บอกเล่าให้ฟัง
คิดดี พูดดี ทำดี เป็นสามสิ่งที่มีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด พระเยซูคริสตเจ้าทรงสอนว่า “ทุกสิ่งที่อออกมาจากปาก ก็คือสิ่งที่ออกมาจากใจ” เมื่อกล่าวถึง “ใจ” หรือ “จิตใจ” เราไม่ได้หมายถึงอวัยวะหัวใจของมนุษย์ พ่อขออธิบายว่า “ใจ”เป็นสภาวะภายในที่เป็นนามธรรม นักปราชญ์ผู้รู้บางท่านได้อธิบายว่า “การพูดของคนๆหนึ่งคือการคิดเสียงดังๆให้คนอื่นได้ยิน” ความคิดเช่นนี้คล้ายๆกับคำสอนของพระเยซูคริสตเจ้านั่นเอง ดังนั้นเวลาเราพูดอะไรบ่อยๆแสดงว่าเรากำลังคิดถึงสิ่งนั้น หรือมีสิ่งนั้นหมักหมมอยู่ในใจ และสิ่งเหล่านี้มีผลต่อพฤติกรรมของเราอย่างแน่นนอน เรากำลังจะถึงวันตรุษจีนมีธรรมเนียมจีนบางอย่างที่น่าสนใจอยู่ไม่น้อย ที่มีความเกี่ยวพันกับเรื่องที่เรากำลังกล่าวถึงนี้ ในวันตรุษจีนหรือในวันชิวอิกคนจีนเขาห้ามพูดคำหยาบ พูดเรื่องไม่ดีไม่เป็นมงคลต่อชีวิต ห้ามด่าและสาปแช่ง ถ้าพูดอย่างไรก็จะเป็นอย่างนั้นตลอดทั้งปีอะไรทำนองนั้น อันที่จริงธรรมเนียมนี้ก็มีเหตุผลทางจิตวิทยาอยู่เหมือนกัน เพราะความคิดในเชิงบวกคิดเรื่องดีๆมีผลในเชิงพฤติกรรมด้านการพัฒนาของมนุษย์ อย่างน้อยเป็นขวัญเป็นกำลังใจให้เราก้าวหน้าในทางที่ดี ส่วนความคิดในเชิงลบหรือมีความคิดร้ายๆจะทำให้เราสูญเสียความมั่นใจและหลายๆครั้งทำให้ชีวิตของเราชะงักงัน จมอยู่ในเรื่องร้ายจมอยู่กับเรื่องที่ทำให้จิตใจมัวหมอง เมื่อเป็นเช่นนี้คนๆนั้นจะก้าวหน้าพัฒนาไปในทางที่ดีได้อย่างไร
