บอกเล่าให้ฟัง
“การมี” และ “การเป็น” เรื่องที่สำคัญที่เราต้องนำมาพิจารณา เพราะถ้าเราพิจารณาผิดแง่ผิดมุมเราอาจจะหลงไปได้เหมือนกัน การคบกับใครสักคนหนึ่งถ้าเราเริ่มต้นที่ว่าเขามีอะไรบ้าง ฐานะของเขาเป็นอย่างไรเท่าเทียมกับเราหรือไม่ พ่อคิดว่าสัมพันธภาพที่เกิดขึ้นเป็นสัมพันธภาพที่ไม่แท้และยั่งยืน พระเป็นเจ้าทรงสร้างเรามาตามภาพลักษณ์ของพระองค์ เป็นบุคคลที่มีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์เท่าเทียมกัน เราเป็นลูกของพระองค์ นี่คือความเสมอภาคความเท่าเทียมกันอย่างแท้จริง เราอย่ายอมให้ใครมาหลอกเราได้ว่า “เขาสามารถสร้างความเสมอภาคเท่าเทียมกันในสังคมได้ด้วย “การมี” ทุกคนจะมีเท่าๆกันมีเหมือนๆกัน” นี่เป็นความคิดที่เพ้อฝันเป็นไปไม่ได้ การมีคนจนและคนรวยเป็นเรื่องธรรมดา เพราะความสามารถ ความคิดอ่าน ความขยันหมั่นเพียร และพื้นฐานหรืออาจเรียกว่า ต้นทุนชีวิตของแต่ละคนมีมาไม่เท่ากันอยู่แล้ว คนที่คิดหาช่องทางทำมาหากินในทางสุจริต และสามารถหาเงินทองได้มากกว่าคนอื่นผิดด้วยหรือ เพราะฉะนั้นคนรวยเป็นคนที่ไม่มีความผิด แต่ก็ต้องดูด้วยว่าที่มาของทรัพย์สินเงินทองนั้น หามาได้อย่างไร และใช้จ่ายอย่างไร ถ้าคนหนึ่งมีอาชีพสุจริต มีเงินทองมากมาย แต่กินอยู่อย่างฟุ่มเฟือยหรูหรากินทิ้งกินขว้าง และไม่เคยเหลียวแลความยากลำบากของเพื่อนพี่น้องรอบข้างบ้างเลย การดำเนินชีวิตเช่นนี้เป็นการดำเนินชีวิตที่ผิด เพราะเขาขาดความรักความเมตตาต่อผู้อื่น จริงอยู่เขามีอาชีพสุจริตไม่ได้ไปโกงใครมา แต่อย่าลืมว่าพระเป็นเจ้าทรงสร้างสรรพสิ่งมาเพื่อมนุษย์ทุกคน ไม่ใช่เพื่อคนใดคนหนึ่ง ดังนั้นถ้าเรามีมากกว่าคนอื่นต้องขอบคุณพระเป็นเจ้า และต้องพยายามใช้สิ่งที่เรามีและสิ่งที่เราเป็นในการรัก รับใช้ และแบ่งปันให้กับผู้อื่นนี่เป็นความรักตามประสาคริสตชน ไม่ใช่คิดถึงแต่ตนเองด้วยความเห็นแก่ตัว “ของๆข้าใครอย่าแตะ” นักบุญเปาโลสอนว่า “ต้องใช้เพื่อประโยชน์ส่วนรวม”
