บอกเล่าให้ฟัง
วันสวดสายประคำโลกเพิ่งผ่านไป พ่อคิดถึงเหตุการณ์หนึ่งที่พ่อเคยไปช่วยฟังแก้บาปในโอกาสสวดสายประคำโลก บังเอิญตู้ฟังแก้บาปที่นั่นเป็นกระจก พ่อจึงมีโอกาสเห็นภาพบรรยากาศภายนอกบ้าง สิ่งที่พ่อเห็นเป็นบรรยากาศที่ดีเป็นภาพที่งดงามจนอดที่จะนำมาเล่าในที่นี้มิได้ พ่อเห็นหลายๆครอบครัวมาสวดสายประคำเป็นครอบครัว บางครอบครัวก็พาลูกตัวเล็กตัวน้อยมาด้วย พี่น้องคงจะทราบธรรมชาติของเด็กเป็นอย่างดีว่า “ซนและนั่งนานๆไม่ค่อยติด” สิ่งที่พ่อประทับใจไม่ใช่เพราะเด็กซนและนั่งไม่ค่อยติด แต่พ่อประทับใจคุณพ่อคุณแม่ที่มีความเพียรพยายาม ในการดูแลลูกและสอนลูกให้สวดสายประคำ สอนลูกให้จับและนับสายประคำว่าตรงนี้สวดบทอะไร ถึงช่วงนี้สวดบทอะไร ทำให้พ่อคิดถึงคำสอนของพระศาสนจักรที่สอนว่า “พ่อแม่เป็นครูคำสอนคนแรกของลูกๆ การสอนความเชื่อต้องสอนและปลูกฝังตั้งแต่ในครอบครัว”