บอกเล่าให้ฟัง
นักปราชญ์บางท่านเปรียบมนุษย์เราทุกคนเหมือนกับรถยนต์ ที่ต้องขับเคลื่อนไปด้วยความเป็นจริงและความฝัน ผลัดกันคุมพวงมาลัย ขับ เร่ง เบรก ไปตามจังหวะเวลาแห่งชีวิต บางครั้งความเป็นจริงเป็นผู้นั่งความฝันเป็นผู้ขับ บางครั้งก็ตรงกันข้ามความเป็นจริงเป็นผู้ขับความฝันเป็นผู้นั่ง ถ้าเราพิจารณาความเป็นมาเป็นไปในชีวิตมนุษย์ อะไรจะเป็นไปได้มากกว่ากัน หลายคนชีวิตไม่เป็นสุขเพราะอยากมีโน้นมีนี่แต่ไม่ได้ดั่งตั้งใจ ปัญหาหลายๆอย่างเกิดขึ้นในครอบครัว ในสังคม ในโลก เพราะมนุษย์ไม่ได้วางชีวิตของตนอยู่บนรากฐานแห่งความเป็นจริง ความทะเยอทะยานสูงแต่ความสามารถหรือต้นทุนชีวิตต่ำ เราจึงต้องพิจารณาและเข้าใจชีวิตตามความเป็นจริง ฝันให้ไกลไปให้ถึงนั่นหมายความว่าเราสามารถตั้งความหวังได้ แต่ต้องเป็นความคาดหวังที่อยู่บนพื้นฐานของการยอมรับความเป็นจริงแห่งชีวิตของตน เพราะความฝันหรือความคาดหวังของมนุษย์มันโลดแล่นไปได้อย่างรวดเร็วกว่าความเป็นจริงเสมอ จนบางครั้งมันก็ฝ่าไฟแดงล้ำเส้นขอบเขตของความเป็นไปได้แห่งชีวิต อยากมีอยากเป็นไม่มีที่สิ้นสุดทำให้เกิดความทุกข์โศก จนกระทั่งบางคนทนไม่ได้เลือกหนทางแห่งการทุจริต ทำให้ปัญหาต่างๆเกิดขึ้นมากมายอย่างที่เป็นอยู่เวลานี้ ความฝันหรือความคาดหวังจึงเป็นสิ่งที่เราต้องควบคุมมันไว้
