บอกเล่าให้ฟัง
การเรียนรู้เป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญในชีวิตของมนุษย์ เพราะไม่มีมนุษย์คนใดในโลกสามารถอวดอ้างได้ว่าตนเองเจนจบในทุกเรื่องราวบนโลกใบนี้ เราเรียนรู้เรื่องใหม่จากประสบการณ์ และปัญหาต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเราเสมอ ถึงแม้ว่าเราจะไม่สามารถรู้ไปเสียทุกเรื่องก็จริงอยู่ แต่เราต้องพยายามเรียนรู้และเชี่ยวชาญในสิ่งที่เราเป็น เราต้องถามตัวเราเองอยู่เสมอว่าเราเป็นอะไร และเรามีความรู้และเชี่ยวชาญมากน้อยแค่ไหนในสิ่งที่เราเป็น ครั้งหนึ่งพ่อได้ยินนักวิชาการท่านหนึ่งกล่าวว่า “เมื่อพิจารณาพระสงฆ์แล้ว ในหมู่พระสงฆ์ยังขาดผู้ชำนาญการ” เมื่อพ่อได้ยินเช่นนี้พ่อจึงตั้งคำถามขึ้นว่า “ความคิดเช่นนี้มาจากงานค้นคว้าวิจัยฉบับไหน” และใครเป็นคนทำ คนๆนั้นมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับชีวิตพระสงฆ์ เทววิทยาเกี่ยวกับชีวิตพระสงฆ์ พระกระแสเรียก และพระหรรษามากน้อยแค่ไหน จึงบังอาจลบหลู่ฝีพระหัตถ์ของพระเจ้าเช่นนี้ เพราะนักบุญเปาโลสอนว่า “พระเจ้าทรงเลือกคนโง่ๆเพื่อให้คนฉลาดต้องอับอาย” ประเด็นที่สองที่นักวิชาการท่านนั้นต้องตอบคำถามของพ่อก็คือ ผู้ชำนาญการในหน้าที่สงฆ์หมายถึงใคร คุณสมบัติแบบไหน ใช่คนที่จบปริญญาเอก ปริญญาโทหรือไม่ ถ้าวัดกันแค่นี้เท่านั้นพ่อคิดว่าเขากำลังหลงประเด็น เพราะผู้ชำนาญการในหน้าที่สงฆ์หมายถึงผู้ที่สามารถทำหน้าที่สงฆ์ได้อย่างสมภาคภูมิ นั่นก็คือ การเป็นสงฆ์ เป็นประกาศก และเป็นกษัตริย์ ซึ่งไม่จำเป็นต้องจบปริญญาเอก ปริญญาโทก็ได้ แต่เขาต้องสามารถอภิบาลสัตบุรุษ หล่อเลี้ยงชีวิตฝ่ายจิตด้วยพระวาจาและศีลศักดิ์สิทธิ์ เพื่อทำให้สัตบุรุษอิ่มใจและเติบโตขึ้นในความเชื่อความศรัทธา
