วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต (โบสถ์คาทอลิก)

บอกเล่าให้ฟัง

            การร้องเพลงในพิธีกรรม เป็นต้นในมิสซาบูชาขอบพระคุณ ถือว่าเป็นองค์ประกอบที่สำคัญ เราจำเป็นต้องมีส่วนร่วมช่วยกันร้องเพลงโดยพร้อมเพรียง ในสมัยก่อนพิธีกรรมต่างๆในพระศาสนจักรเป็นทำ นองบทร้องทั้งสิ้น และในหนังสือพิธีกรรมเป็นต้นมิสซาบูชาขอบพระ คุณในสมัยโบราณที่พ่อเคยเห็น และร่วมอยู่บ้างในสมัยเป็นเด็กจะมีโน๊ตเพื่อให้พระสงฆ์ร้องออกมาเป็นทำนองได้อย่างถูกต้อง ในปัจจุบัน หลังจากที่พระสังคายนาวาติกันครั้งที่ 2  ประกาศให้ประกอบพิธีกรรม เป็นภาษาท้องถิ่นได้ยังมีทำกันอยู่หรือไม่ คำตอบก็คือยังมีทำกันอยู่ทั่วไปเป็นต้นในยุโรป สำหรับในเอเซีย บางครั้งพ่อเคยได้ยินชาวเวียด นามที่มาขอใช้วัดของเราทำมิสซาบูชาขอบพระคุณ พระสงฆ์บางองค์ก็ร้องเป็นทำนองทั้งมิสซาและสัตบุรุษก็ตอบรับเป็นทำนองด้วยเหมือน กัน ในประเทศไทยมีหรือไม่ มีครับพ่อเคยพบหนังสือที่คุณพ่อคณะเยซูอิต คุณพ่อโมลิ่งได้เคยแต่งทำนองไว้เล่มหนึ่งไว้ใช้ในช่วงสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ แต่ไม่ค่อยมีใครนำมาใช้เพราะมันต้องซ้อมกันใหม่ทั้งพระสงฆ์และสัตบุรุษ พ่อเคยนำมาใช้บางตอนในวันอาทิตย์ใบลานตอนเคาะและเปิดประตูวัด เพราะเห็นว่ามีความหมายดี ปีนี้พ่อจะนำมาใช้อีก

พี่น้องเนื่องจากว่าพิธีกรรมของพระศาสนจักรเป็นมิสซาบูชาขอบคุณ เป็นการทำซ้ำๆ วันอาทิตย์มีอยู่ 3 รอบปี คือ ปีA ปีB ปีC วันธรรมดามี 2 รอบปี ปีคู่และปีคี่ เพราะฉะนั้นเราจึงต้องพยายามเติมความมีชีวิตชีวาทำให้เรื่องซ้ำๆ เป็นเรื่องใหม่และมีชีวิตชีวาสำหรับเราอยู่เสมอ ในการร่วมพิธีกรรมการทำอะไรตามความเคยชินเป็นเรื่องอันตราย เพราะมันจะลดคุณค่าในสิ่งที่เราทำให้น้อยลงไปเรื่อยๆ พ่อทำมิสซาบูชาขอบพระคุณทุกวัน เวลาทำพ่อต้องอ่านจากหนังสือทั้งหมดไหม ที่จริงแล้วไม่มีความจำเป็นเลยเพราะพ่อจำได้เกือบหมด แต่พ่อต้องบังคับตัวให้อ่านจากหนังสือเพราะจะทำให้พ่อมีความตั้งใจมากขึ้นและทำช้าลง ขนาดพ่อบังคับตัวขนาดนี้บางครั้งพ่อก็ทำเร็วเกินไป ถ้าเป็นเช่นนี้พี่น้องต้องช่วยบอกกล่าวด้วย

พี่น้องพ่อรู้สึกตกใจสังสัยมากที่ทราบว่า สัตบุรุษหลายๆท่านบอกว่า “ร้องเพลงที่ใช้ร้องในวัดไม่ได้”  “อีกหลายคนบอกว่าเพลงที่เอามาใช้ที่วัดของเราไม่คุ้นหูไม่เคยได้ยิน” พ่อต้องบอกตามความจริงว่าเพลงที่เรานำมาใช้ในวัดนี้มีความเป็นมายาวนานพอสมควร พ่อเคยเห็นเคยได้ยินมาตั้งแต่สมัยพ่อเป็นเด็กเริ่มจากต่างวัดต่างทำ ออกมาเป็นหนังสือชื่อต่างๆ อาทิ เสียงสวรรค์ ฯลฯ ต่อมาเริ่มมีเพลงแปลมาจากทางยุโรป ออกมาเป็นคริสตังร้องเพลง เทิดเกียรติ และเริ่มมีการแต่งกันเอง จากบ้านเณรแสงธรรม และสังฆมณฑลต่างๆ อาทิ จากใจ ฯลฯ ตอนหลังๆเริ่มมีการรวมเล่มให้มีเอกภาพมากขึ้นออกมาเป็น หนังสือปรารถนา สาธุการ สดุดี และหนังสือเพลงประสานใจ ฯลฯ หนังสือเพลงที่เราใช้กันในปัจจุบันมาจากการรวมเพลงจากแหล่งต่างๆ  เพลงเหล่านี้ส่วนใหญ่อายุ  30, 40, 50, 60 กว่าปีมาแล้ว และเป็นเพลงที่ใช้ซ้ำกันในพิธีกรรมเพราะมีการแบ่งหมวดหมู่ไว้ว่า ใช้ในเทศ กาลอะไร พิธีกรรมแบบไหน ในช่วงตอนไหน  เพลงใหม่ก็มีบ้างแต่ก็น้อยมากและต้องซ้อมก่อนนำมาใช้ พ่อจึงแปลกใจมากที่หลายๆคนบอกว่าร้องไม่ได้และไม่คุ้นหู พ่อจึงต้องบอกกับพี่น้องตรงไปตรงมาว่า สาเหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะพี่น้องร้องเพลงไม่ออกเสียง ร้องปากขมุบขมิบ ร้องเพลงแบบนี้ทำให้เราร้องเพลงไม่เป็น จึงขอความร่วมมือจากทุกๆคนให้เราร้องเพลงออกเสียงกันเถอะ การร้องเพลงถือเป็นการสรรเสริญพระเจ้าสองเท่าของการภาวนาธรรมดา.

จาก คุณพ่อเจ้าวัด

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ความสุขแท้

มนุษย์ทุกคนปรารถนาที่จะมีความสุขในชีวิตของตนมากที่สุด กิจ การทุกอย่างที่มนุษย์ทำทั้งดีและไม่ดี ก็ล้วนเป็นกิจการที่ต้องให้ได้มาซึ่งความสุขทั้งสิ้น บางคนดื่มสุราเพราะคิดว่าการดื่มสุราจะให้ความสุขแก่ตนเอง บางคนเล่นการพนันเพราะอยากมีเงินมีทองเยอะๆจะได้มีความเป็นอยู่ที่ดีมีความสุข คนดีๆ พยายามสร้างบุญสร้างกุศลเพื่อความสุขในชีวิต ฯลฯ ธรรมชาติของมนุษย์ทุกคนปรารถนาความสุขแต่แตกต่างกันที่ความเข้าใจ และวิธีการแสวงหา พระเยซูคริสตเจ้าทรงสอนหนทางที่จะทำให้เรามีความสุขเที่ยงแท้ หนทางที่พระองค์สอนดูเหมือนเป็นหนทางที่สวนกระแสกับหนทางของโลก “คนยากจน…คนที่หิว…คนที่ร้องไห้….คนที่ถูกคนอื่นเกลียดชัง…ดูหมิ่นเพราะเป็นศิษย์ของพระองค์ก็เป็นสุข” (ลก. 6:20-22) ความสุขที่พระเยซูคริสตเจ้ากล่าวถึงเป็นความสุขแท้เป็นความสุขของผู้ที่เดินในหนทางของพระเป็นเจ้า ถึงแม้ว่าจะมีความยากลำบากในหนทางสายนี้แต่ท่ามกลางความยากลำบาก เขาจะพบกับความสุขแน่นอน และเป็นความสุขที่โลกให้ไม่ได้ นักบุญเปาโล ท่านได้กล่าวถึงความสุขแท้ซึ่งเป็นความหวังในชีวิตหลังความตาย ท่านอธิบายว่า “ถ้าความหวังในพระคริสตเจ้าของเราจำกัดอยู่เพียงในชีวิตนี้เท่านั้น เรามนุษย์ทุกคนจะเป็นผู้ที่น่าสงสารที่สุด” (1คร.15:19) แต่เนื่องจากพระเยซูคริสตเจ้าทรงสิ้น พระชนม์และทรงกลับคืนพระชนมชีพจากบรรดาผู้ตาย ทุกสิ่งทุกอย่างจึงไม่สิ้นสุดเพียงชีวิตบนโลกใบนี้แต่จะปรากฏผลในชีวิตหลังความตาย แต่ที่นั่นทุกอย่างจะบริบูรณ์ชัดเจนตามความยุติธรรม “ดวงใจมนุษย์จะไม่มีวันสงบ จนกว่าจะได้พักพิงในพระเจ้า” (นักบุญออกัสติน)

ที่พระเยซูคริสตเจ้าและบรรดาศิษย์ของพระองค์สอนเช่นนี้ เพราะต้องการที่จะให้เราแต่ละคนเข้าใจถึงสัจธรรมความจริงของสรรพสิ่ง ทุกสิ่งบนโลกใบนี้ล้วนอนิจจังให้ความสุขแท้แก่เราไม่ได้  เพราะฉะนั้นอย่าไปติดใจกับทรัพย์สมบัติของโลกและอย่ายึดเอาสิ่งเหล่านี้เป็นสรณะของชีวิตเด็ดขาด เพราะว่ามันเป็นสรณะที่พึ่งพิงแท้จริงของเราไม่ได้ สาเหตุไม่ใช่เพราะมนุษย์ติดใจฝักใฝ่กับทรัพย์สมบัติความสะดวกสบายทางโลกจนเลยเถิดหรอกหรือโลกจึงวุ่นวายถึงปานนี้  มนุษย์พยายามกอบโกยทุกอย่างเข้าหาตนเองไม่รู้จักอิ่มไม่รู้จักพอ จนเป็นสาเหตุของความเสียหาย การทำลายสิ่งแวดล้อมและมนุษย์ด้วยกัน วันนี้ธรรมชาติสิ่งแวดล้อมเริ่มกบฏรุนแรงขึ้นทุกวันจนเป็นภัยธรรมชาติที่มนุษย์กำลังจะรับมือไม่ไหวอยู่แล้ว เราลองถามตนเองซิว่าคนที่กอบโกยได้ร้อยล้าน พันล้าน หมื่นล้าน เมื่อตายแล้วเอาอะไรติดตัวไปได้บ้าง คนที่ยอมเป็นคนจน….ยอมหิวในเวลานี้ คือคนที่รู้จักระงับความต้องการของตนและเป็นอยู่อย่างพอเพียง เพราะเขารู้ถึงสัจธรรมว่าความยากจนความหิวของเขาเกิดจากความต้องการที่ไม่รู้จักจบสิ้น กิเลสความต้องการแบบนี้จะเป็นมูลเหตุของการกอบโกยเอาเปรียบ เห็นแก่ตัว และการทำลายล้างทุกสิ่ง คนที่ยอมจน ยอมหิวเวลานี้ ก็เหมือนกับคนที่ประหยัดอดออม วันนี้เขายากจน เขาหิว เพราะความต้องการของเขายังไม่ได้รับการตอบสนอง เขาหว่านด้วยน้ำตา วันหนึ่งเขาจะเก็บเกี่ยวผลด้วยความยินดี  ส่วนคนที่เอาสบายเข้าไว้อิ่มเข้าว่าในวันนี้ วันหนึ่งก็จะรู้ผลเอง เพราะสัจธรรมยอมเป็นสัจธรรม พระวาจาของพระเจ้าจะเป็นจริงทุกประ การ ขอพระวาจาของพระเจ้าเตือนใจเราให้เราเดินในหนทางของพระเป็นเจ้าด้วยเพียรอดทน ยอมยากจน ยอมหิวต่อความต้องการอันไม่สิ้นสุด ยอมหว่านด้วยน้ำตา ยอมถูกเบียดเบียนต่อความยากลำบากที่เกิดขึ้น แล้วเราจะเป็นสุขได้รับชีวิตนิรันดรตามพระสัญญา เพราะพระวาจาของพระเจ้าจะเป็นจริงแน่นอน.                                                                                                                                               พระเจ้าสถิตกับท่าน

คุณพ่อ สมชาย อัญชลีพรสันต์

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ประกาศ

1. วันอาทิตย์นี้ ขอเชิญผู้อ่านบทอ่าน ผู้ที่ปรารถนาจะมาช่วยอ่านบทอ่าน และผู้ที่ปรารถนาที่จะอ่านพระคัมภีร์ร่วมกัน รวมกันที่ศาลาเรือนไทยเพื่อจัดตารางเวลาและอ่านพระคัมภีร์ร่วมกัน
2. ขอให้พี่น้องเอาใบลานเก่ามาคืนที่วัดเพื่อทำเถ้า ใช้โปรยในวันพุธรับเถ้าที่จะถึงนี้ด้วย
3. วันเสาร์ที่ 2  มี.ค.  2019 เป็นวันผู้สูงอายุของวัด ขอเชิญผู้สูงอายุทุกท่านมาสวดภาวนา และร่วมมิสซาด้วยกัน มิสซาเวลา 10.00 น. หลังมิสซามีพบปะสังสรรค์ทานอาหารร่วมกัน
4. วันพุธที่ 6 มี.ค.  2019 เป็นวันพุธรับเถ้า เริ่มต้นเทศกาลมหาพรต ขอเชิญพี่น้องมาร่วมมิสซาเสกและโปรยเถ้าเวลา 19.00 น. ด้วย และในวันนี้คริสตชนที่มีอายุตั้งแต่ 14 ปีบริบูรณ์ขึ้นไปต้องอดเนื้อหรือทำพลีกรรมอื่นๆทดแทน  คริสตชนที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีบริบูรณ์ขึ้นไปต้องอดอาหาร  การอดอาหารหมายถึง การรับทานอาหารอิ่มเพียงมื้อเดียว
5. ค่ายคำสอนภาคฤดูร้อน ในปีนี้จะเริ่มประมาณ 20-22 มี.ค จนถึงประมาณ 22 เม.ย 2019 ผู้ปกครองที่ต้องการส่งลูกหลานมาเรียนคำสอน ลงชื่อที่อยู่เบอร์โทรศัพท์ความต้องการรถรับส่งได้ที่หน้าวัด
6. เวลานี้วัดของเรากำลังซ่อมแซม มิสซาและพิธีกรรมต่างๆ  จัดที่ศาลาอเนกประสงค์ พี่น้องช่วยกันเก็บหนังสือ และถ้าพี่น้องท่านใดมีความปรารถนาจะช่วยค่าซ่อมแซม มอบได้ที่คุณพ่อเจ้าวัด

คลิป Presentation โอกาสฉลอง 25 ปี วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

บอกเล่าให้ฟัง

            ในช่วงนี้วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้าอยู่ในระหว่างปิดซ่อมแซม พ่อต้องขออภัยในความไม่สะดวกต่างๆที่เกิดขึ้น แต่ทุกอย่างยังมีให้บริการอยู่เหมือนเดิม การรับศีลอภัยบาปอยู่ในห้องด้านหลัง หันหน้าเข้าศาลาอเนกประสงค์จะอยู่ทางด้านขวามือมีห้องที่มองตรงไปแล้วเห็นเลย และห้องทางด้านขวามืออีกห้องหนึ่ง ถ้าผู้ใดต้องการรับศีลอภัยบาปให้เดินเข้าไปด้านใน พ่อไม่ต้องการให้การซ่อมแซมวัดเป็นอุปสรรค์ในการปฏิบัติศาสนกิจของพี่น้อง เพราะฉะนั้นเราต้องช่วยกันสร้างบรรยากาศให้ศาลาอเนกประสงค์เป็นวัดชั่วคราวของเราให้ได้โดยเริ่มตั้งแต่ เวลาพี่น้องเข้าไปในบริเวณศาลาอเนกประสงค์ในช่วงนี้ต้องสำนึกว่าที่นี่มีพระแท่นบูชาและศีลมหาสนิท เป็นเครื่องหมายถึงการประทับอยู่ของพระเจ้าที่ชัดเจน จึงต้องถือว่าเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เราต้องสำรวมและให้ความเคารพ เมื่อมาถึงวัดชั่วคราว พ่อขอความกรุณาจากพี่น้องทุกๆท่าน ใครมาถึงก่อนให้เข้าไปนั่งด้านในนะครับ เพราะวัดชั่วคราวมีบริเวณที่เล็กและแคบ คนที่มาที่หลังจึงไม่ค่อยกล้าเดินเข้าไปด้านใน  เวลามองซ้ายมองขวามองไปข้างหน้าหันไปข้างหลัง ดูเหมือนว่าผู้คนอยู่ใกล้ๆไปหมด การเก็บหนังสือต่างๆที่นำมาใช้เอาอะไรมาขอให้นำเอาไปเก็บที่เดิมด้วยนะครับ พ่อเชื่อว่าถ้าเราช่วยกันสร้างบรรยากาศอย่างนี้ แม้สถานที่อาจจะไม่สะดวกนัก แต่การปฏิบัติศาสนกิจของเราจะสงบเรียบร้อยชวนศรัทธา

วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้าหลังนี้สร้างมาครบ 25 ปี จึงเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่จะต้องมีการปรับปรุงซ่อมแซม และเราได้พยายามทำอยู่แล้ว พ่อต้องขอบคุณพี่น้องหลายๆท่านที่ช่วยเป็นหูเป็นตา ช่วยงานนั้นงานนี้ให้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี เมื่อเราซ่อมแซมวัดทำให้พ่ออดคิดไม่ได้ว่า แล้ววัดหรือพระวิหารที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งเป็นอย่างไรกันบ้าง ท่านนักบุญเปาโลสอนเราว่าเราแต่ละคนเป็นวัดหรือพระวิหารขององค์พระจิตเจ้า เป็นที่ประทับของพระองค์ พระวิหารหลังนี้เป็นอย่างไรกันบ้างหนอ เป็นเรื่องที่เราต้องสำรวจตรวจดูเหมือนกัน โดยธรรมชาติวัดหรือพระวิหารที่เป็นตึกเป็นอาคารมันต้องเก่าและซ่อมแซมไปตามสภาพวันเวลา แต่พระวิหารของพระจิตเจ้าซึ่งเป็นพวกเราแต่ละคนจะเป็นแบบตัวตึกหรืออาคารไม่ได้ ยิ่งเราเป็นคริสตชนนานเท่าใด ความเชื่อความศรัทธาของเราจะต้องเติบโต และเข้มแข็งมากขึ้นเท่านั้น ถ้าเราตรวจเช็คดูแล้วสภาพภายในของเราไม่ได้เป็นอย่างที่กล่าวถึงนี้ เราต้องพยายามปรับปรุงแก้ไขอย่างเร่งด่วน ลองดูซิว่าเราต้องเพิ่มเติมอะไรในการดำเนินชีวิตคริสตชน การสวดภาวนาของเราเป็นอย่างไร การมาร่วมบูชาขอบพระคุณของเราเป็นอย่างไร การรับพระหรรษทานจากศีลศักดิ์สิทธ์ต่างๆทำอย่างสม่ำเสมอหรือไม่ การรับฟังพระวาจาของพระเจ้าและนำไปปฏิบัติตามเป็นอย่างไร สิ่งที่พ่อกล่าวถึงนี้ล้วนเป็นอาหารฝ่ายจิตวิญญาณที่จะช่วยให้ความเชื่อศรัทธาในพระเป็นเจ้าของเราเจริญเติบโต ถ้ามีอะไรขาดตกบกพร่องไปนั่นแหละเป็นสาเหตุที่สำคัญที่ทำให้ชีวิตความเชื่อเราไม่เจริญเติบโต ซึ่งเราจะปล่อยให้เป็นเช่นนี้ไม่ได้ ร่างกายของเราต้องหล่อเลี้ยงด้วยอาหาร น้ำ อากาศบริสุทธิ์เพื่อการเจริญเติบโต ชีวิตฝ่ายจิตจึงต้องหล่อเลี้ยงด้วยอาหารฝ่ายจิตเพื่อการเจริญเติบโตด้วยเช่นดียวกัน.

จาก คุณพ่อเจ้าวัด

ประสบการณ์ความเชื่อ

ความเชื่อมี 2 ระดับ ระดับแรกเริ่มต้นที่ความรู้ มนุษย์จะมีความเชื่อได้ต้องเริ่มต้นด้วยการรู้จัก ว่าสิ่งนั้นเป็นอะไร เป็นใคร ดีหรือไม่ดี เชื่อถือได้หรือไม่ได้    เพราะฉะนั้นใครก็ตามที่จะมาเป็นคริสตชน จึงต้องเรียนคำสอนก่อนเพื่อจะได้รู้จักพระเจ้าโดยผ่านทางคำสอนในแง่มุมต่างๆของพระศาสนจักร รู้จักกฎเกณฑ์ และวิถีการดำเนินชีวิตคริสตชนเสียก่อน จึงสามารถรับศีลล้างบาปเข้ามาเป็นคริสตชนได้ ในระดับความรู้นี้ต้องน้อมรับด้วยสติปัญญา เมื่อคนๆหนึ่งเริ่มรู้จักแล้วครูคำสอน หรือพระสงฆ์และกลุ่มคริสตชน จะต้องพยายามนำคนๆนั้นให้มีประสบการณ์ความเชื่อที่ลึกซึ้งมากขึ้นเรื่อยๆต่อไป เพราะฉะนั้นผู้สอนคำสอนจึงต้องเชิญชวนผู้สนใจจะมาเป็นคริสตชนมาร่วมมิสซา และกิจกรรมต่างๆในกลุ่มคริสตชน เพื่อจะได้มีประสบการณ์ความเชื่อ ในระดับนี้ต้องน้อมรับด้วยใจ

คนที่มีประสบการณ์ความเชื่อ หมายถึงคนๆหนึ่งที่เข้าไปลิ้มรสสัมผัส ความดีงาม ความรัก ความเมตตา ของพระเจ้าด้วยตนเอง แหล่งที่มาของประสบการณ์ความเชื่อมาจากหลายๆทาง อาทิ การอ่าน การฟังพระวาจาของพระเจ้าและนำไปปฏิบัติตาม การสวดภาวนาด้วยเลื่อมใสความศรัทธา การรับศีลศักดิ์สิทธิ์ต่างๆด้วยความศรัทธาโดยการเตรียมตัวเตรียมจิตใจอย่างดี และอาศัยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตจริง ฯลฯ นักบุญเปโตร ยากอบ และยอห์น เป็นอัครสาวกรุ่นแรกที่พระเยซูคริสตเจ้าทรงเรียก เพราะฉะนั้นเราอนุมานได้ว่าพวกท่านต้องเริ่มฟังคำสอนของพระองค์ และรู้จักกับพระองค์บ้างแล้ว พระวรสารนักบุญลูกาจึงเล่าถึงเหตุการณ์ซึ่งพระเยซูคริสตเจ้า ทรงปรารถนาในพวกท่านมีประสบการณ์ความเชื่อ โดยสั่งให้นักกบุญเปโตรซึ่งเป็นชาวประมงออกไปจับปลาในเวลาที่ไม่เหมาะ สม “จงแล่นเรือออกไปในที่ลึกและหย่อนอวนลงจับปลาเถิด ซีมอนทูลว่า พระอาจารย์ พวกเราทำงานมาทั้งคืนแล้วจับปลาไม่ได้เลย แต่เมื่อพระองค์มีพระดำรัสข้าพเจ้าก็จะลงอวน”(ลก.5:4-5) จากความ สำเร็จในการได้ปลามากมายจนอวนแทบจะขาดทำให้นักบุญเปโตรรู้ซึ้งถึงความสามารถของตนในฐานะชาวประมงมืออาชีพ และฤทธานุภาพของพระเจ้าซึ่งเขาต้องมีความเชื่อ และยอมรับถึงความอ่อนด้อยของตน ถ้าขาดพระองค์แล้วเขาจะทำอะไรไม่ได้เลย

การมีประสบการณ์ความเชื่อ ทำให้คนๆนั้นสำนึกถึงความอ่อนแอ ความต่ำต้อย ความไม่เหมาะสม และความเป็นคนบาปของตน ในการที่ตนจะเข้าไปมีความสัมพันธ์กับพระเจ้า และทำให้คนๆหนึ่งสำนึกถึงความรัก ความเมตตาของพระเจ้า ที่ทรงเชื้อเชิญต้อนรับมนุษย์ให้เข้ามามีชีวิตร่วมกับพระองค์ “เปโตรเห็นดังนั้น จึงกราบลงที่พระชานุ…..ทูลว่า โปรดไปจากข้าพเจ้าเสียเถิดพระเจ้าข้า เพราะข้าพเจ้าเป็นคนบาป” (ลก.5:8) นักบุญหลายท่านหลังจากมีประสบการณ์ความเชื่อแล้ว ก็มีความรู้สึกเช่นเดียวกัน บางท่านร้องไห้อย่างขมขื่นเพราะประสบการณ์นั้นทำให้พวกท่านรู้ว่าสภาพ มนุษย์เป็นอย่างไรเมื่อพบกับความยิ่งใหญ่ ความรัก ความเมตตาของพระเจ้า “จงแล่นเรือไปในที่ลึก” จึงเป็นการเชื้อเชิญเราทุกคนให้เข้ามามีประสบการณ์ความเชื่อในพระเจ้า เพื่อเราจะได้สัมผัสความดีงาม ความรัก ความเมตตาของพระองค์ สำนึกถึงความต่ำต้อยเป็นคนบาปของตน แล้วเข้าไปพึ่งพระเมตตาของพระองค์ และนี่คือหนทางการดำเนินชีวิตที่ปลอดภัยที่สุดของเราคริสตชน.

พระเจ้าสถิตกับท่าน

คุณพ่อ สมชาย อัญชลีพรสันต์

ประกาศ

1. วันอาทิตย์นี้ มีประชุมสภาภิบาล เวลา 10.30 น. ขอเชิญคณะกรรมการสภาภิบาลทุกท่านเข้าร่วมประชุมโดยพร้อมเพรียง
2. วันอาทิตย์นี้ ขอให้ผู้ช่วยมิสซา ผู้ที่จะมาฝึกช่วยมิสซาและผู้ที่ปรารถนาอ่านพระคัมภีร์ร่วมกัน    รวมกันที่ศาลาเรือนไทย หลังมิสซา เวลา 10.30 น. เพื่อหัดช่วยมิสซาและอ่านพระคัมภีร์ร่วมกัน และหลังมิสซาเวชบุคคลคาทอลิก จะมาให้บริการตรวจสุขภาพพื้นฐาน พี่น้องรับบริการได้ที่หน้าศาลา

3. วันอาทิตย์ที่ 17 ก.พ.  2019 ขอเชิญผู้อ่านบทอ่าน ผู้ที่ปรารถนาจะมาช่วยอ่านบทอ่าน และผู้ที่ปรารถนาที่จะอ่านพระคัมภีร์ร่วมกัน รวมกันที่ศาลาเรือนไทยเพื่อจัดตารางเวลาและอ่านพระคัมภีร์ร่วมกัน

4. ค่ายคำสอนภาคฤดูร้อน ในปีนี้จะเริ่มประมาณ 20-22 มี.ค จนถึงประมาณ 22 เม.ย 2019 ผู้ปกครองที่ต้องการส่งลูกหลานมาเรียนคำสอน  ลงชื่อที่อยู่เบอร์โทรศัพท์ความต้องการรถรับส่งได้ที่หน้าวัด

5. เวลานี้วัดของเรากำลังซ่อมแซม มิสซาและพิธีกรรมต่างๆจะจัดที่ศาลาอเนกประสงค์ พี่น้องช่วยกันเก็บหนังสือ และถ้าพี่น้องท่านใดมีความปรารถนาจะช่วยค่าซ่อมแซม มอบได้ที่คุณพ่อเจ้าวัด

คลิป Presentation โอกาสฉลอง 25 ปี วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต

บอกเล่าให้ฟัง

การดำเนินชีวิตร่วมกันเป็นสิ่งที่จำเป็นเพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคม การดำเนินชีวิตบนโลกใบนี้มนุษย์จึงต้องมีชีวิตอยู่ในความสัมพันธ์กับผู้อื่นด้วยการพึ่งพาอาศัยกัน การเรียนรู้ทักษะในการดำเนินชีวิตร่วมกันจึงเป็นสิ่งที่สำคัญ ทักษะในการดำเนินชีวิตก็คือ ความสามารถในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้อื่น ในที่นี้ พ่อจึงปรารถนาที่จะยกประเด็นต่างๆมาเล่าให้พวกเราได้อ่านกัน เพื่อเป็นการพิจารณาไตร่ตรองดูว่า “เราต้องดำเนินชีวิตในความสัมพันธ์อย่างไร เราขาดทักษะในการดำเนินชีวิตไปบ้างหรือไม่” พบสังเขปดังนี้

–           ความแตกต่างในชีวิตของมนุษย์ พระเจ้าจงใจสร้างมนุษย์ให้มีความแตกต่างกัน มนุษย์แต่ละคนถูกสร้างให้เป็นเอกลักษณ์ไม่ซ้ำใครในโลก (unique) ที่เป็นเช่นนี้เพราะพระเจ้าต้องการให้มนุษย์ใช้ความแตกต่างในการช่วยเหลือเกื้อกูลกัน มนุษย์จะหันหน้าเข้าหากัน รักกัน และมีความสัมพันธ์กับผู้อื่น เราจึงต้องเรียนรู้ถึงความแตกต่าง และยอมรับผู้อื่นที่แตกต่างจากตนเอง ผู้ที่ไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ในความแตกต่าง ก็จะดูถูกดูแคลนผู้อื่นและมักจะยึดตนเองเป็นศูนย์กลาง ไม่ยอมรับความคิดและการกระทำที่แปลกแยกจากตน ส่วนผู้ที่เข้าใจและยอมรับความแตกต่างได้ ความแตกต่างจะเป็นความงดงามของชีวิตและไม่ก่อให้เกิดความแตกแยก

–           นานาทัศนะหลายหลากมุมมอง สรรพสิ่งในโลกจะมีหลายด้าน หลายเหลี่ยม หลายมุมเสมอ มันขึ้นอยู่กับว่าเรายืนอยู่ที่จุดไหนมองเห็นด้านไหน และมันยังขึ้นอยู่กับการเลือกของเรา ที่เราจะเลือกคิด เลือกจะมอง เลือกจะพูด เลือกที่จะกระทำ ในการดำเนินชีวิตของเรา เราจึงต้องฝึกที่จะมองต่างมุม มองหลายๆด้าน และยอมที่จะเปลี่ยนจุดยืนบ้าง เพราะถ้าเรายืนอยู่ตรงจุดเดิมจุดเดียวเราจะเห็นเพียงสิ่งที่อยู่ตรงหน้า และมีทัศนะที่แคบ การที่คนๆหนึ่งจมอยู่กับทัศนะเดิมๆจะไม่มีการพัฒนาความคิดอ่าน และหลายๆครั้งสิ่งนี้เองเป็นสาเหตุทำให้เรามีความทุกข์ การเปลี่ยนจุดยืน เปลี่ยนมุมมองเสียบ้างอาจจะทำให้โลกของเราน่าอยู่และงดงามขึ้น

–           การรู้จักเป็นผู้ให้และเป็นผู้รับ แน่นอนที่สุดเราคงเคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า “การให้มีความสุขมากกว่าการรับ” แต่ในชีวิตจริงเราจะเป็นผู้ให้อย่างเดียว หรือเป็นผู้รับอย่างเดียวไม่ได้ บางครั้งเราต้องเป็นผู้ให้ถ้าเราอยู่ในฐานะที่ให้ได้และต้องช่วยเหลือผู้อื่น บางครั้งเราต้องเป็นผู้รับเพราะถ้าเราเป็นผู้รับแล้วทำให้ผู้อื่นภูมิใจและมีความสุข เราก็ต้องเป็นผู้รับทั้งๆที่เราอาจจะไม่มีความจำเป็นที่ต้องรับด้วย ผู้สูงอายุหลายๆท่านไม่ยอมรับความช่วยเหลือดูแลเอาใจใส่จากลูกหลาน เพราะกลัวว่าตนเองจะเป็นภาระเป็นคนไร้ค่า แต่ความจริงแล้วที่ลูกหลานทำให้ ช่วยเหลือในเรื่องต่างๆเพราะมันถึงเวลาที่เราจะเป็นผู้รับแล้ว ใครที่ยอมรับความเป็นจริง และยอมให้ลูกหลานช่วยเหลือก็จะสามารถสัมผัสถึงความสุขความชื่นชมยินดีในการอยู่ร่วมกับลูกหลาน

ความจริงแล้ว ยังมีทักษะในการดำเนินชีวิตร่วมกันอีกมากมายที่เราจะต้องเรียนรู้ และเรียนรู้ไม่มีวันจบสิ้น เพราะเมื่อสถานการณ์เปลี่ยนคนเปลี่ยน เราจึงต้องปรับตัวเรียนรู้เพื่อความสงบสุขในการดำเนินชีวิตอยู่เสมอ.

จาก คุณพ่อเจ้าวัด

พระเจ้ายินดีเข้าร่วมทุกข์ร่วมสุขกับมนุษย์

ภาพของพระเยซูคริสตเจ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราผู้ไม่รู้จักบาป แต่ทรงเสด็จไปยังแม่น้ำจอร์แดนเป็นการแสดงองค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าอีกลักษณะหนึ่ง เพื่อประกาศความรักของพระเจ้าที่พร้อมที่จะยืนอยู่เคียงข้างมนุษย์ผู้เป็นคนบาปต่ำต้อย พระเจ้าซึ่งเสด็จมาบังเกิดเป็นมนุษย์ผู้ไม่มีบาป แต่เสด็จไปอยู่ร่วมกับประชาชนทั้งหลายที่ไปขอรับพิธีล้างจากท่านยอห์นบัปติสตา เพื่อแสดงถึงการเป็นทุกข์ถึงบาปสำนึกผิดกลับใจ เป็นการประกาศว่าพระเจ้ายินดีร่วมทุกข์ร่วมสุขกับมนุษย์ ยินดียอมรับสภาพของบาป ความเจ็บซ้ำอันเกิดจากบาปที่พระองค์ไม่ได้กระทำ พระองค์จะทำทุกวิถีทางที่ช่วยมนุษยชาติให้ได้รับความรอดพ้น ซึ่งนี่ก็คือพระประสงค์ของพระบิดาเจ้าสวรรค์ เป็นพันธกิจของพระเยซูคริสตเจ้าพระผู้ไถ่ซึ่งพระบิดาเจ้ารับรองด้วยเสียงจากสวรรค์ “มีเสียงจากสวรรค์ว่า ท่านเป็นบุตรที่รักของเรา เป็นที่โปรดปรานของเรา” (ลก.3:22)

การรับพิธีล้างที่แม่น้ำจอร์แดน เป็นจุดเริ่มต้นพันธกิจของพระเยซูคริสตเจ้า ในฐานะพระเมสสิยาห์พระผู้ไถ่ซึ่งประกาศกอิสยาห์ได้ให้ภาพพจน์ไว้ว่าพระเมสสิยาห์จะต้องเสด็จมาในฐานะผู้รับใช้ขององค์พระเจ้า เป็นมนุษย์เพื่อคนอื่นนั่นก็คือพระเจ้าทำการนี้ไม่ใช่เพื่อพระองค์เองแต่เพื่อมนุษยชาติ  “นี่คือผู้รับใช้ของเรา ซึ่งเราเชิดชู เราเลือกเขาเพราะเราพอใจเขา เราให้จิตของเราแก่เขา เขาจะนำความยุติธรรมไปให้แก่นานาชาติ” (อสย.42:1-2) พระเยซูคริสตเจ้าทรงเริ่มพันธกิจของพระองค์เช่นนี้ เพราะต้องการเป็นหนึ่งเดียว เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของมนุษยชาติอย่างแท้จริง เพื่อพระองค์จะได้สามารถเป็นสะพานเชื่อมสวรรค์กับแผ่นดิน พระเจ้ากับมนุษย์ ต่อไปนี้ความช่วยเหลือพระหรรษทานจากสวรรค์ลงมาสู่มนุษย์อย่างใกล้ชิด ผ่านทางพระเยซูคริสตเจ้า พระเจ้าแท้และมนุษย์แท้ซึ่งเป็นคนกลางระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบที่สุด ต่อไปนี้ไม่มีอะไรมาขวางกั้นความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับพระเจ้าอีกแล้ว เพราะมนุษย์สามารถมีความ สัมพันธ์กับพระเจ้าโดยทางพระเยซูคริสตเจ้าผู้เป็นพระเจ้าแท้และมนุษย์แท้ พระองค์เป็นอิมมานูเอลพระเจ้าซึ่งประทับอยู่ท่ามกลางเรา

การเริ่มต้นพันธกิจของพระเยซูคริสตเจ้า ทำให้เราต้องไตร่ตรองพันธกิจที่เราคริสตชนทุกคนได้รับโดยทางศีลล้างบาป ศีลล้างบาปทำให้เรามีชีวิตใหม่ในพระเจ้า เป็นสมาชิกของพระศาสนจักร และทำให้เราเป็นบุตรของพระเจ้า เราคริสตชนจะต้องดำเนินชีวิตอย่างไรในฐานะบุตรของพระเจ้า เราทราบจากการไขแสดงทางพระคัมภีร์ว่า พระเยซูคริสตเจ้าเริ่มต้นพันธกิจของพระองค์ ในฐานะผู้รับใช้ขององค์พระเจ้า เป็นมนุษย์เพื่อรักและรับใช้ผู้อื่น และสวรรค์ได้ยืนว่านี่เป็นพระประสงค์พระบิดาเจ้า โดยกล่าวว่าผู้นี้เป็นบุตรที่รักและโปรดปรานของเรา แน่นอนที่สุดถ้าเราคริสตชนต้องการเป็นบุตรที่พระเจ้าทรงรักและโปรดปราน เราจะต้องตอบ สนองการเรียกของพระองค์ให้มาเป็นบุตรของพระองค์ โดยปฏิบัติพันธกิจเช่นเดียวกับพระเยซูคริสตเจ้า เป็นคริสตชนเพื่อรักและรับใช้ผู้อื่นตามความสามารถตามบทบาทและหน้าที่ของเราที่มีอยู่ในสังคมวันนี้ ขอให้วันฉลองพระเยซูเจ้าทรงรับพิธีล้างที่แม่น้ำจอร์แดน เตือนใจเราให้ตระหนักถึงบทบาทหน้าที่ที่เราได้รับโดยทางศีลล้างบาป  ดำเนินชีวิตเป็นคริสตชนที่ดีเลียนแบบอย่างของพระเยซูคริสตเจ้าพระอาจารย์ของเรา นั่นก็คืออุทิศตนเป็นเครื่อง มือของพระเจ้าในการเสริมสร้างพระอาณาจักรของพระองค์ ด้วยการรักและรับใช้ผู้อื่น.

พระเจ้าสถิตกับท่าน

คุณพ่อ สมชาย อัญชลีพรสันต์

ประกาศ

1. วันอาทิตย์นี้เป็นวันเด็กของวัดเรา หลังจากที่พระสงฆ์อวยพรและประกาศปิดพิธีแล้ว จะมีการอวยพรเด็กๆ ขอให้พี่น้องที่นำเด็กเล็กๆมาอยู่ตรงกลาง แล้วพ่อจะอวยพรและแจกของให้เด็กๆ
2. วันอาทิตย์นี้ ขอให้ผู้ช่วยมิสซา ผู้ที่จะมาฝึกช่วยมิสซา และผู้ที่ปรารถนาอ่านพระคัมภีร์ร่วมกัน รวมกันที่ศาลาเรือนไทย หลังมิสซา เวลา 10.30 น. เพื่อหัดช่วยมิสซาและอ่านพระคัมภีร์ร่วมกัน
3. วันอาทิตย์ที่ 20 ม.ค.  2019 ขอเชิญผู้อ่านบทอ่าน ผู้ที่ปรารถนาจะมาช่วยอ่านบทอ่าน และผู้ที่ปรารถนาที่จะอ่านพระคัมภีร์ร่วมกัน     รวมกันที่ศาลาเรือนไทยเพื่อจัดตารางเวลาและอ่านพระคัมภีร์ร่วมกัน
4. พ่อยังสอนคำสอนผู้ใหญ่ทุกวันอาทิตย์หลังมิสซา

ผู้ที่สนใจที่จะมาทบทวนคำสอน และเรียนคำสอนเพื่อรับศีลล้างบาปสมัครได้ที่บ้านพักพระสงฆ์

5. ทางวัดได้ทำเรื่องราวเกี่ยวกับการครบ 25 ปี ของวัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต ไว้บน YouTube

เชิญพี่น้องเข้าไปชมได้ โดยคลิ๊กลิ้งค์ข้างล่างนี้ครับ

คลิป Presentation โอกาสฉลอง 25 ปี วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า