วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต (โบสถ์คาทอลิก)

บอกเล่าให้ฟัง

เมื่อกล่าวถึงความเจ็บไข้ได้ป่วย คงไม่มีใครอยากจะพบเจอ แต่ในความเป็นจริงก็ไม่มีใครหลีกพ้นความเจ็บป่วย ความเสื่อมโทรมของร่างกายและจิตใจไปได้ เพราะมนุษย์ใช้ร่างกาย จิตใจ และความคิดในการทำงานและประกอบกิจกรรมต่างๆ ดังนั้นร่างกาย จิตใจ ความคิด จึงต้องเสื่อมสภาพไปตามกาลเวลา เพื่อรอการฟื้นฟูขึ้นใหม่ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่า เราจะใช้สิ่งต่างๆเหล่านี้อย่างทนุถนอมแค่ไหน ความเจ็บไข้ได้ป่วยจึงเป็นดั่งเงาที่ติดตามตัวเราอยู่ตลอดเวลาจนเป็นสัจธรรมอย่างหนึ่งของชีวิต มนุษย์ต้องเกิด แก่ เจ็บ ตาย 2-3 สัปดาท์ ที่ผ่านมา พี่น้องคงทราบทั่วกันแล้วว่า พ่อล้มศีรษะฟาดพื้นระหว่างทำมิสซา จึงเป็นเหตุทำให้พ่อต้องนอนโรงพยาบาลนานเกือบเดือน ในความเจ็บไข้ได้ป่วยครั้งนี้ทำให้พ่อได้มีโอกาสรำพึง และเข้าใจความจริงหลายอย่าง เป็นต้น “พระพรในยามเจ็บป่วย” ซึ่งก่อนหน้านี้ขณะที่พ่อทำงานที่โรงพยาบาล เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ยากที่จะอธิบายให้ผู้ป่วยและญาติเข้าใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ป่วยที่หมดทางรักษา แต่มาวันนี้พ่อได้เข้าใจ “พระพรในยามเจ็บป่วย” มากขึ้น จึงขอนำมาแบ่งปันให้พี่น้องดังนี้