วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต (โบสถ์คาทอลิก)

บอกเล่าให้ฟัง

เมื่อวันศุกร์ที่ 29 กรกฎาคม 2011 พ่อไปประชุมพระสงฆ์เขต 2 ตอนกลับเผอิญผ่านบ้านญาติผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง ซึ่งตอนนี้ต้องฟอกไตเป็นประจำท่านเริ่มอ่อนแรงและไม่พูดไม่จากับใครแล้ว พ่อไม่แน่ใจว่าท่านยังจำอะไรได้มากน้อยแค่ไหน เวลาที่พ่อไปเยี่ยมท่านพ่อจับมือท่านและพยายามส่งภาษาจีนเท่าที่พอจะทำได้ เมื่อท่านได้ยินท่านก็มองพ่อด้วยสายที่ใสๆเหมือนคนยิ้ม พ่อชวนท่านสวดภาวนาพร้อมกับทุกคนในบ้าน พอพ่อเริ่มเดชะพระนาม และก่อสวดภาษาจีนที่คุ้นเคย พ่อเห็นท่านสนใจและพยายามจะออกเสียง ในที่สุดก็ได้ยินเสียง เออๆอ้าๆออกมา ทำพ่อให้คิดถึงบทภาวนาต่างๆที่พระศาสนจักรแต่งไว้อย่างไพเราะ ซึ่งอุดมไปด้วยคำสอนและข้อความเชื่อ เวลาเราเรียนคำสอนแรกๆเราอาจจะรู้สึกรำคาญ รู้สึกลำบากเพราะต้องท่องจำให้ได้ประมาณ 20 กว่าบท สิ่งที่เป็นเหมือนยาขมหมอใหญ่ในอดีตแต่กลับกลายเป็นขุมทรัพย์อันประเสริฐ ที่อยู่ในความทรงจำมิรู้เลือนในวันอันแสนเข็น