต้องอดเนื้อหรือทำพลีกรรมอื่นๆทดแทน คริสตชนที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีบริบูรณ์ถึง 59 ปีบริบูรณ์ต้องอดอาหาร การอดอาหารหมายถึง การรับทานอาหารอิ่มเพียงมื้อเดียว
5. ค่ายคำสอนภาคฤดูร้อน ในปีนี้จะเริ่ม วันที่ 21 มี.ค จนถึงประมาณวันที่ 25 เม.ย 2019 ผู้ปกครองที่ต้องการส่งลูกหลานมาเรียนคำสอน ลงชื่อที่อยู่เบอร์โทรศัพท์ ความต้องการรถรับส่งได้ที่หน้าวัด
6. ประกาศแต่งงานระหว่าง   นาย จุฑา ธรรมจินดา  บุตร  นาย จิตตวัฒน์ และ นาง โกสุม ธรรมจินดา กับ                               มารีอา ณัฎฐ์ชพิทย์ สุรนันทชัย บุตรี    ยอแซฟ บุญช่วย และ นาง ศรีจันทร์ สุรนันทชัย   ประกอบพิธีวันเสาร์ที่ 16  มี.ค. 2019 เวลา 10.00 น.     ถ้าผู้ใดทราบว่าทั้งสองมีข้อขัดขวางใดๆ ต้องแจ้งให้พ่อเจ้าวัดทราบ

คลิป Presentation โอกาสฉลอง 25 ปี  วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

บอกเล่าให้ฟัง

            การร้องเพลงในพิธีกรรม เป็นต้นในมิสซาบูชาขอบพระคุณ ถือว่าเป็นองค์ประกอบที่สำคัญ เราจำเป็นต้องมีส่วนร่วมช่วยกันร้องเพลงโดยพร้อมเพรียง ในสมัยก่อนพิธีกรรมต่างๆในพระศาสนจักรเป็นทำ นองบทร้องทั้งสิ้น และในหนังสือพิธีกรรมเป็นต้นมิสซาบูชาขอบพระ คุณในสมัยโบราณที่พ่อเคยเห็น และร่วมอยู่บ้างในสมัยเป็นเด็กจะมีโน๊ตเพื่อให้พระสงฆ์ร้องออกมาเป็นทำนองได้อย่างถูกต้อง ในปัจจุบัน หลังจากที่พระสังคายนาวาติกันครั้งที่ 2  ประกาศให้ประกอบพิธีกรรม เป็นภาษาท้องถิ่นได้ยังมีทำกันอยู่หรือไม่ คำตอบก็คือยังมีทำกันอยู่ทั่วไปเป็นต้นในยุโรป สำหรับในเอเซีย บางครั้งพ่อเคยได้ยินชาวเวียด นามที่มาขอใช้วัดของเราทำมิสซาบูชาขอบพระคุณ พระสงฆ์บางองค์ก็ร้องเป็นทำนองทั้งมิสซาและสัตบุรุษก็ตอบรับเป็นทำนองด้วยเหมือน กัน ในประเทศไทยมีหรือไม่ มีครับพ่อเคยพบหนังสือที่คุณพ่อคณะเยซูอิต คุณพ่อโมลิ่งได้เคยแต่งทำนองไว้เล่มหนึ่งไว้ใช้ในช่วงสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ แต่ไม่ค่อยมีใครนำมาใช้เพราะมันต้องซ้อมกันใหม่ทั้งพระสงฆ์และสัตบุรุษ พ่อเคยนำมาใช้บางตอนในวันอาทิตย์ใบลานตอนเคาะและเปิดประตูวัด เพราะเห็นว่ามีความหมายดี ปีนี้พ่อจะนำมาใช้อีก

พี่น้องเนื่องจากว่าพิธีกรรมของพระศาสนจักรเป็นมิสซาบูชาขอบคุณ เป็นการทำซ้ำๆ วันอาทิตย์มีอยู่ 3 รอบปี คือ ปีA ปีB ปีC วันธรรมดามี 2 รอบปี ปีคู่และปีคี่ เพราะฉะนั้นเราจึงต้องพยายามเติมความมีชีวิตชีวาทำให้เรื่องซ้ำๆ เป็นเรื่องใหม่และมีชีวิตชีวาสำหรับเราอยู่เสมอ ในการร่วมพิธีกรรมการทำอะไรตามความเคยชินเป็นเรื่องอันตราย เพราะมันจะลดคุณค่าในสิ่งที่เราทำให้น้อยลงไปเรื่อยๆ พ่อทำมิสซาบูชาขอบพระคุณทุกวัน เวลาทำพ่อต้องอ่านจากหนังสือทั้งหมดไหม ที่จริงแล้วไม่มีความจำเป็นเลยเพราะพ่อจำได้เกือบหมด แต่พ่อต้องบังคับตัวให้อ่านจากหนังสือเพราะจะทำให้พ่อมีความตั้งใจมากขึ้นและทำช้าลง ขนาดพ่อบังคับตัวขนาดนี้บางครั้งพ่อก็ทำเร็วเกินไป ถ้าเป็นเช่นนี้พี่น้องต้องช่วยบอกกล่าวด้วย

พี่น้องพ่อรู้สึกตกใจสังสัยมากที่ทราบว่า สัตบุรุษหลายๆท่านบอกว่า “ร้องเพลงที่ใช้ร้องในวัดไม่ได้”  “อีกหลายคนบอกว่าเพลงที่เอามาใช้ที่วัดของเราไม่คุ้นหูไม่เคยได้ยิน” พ่อต้องบอกตามความจริงว่าเพลงที่เรานำมาใช้ในวัดนี้มีความเป็นมายาวนานพอสมควร พ่อเคยเห็นเคยได้ยินมาตั้งแต่สมัยพ่อเป็นเด็กเริ่มจากต่างวัดต่างทำ ออกมาเป็นหนังสือชื่อต่างๆ อาทิ เสียงสวรรค์ ฯลฯ ต่อมาเริ่มมีเพลงแปลมาจากทางยุโรป ออกมาเป็นคริสตังร้องเพลง เทิดเกียรติ และเริ่มมีการแต่งกันเอง จากบ้านเณรแสงธรรม และสังฆมณฑลต่างๆ อาทิ จากใจ ฯลฯ ตอนหลังๆเริ่มมีการรวมเล่มให้มีเอกภาพมากขึ้นออกมาเป็น หนังสือปรารถนา สาธุการ สดุดี และหนังสือเพลงประสานใจ ฯลฯ หนังสือเพลงที่เราใช้กันในปัจจุบันมาจากการรวมเพลงจากแหล่งต่างๆ  เพลงเหล่านี้ส่วนใหญ่อายุ  30, 40, 50, 60 กว่าปีมาแล้ว และเป็นเพลงที่ใช้ซ้ำกันในพิธีกรรมเพราะมีการแบ่งหมวดหมู่ไว้ว่า ใช้ในเทศ กาลอะไร พิธีกรรมแบบไหน ในช่วงตอนไหน  เพลงใหม่ก็มีบ้างแต่ก็น้อยมากและต้องซ้อมก่อนนำมาใช้ พ่อจึงแปลกใจมากที่หลายๆคนบอกว่าร้องไม่ได้และไม่คุ้นหู พ่อจึงต้องบอกกับพี่น้องตรงไปตรงมาว่า สาเหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะพี่น้องร้องเพลงไม่ออกเสียง ร้องปากขมุบขมิบ ร้องเพลงแบบนี้ทำให้เราร้องเพลงไม่เป็น จึงขอความร่วมมือจากทุกๆคนให้เราร้องเพลงออกเสียงกันเถอะ การร้องเพลงถือเป็นการสรรเสริญพระเจ้าสองเท่าของการภาวนาธรรมดา.

จาก คุณพ่อเจ้าวัด

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ความสุขแท้

มนุษย์ทุกคนปรารถนาที่จะมีความสุขในชีวิตของตนมากที่สุด กิจ การทุกอย่างที่มนุษย์ทำทั้งดีและไม่ดี ก็ล้วนเป็นกิจการที่ต้องให้ได้มาซึ่งความสุขทั้งสิ้น บางคนดื่มสุราเพราะคิดว่าการดื่มสุราจะให้ความสุขแก่ตนเอง บางคนเล่นการพนันเพราะอยากมีเงินมีทองเยอะๆจะได้มีความเป็นอยู่ที่ดีมีความสุข คนดีๆ พยายามสร้างบุญสร้างกุศลเพื่อความสุขในชีวิต ฯลฯ ธรรมชาติของมนุษย์ทุกคนปรารถนาความสุขแต่แตกต่างกันที่ความเข้าใจ และวิธีการแสวงหา พระเยซูคริสตเจ้าทรงสอนหนทางที่จะทำให้เรามีความสุขเที่ยงแท้ หนทางที่พระองค์สอนดูเหมือนเป็นหนทางที่สวนกระแสกับหนทางของโลก “คนยากจน…คนที่หิว…คนที่ร้องไห้….คนที่ถูกคนอื่นเกลียดชัง…ดูหมิ่นเพราะเป็นศิษย์ของพระองค์ก็เป็นสุข” (ลก. 6:20-22) ความสุขที่พระเยซูคริสตเจ้ากล่าวถึงเป็นความสุขแท้เป็นความสุขของผู้ที่เดินในหนทางของพระเป็นเจ้า ถึงแม้ว่าจะมีความยากลำบากในหนทางสายนี้แต่ท่ามกลางความยากลำบาก เขาจะพบกับความสุขแน่นอน และเป็นความสุขที่โลกให้ไม่ได้ นักบุญเปาโล ท่านได้กล่าวถึงความสุขแท้ซึ่งเป็นความหวังในชีวิตหลังความตาย ท่านอธิบายว่า “ถ้าความหวังในพระคริสตเจ้าของเราจำกัดอยู่เพียงในชีวิตนี้เท่านั้น เรามนุษย์ทุกคนจะเป็นผู้ที่น่าสงสารที่สุด” (1คร.15:19) แต่เนื่องจากพระเยซูคริสตเจ้าทรงสิ้น พระชนม์และทรงกลับคืนพระชนมชีพจากบรรดาผู้ตาย ทุกสิ่งทุกอย่างจึงไม่สิ้นสุดเพียงชีวิตบนโลกใบนี้แต่จะปรากฏผลในชีวิตหลังความตาย แต่ที่นั่นทุกอย่างจะบริบูรณ์ชัดเจนตามความยุติธรรม “ดวงใจมนุษย์จะไม่มีวันสงบ จนกว่าจะได้พักพิงในพระเจ้า” (นักบุญออกัสติน)

ที่พระเยซูคริสตเจ้าและบรรดาศิษย์ของพระองค์สอนเช่นนี้ เพราะต้องการที่จะให้เราแต่ละคนเข้าใจถึงสัจธรรมความจริงของสรรพสิ่ง ทุกสิ่งบนโลกใบนี้ล้วนอนิจจังให้ความสุขแท้แก่เราไม่ได้  เพราะฉะนั้นอย่าไปติดใจกับทรัพย์สมบัติของโลกและอย่ายึดเอาสิ่งเหล่านี้เป็นสรณะของชีวิตเด็ดขาด เพราะว่ามันเป็นสรณะที่พึ่งพิงแท้จริงของเราไม่ได้ สาเหตุไม่ใช่เพราะมนุษย์ติดใจฝักใฝ่กับทรัพย์สมบัติความสะดวกสบายทางโลกจนเลยเถิดหรอกหรือโลกจึงวุ่นวายถึงปานนี้  มนุษย์พยายามกอบโกยทุกอย่างเข้าหาตนเองไม่รู้จักอิ่มไม่รู้จักพอ จนเป็นสาเหตุของความเสียหาย การทำลายสิ่งแวดล้อมและมนุษย์ด้วยกัน วันนี้ธรรมชาติสิ่งแวดล้อมเริ่มกบฏรุนแรงขึ้นทุกวันจนเป็นภัยธรรมชาติที่มนุษย์กำลังจะรับมือไม่ไหวอยู่แล้ว เราลองถามตนเองซิว่าคนที่กอบโกยได้ร้อยล้าน พันล้าน หมื่นล้าน เมื่อตายแล้วเอาอะไรติดตัวไปได้บ้าง คนที่ยอมเป็นคนจน….ยอมหิวในเวลานี้ คือคนที่รู้จักระงับความต้องการของตนและเป็นอยู่อย่างพอเพียง เพราะเขารู้ถึงสัจธรรมว่าความยากจนความหิวของเขาเกิดจากความต้องการที่ไม่รู้จักจบสิ้น กิเลสความต้องการแบบนี้จะเป็นมูลเหตุของการกอบโกยเอาเปรียบ เห็นแก่ตัว และการทำลายล้างทุกสิ่ง คนที่ยอมจน ยอมหิวเวลานี้ ก็เหมือนกับคนที่ประหยัดอดออม วันนี้เขายากจน เขาหิว เพราะความต้องการของเขายังไม่ได้รับการตอบสนอง เขาหว่านด้วยน้ำตา วันหนึ่งเขาจะเก็บเกี่ยวผลด้วยความยินดี  ส่วนคนที่เอาสบายเข้าไว้อิ่มเข้าว่าในวันนี้ วันหนึ่งก็จะรู้ผลเอง เพราะสัจธรรมยอมเป็นสัจธรรม พระวาจาของพระเจ้าจะเป็นจริงทุกประ การ ขอพระวาจาของพระเจ้าเตือนใจเราให้เราเดินในหนทางของพระเป็นเจ้าด้วยเพียรอดทน ยอมยากจน ยอมหิวต่อความต้องการอันไม่สิ้นสุด ยอมหว่านด้วยน้ำตา ยอมถูกเบียดเบียนต่อความยากลำบากที่เกิดขึ้น แล้วเราจะเป็นสุขได้รับชีวิตนิรันดรตามพระสัญญา เพราะพระวาจาของพระเจ้าจะเป็นจริงแน่นอน.                                                                                                                                               พระเจ้าสถิตกับท่าน

คุณพ่อ สมชาย อัญชลีพรสันต์

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ประกาศ

1. วันอาทิตย์นี้ ขอเชิญผู้อ่านบทอ่าน ผู้ที่ปรารถนาจะมาช่วยอ่านบทอ่าน และผู้ที่ปรารถนาที่จะอ่านพระคัมภีร์ร่วมกัน รวมกันที่ศาลาเรือนไทยเพื่อจัดตารางเวลาและอ่านพระคัมภีร์ร่วมกัน
2. ขอให้พี่น้องเอาใบลานเก่ามาคืนที่วัดเพื่อทำเถ้า ใช้โปรยในวันพุธรับเถ้าที่จะถึงนี้ด้วย
3. วันเสาร์ที่ 2  มี.ค.  2019 เป็นวันผู้สูงอายุของวัด ขอเชิญผู้สูงอายุทุกท่านมาสวดภาวนา และร่วมมิสซาด้วยกัน มิสซาเวลา 10.00 น. หลังมิสซามีพบปะสังสรรค์ทานอาหารร่วมกัน
4. วันพุธที่ 6 มี.ค.  2019 เป็นวันพุธรับเถ้า เริ่มต้นเทศกาลมหาพรต ขอเชิญพี่น้องมาร่วมมิสซาเสกและโปรยเถ้าเวลา 19.00 น. ด้วย และในวันนี้คริสตชนที่มีอายุตั้งแต่ 14 ปีบริบูรณ์ขึ้นไปต้องอดเนื้อหรือทำพลีกรรมอื่นๆทดแทน  คริสตชนที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีบริบูรณ์ขึ้นไปต้องอดอาหาร  การอดอาหารหมายถึง การรับทานอาหารอิ่มเพียงมื้อเดียว
5. ค่ายคำสอนภาคฤดูร้อน ในปีนี้จะเริ่มประมาณ 20-22 มี.ค จนถึงประมาณ 22 เม.ย 2019 ผู้ปกครองที่ต้องการส่งลูกหลานมาเรียนคำสอน ลงชื่อที่อยู่เบอร์โทรศัพท์ความต้องการรถรับส่งได้ที่หน้าวัด
6. เวลานี้วัดของเรากำลังซ่อมแซม มิสซาและพิธีกรรมต่างๆ  จัดที่ศาลาอเนกประสงค์ พี่น้องช่วยกันเก็บหนังสือ และถ้าพี่น้องท่านใดมีความปรารถนาจะช่วยค่าซ่อมแซม มอบได้ที่คุณพ่อเจ้าวัด

คลิป Presentation โอกาสฉลอง 25 ปี วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////