สัจธรรมหนอสัจธรรมเกิดขึ้นเป็นประจำในชีวิต ทุกสิ่งให้ข้อคิดแต่ใครเล่าเฝ้าไตร่ตรอง หนังสือปัญญาจารย์เป็นพระคัมภีร์ที่พรรณาถึงสัจธรรมแห่งชีวิตไว้อย่างลึกซึ้ง อนิจจัง อนิจจัง อนิจจัง ใดๆในโลกล้วนอนิจจัง มีเวลาเกิดมีเวลาตาย มีเวลารวบรวมมีเวลากระจัดกระจาย มีเวลาร้องไห้มีเวลาหัวเราะ มีเวลาสุขมีเวลาทุกข์ มีเวลาเจริญรุ่งเรืองมีเวลาเสื่อมสลาย มีเวลาพบและมีเวลาที่ต้องจาก ทุกสิ่งทุกอย่างมีเวลาของมัน บุคคลใดที่เข้าใจถึงสัจธรรมเหล่านี้ก็จะเป็นบุคคลที่ถึงพร้อม และมีชีวิตที่สงบสุข
มีเริ่มก็มีจบ มีขึ้นก็มีลง มีสุขก็มีทุกข์ มีรักก็มีเกลียด มีพบก็มีลา เมื่อมา……ถึงเวลาก็ต้องไป สิ่งต่างๆเหล่านี้เป็นของคู่กันเสมอ พบเจอสลับไปมาอยู่ตลอดเวลา นี่คือสิ่งที่มนุษย์ทุกคนต้องเจอตลอดในชีวิต เป็นเรื่องปกติธรรมดาและไม่สามารถหลีกหนีพ้นไปได้ ไม่ว่าเราจะร่ำร้องขอจากใครก็ตามเราก็ไม่อาจหลีกหนีได้ ไม่ช้าก็เร็วเราก็ต้องพบกับมัน สิ่งเดียวที่เราทำได้คือทำใจ ยอมรับทุกสิ่งที่เกิดกับเราให้ได้ ยิ้มรับทุกอย่างด้วยความยินดี “พระเจ้าทรงบันดาลให้ทุกสิ่งกลับเป็นประโยชน์แก่ผู้ที่รักพระองค์” (รม.8:28) อยากให้พระวาจานี้เป็นกำลังใจทุกครั้งสำหรับผู้ที่หาคำตอบให้กับชีวิตของตนไม่ได้ พระวาจานี้จะทำให้เรามีความเชื่อในองค์พระผู้เป็นเจ้ามากขึ้น ในยามที่เราประสบปัญหาพบความยากลำบาก มีความรู้สึกว่าชีวิตนี้มืดมน ไม่มีใครเข้าใจ หาทางออกให้กับตัวเองไม่ได้ หลายครั้งที่ความยากลำบากในชีวิตทำให้เราท้อแท้หมดหวัง เรามักตั้งคำถามกับตัวเอง พร้อมกับบ่นว่าพระเจ้า “ทำไม?…ต้องเจอสิ่งนี้….อย่างนี้…อย่างนั้น” มากมาย และเราก็หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ เรามัวแต่มองในมุมของตนเอง แต่หากเรามองในมุมอื่นบ้าง มองแบบที่พระเจ้าทรงมอง จะทำให้เราเห็นในอีกแบบหนึ่งซึ่งอาจจะเป็นผลดีมีประโยชน์มากกว่าที่เราคิดหรือวางแผนไว้ แล้วนั้นเราจะมีความสุขใจ และทำใจยอมรับสิ่งต่างๆที่เกิดกับเราได้มากขึ้น ซึ่งอาจไม่เห็นผลทันตาแต่มันจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
คณะทำงานที่ดีต้องมีฝ่ายค้าน ฝ่ายค้านที่ดีต้องคัดค้านในสิ่งที่มีเหตุผล และทั้งคณะกรรมการหรือคณะทำงานนั้นต้องเป็นคนใจกว้างพร้อมที่จะรับฟังความคิดเห็นที่แตกต่างจากตน พ่อคงจะเบื่อน่าดูถ้าเจอวัดไหนที่มีแต่ลูกขุนพลอยพยัคฆ์ คุณพ่อว่าอย่างไรก็ว่าตามกันหรืออะไรๆก็แล้วแต่คุณพ่อ โชคดีของพ่อที่วัดของเราไม่เป็นอย่างที่กล่าวถึงนี้ สัตบุรุษต้องกล้าแสดงความคิดเห็นซึ่งได้ไตร่ตรองมาอย่างรอบคอบแล้ว และต้องยินดีรับฟังความคิดเห็นที่แตกต่างจากตนด้วยใจกว้าง เพราะโดยธรรมชาติแล้วไม่มีมนุษย์คนไหนจะสามารถรู้ไปเสียทุกสิ่งทุกอย่าง ดังนั้นจึงไม่มีใครเลยที่สามารถตั้งตนเองเป็นมาตรการตัดสินทุกสิ่ง
หนังสือประกาศกเป็นหนึ่งในพระคัมภีร์ 73 ฉบับ ที่พระศาสนจักรรับรอง ถ้าพี่น้องเคยอ่านพระคัมภีร์หรือเคยได้ฟังพระคัมภีร์พันธสัญญาเดิมอยู่บ้าง พี่น้องก็พอที่จะทราบว่าประกาศกมีหน้าที่อะไร ประกาศกมีหน้าที่ที่จะนำเอาพระประสงค์ของพระเจ้ามาแจ้งให้ประชากรของพระองค์ทราบ พระประสงค์ของพระเจ้าที่เป็นคำแนะนำหรือเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิต ถ้าประกาศกพูดเรื่องทำนองนี้เราเรียกว่า “การสอน” ถ้าเทศน์สอนเรื่องที่ประชากรของพระเจ้าทำผิดพลาดและเชิญชวนให้เปลี่ยนวิถีทางในการดำเนินชีวิตเราเรียกว่า “การตักเตือน” และเมื่อประกาศกกล่าวถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตเราเรียกว่า “การทำนาย”
พี่น้องเวลานี้เราผ่านเทศกาลมหาพรตเข้าสู่เทศกาลปัสกา ตั้งแต่วันพุธรับเถ้าซึ่งเป็นวันเริ่มต้นเทศกาลมหาพรต จนถึงวันสมโภชพระจิตเจ้าเสด็จมา เป็นช่วงเวลาที่เราเรียกกันว่ากำหนดปัสกา ซึ่งมีระบุไว้ในพระบัญญัติของพระศาสนจักรว่า “จงรับศีลอภัยบาป และจงรับศีลมหาสนิทอย่างน้อยปีละครั้งในกำหนดปัสกา” พ่ออยากให้พี่น้องสังเกตวลีที่ว่า “อย่างน้อยปีละครั้ง” ไม่ใช่ปีละครั้งเฉยๆนะครับ ก็แสดงว่านี่เป็นขั้นต่ำสุดหรือเส้นตาย ถ้าใครไม่ทำเช่นนี้ต้องถือว่าเสียความเชื่อแล้ว สำหรับคนที่ปฏิบัติศาสนกิจอยู่เสมอก็ไม่ต้องกังวลใจอะไร เพราะเราได้ปฏิบัติอยู่แล้ว ส่วนคนที่ห่างเหินการปฏิบัติศาสนกิจไปบ้างก็ไม่ต้องถือเคร่งจนเกินเหตุ ถ้าเราจะรับศีลอภัยบาปสามารถมาได้ทุกเมื่อโดยไม่ต้องรอให้ถึงกำหนดปัสกา เพราะที่พระศาสนจักรกำหนดไว้เช่นนี้เป็นเพียงการกำหนดเวลา เพื่อเตือนสำนึกคริสตชนในการปฏิบัติศาสนกิจเท่านั้น
“พระประสงค์จงสำเร็จในแผ่นดินเหมือนในสวรรค์” เป็นประโยคหนึ่งที่อยู่ในบทข้าแต่พระบิดา ซึ่งเราสวดกันเป็นประจำเกือบทุกวันที่เราสวดภาวนา ฟังดูแล้วเหมือนว่าจะเป็นเรื่องง่ายๆ ที่เราขอให้ทุกสิ่งเป็นไปตามพระประสงค์ของพระเจ้า และยินดีน้อมรับพระประสงค์ของพระองค์ด้วยความเชื่อด้วยความวางใจในพระองค์ว่า พระองค์จะจัดเตรียมทุกอย่างที่ดีไว้สำหรับผู้ที่มีความเชื่อ ความวางใจ และรักพระองค์ แต่เมื่อเหตุการณ์จริงเกิดขึ้นในชีวิตของเรา ในยามที่เราประสบความทุกข์ยากลำบาก ในยามที่เราเจ็บป่วย เวลาที่มีปัญหาต่างๆมันถาโถมเข้ามาในชีวิตของเรา มันก็ทำให้เราสวดภาวนาประโยคนี้ได้ยังไม่เต็มปากเต็มคำเหมือนกัน เพราะความเชื่อความวางใจในพระเจ้าของเราจะเริ่มหวั่นไหว เราจะเริ่มสงสัยไม่เข้าใจในพระประสงค์ของพระเจ้า และน้อมรับพระประสงค์ของพระองค์นั้นยากจริงหนอ แต่ถึงแม้จะยากสักเท่าใดก็อย่าหมดความวางใจในพระองค์
วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต (โบสถ์คาทอลิก) : 22 ซอยพหลโยธิน 121 หมู่ 1 ต.ประชาธิปัตย์ อ.ธัญบุรี จ.ปทุมธานี 12130
Tel.0 2992 1363-4, Fax.0 2992 1365
This website is powered by WordPress
Entries (RSS) and Comments (RSS).
