บอกเล่าให้ฟัง
วันหนึ่งพ่อไปร่วมพิธีปลงศพ คุณพ่อผู้เป็นประธานในพิธี ท่านเทศน์ว่าเมื่อมีคนหนึ่งเสียชีวิตสิ่งหนึ่งที่เรามักจะลืม แต่เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในชีวิตของมนุษย์ คือเรามักจะลืมสรรเสริญ ขอบพระคุณ และขอโทษพระเจ้า เพราะความเศร้าโศกจากการสูญเสียคนที่เรารัก มักจะทำให้เราลืมสิ่งที่สำคัญที่สุดไป ทำไมการสรรเสริญ ขอบพระคุณ และขอโทษพระเจ้าจึงสำคัญในเวลานั้น เราคิดดูง่ายๆพระเจ้าเป็นผู้ให้ชีวิตมนุษย์ และคอยดูแลเอาใจใส่ค้ำจุนชีวิตของคนๆหนึ่งตั้งหลายปี จนกระทั่งถึงเวลาอันสมควรพระเจ้าจึงเรียกเขาให้กลับไปหาพระองค์ เมื่อเป็นเช่นนี้เราไม่ควรสรรเสริญ ขอบพระคุณพระเจ้าหรอกหรือ นอกนั้นเนื่องจากเราเป็นมนุษย์ผู้อ่อนแอความผิดพลาดพลั้งในชีวิตย่อมเกิดขึ้นได้ ในโอกาสนี้จึงเป็นโอกาสที่เราสมควรขอโทษพระเจ้าวอนขอพระเมตตาแทนผู้ล่วงลับ
