บอกเล่าให้ฟัง
วันจันทร์ วันอังคาร วันพุธ ……วันหนึ่งมียี่สิบสี่ชั่วโมง สัปดาห์หนึ่งมีเจ็ดวัน เดือนหนึ่งมีสามสิบวันหรือสามสิบเอ็ดวัน ปีหนึ่งมีสามร้อยหกสิบห้าหรือหกสิบหกวัน นักปรัชญาหลายๆค่ายคิดว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งสมมุติที่มนุษย์กำหนดขึ้นมาเองทั้งสิ้น ถึงแม้จะเป็นเพียงสิ่งที่มนุษย์สมมุติกำหนดขึ้นมาเอง แต่มันก็มีประโยชน์อยู่ไม่น้อยเหมือนกันในการคำนวณนับการดำเนินชีวิตที่เลยผ่าน เราผ่านเทศกาลปัสกาไปอีกหนึ่งรอบปีมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปในชีวิตบ้างไหม ลูกหลานของเราอีกกี่คนยังไม่ได้มาทำปัสกา ถ้าลูกหลานของเราต้องการมารับศีลอภัยบาปและรับศีลมหาสนิทด้วยความศรัทธา ไม่ต้องรอให้ถึงกำหนดปัสกาปีหน้านะครับมาได้ตลอดเวลาทั้งวันธรรมดาและวันอาทิตย์ มันก็เป็นอย่างที่พ่อเขียนไว้ข้างต้นนั่นแหละ “ช่วงเวลาต่างๆมนุษย์สมมุติและกำหนดขึ้นมาเอง” เราจะรักพระเจ้า จะสำนึกผิดกลับใจ เราจะรักเพื่อนมนุษย์ รักพ่อแม่พี่น้อง ทำดีต่อกัน คงไม่ต้องรอช่วงเวลาที่กำหนดหรอกครับ เพียงแต่ดูกาลเทศะความเหมาะสมนิดหน่อยให้ดูดีก็พอแล้ว แต่ที่สำคัญกว่าก็คืออย่าผัดวันประกันพรุ่งไม่เช่นนั้นเราอาจจะไม่มีโอกาสได้ทำ
