วัดพระชนนีของพระเป็นเจ้า รังสิต (โบสถ์คาทอลิก)

“ลูกเอ๋ย บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว… ลุกขึ้น แบกแคร่เดินไปเถิด”(มก 2:1-12)

ในโอกาสที่พระเจ้าได้ทรงพระเมตตาและรักเราเสมอมา เทศกาลมหาพรตจึงเป็นช่วงเวลาพิเศษที่เราคริสตชนได้มีโอกาสรื้อฟื้นชีวิตและจิตตารมณ์มหาพรต โดยเลียนแบบอย่างองค์พระคริสตเจ้าเมื่อ 2000 ปีที่ผ่านมา

ก่อนที่พระเยซูคริสตเจ้าจะทรงเริ่มดำเนินพระภารกิจการไถ่กู้มวลมนุษย์พระองค์ทรงใช้เวลา 40 วัน ปฏิบัติดังนี้ คือ

“พระองค์ทรงยื่นพระหัตถ์สัมผัสเขา ตรัสว่า ‘เราพอใจ จงหายเถิด” (มก 1:40-45)

พีน้องที่รัก ช่วงนี้เป็นเทศกาลแห่งความรัก นอกจากผู้คนต่างใส่ใจ สนใจในการให้ความรักต่อกันและกันเป็นพิเศษแล้ว เป็นต้นสำหรับเยาวชนและเด็กๆ ในครอบครัว ข่าวคราวในสังคมกลับพุ่งเป้าและให้สถิติจากผลสำรวจเกี่ยวกับเยาวชนเป็นตัวเลขที่น่าตกใจ ไม่ว่าเรื่องวิถีการปฏิบัติตน การคบเพื่อนฝูง การใส่ใจในหน้าที่บทบาท เรื่องการเรียนหนังสือ ค่าใช้จ่ายเป็นตัวเลขสูงถึง 1-2 หมื่นบาท/เดือน และเป็นผลข้างเคียงต่อการต้องหาเงินมาใช้จ่ายด้วยวิธีต่างๆ ทั้งที่ถูกต้องและไม่ถูกต้อง นับเป็นสิ่งน่าวิตกกังวลและผู้เป็นพ่อแม่ และผู้ใหญ่ในเวลานี้

จึงเป็นสิ่งที่ดีที่วันนี้ ในพระคัมภีร์ได้ให้ข้อคิดและเตือนใจเรา ถึงการปฏิบัติตนอย่างดีในชีวิตประจำวันของเรา “พี่น้อง เมื่อท่านจะกินจะดื่มหรือจะทำอะไรก็ตาม จงกระทำเพื่อถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าเถิด อย่าทำสิ่งใดให้เป็นที่ขุ่นเคืองใจแก่ผู้อื่น” (1 คร 10:31-11:1)

“ข้าพเจ้าเป็นทุกอย่างสำหรับทุกคน เพื่อ…ใช้ทุกวิถีทางช่วยบางคนให้รอดพ้น”(1คร.9.16-23)

ชาติบ้านเมืองเป็นหัวใจของการดำเนินชีวิตของประชาชน ถ้าบ้านเมืองใดร่มเย็นเป็นสุข อุดมสมบูรณ์ ปวงชนก็จะพลอยอยู่เย็นเป็นสุขด้วย นี่จึงขึ้นอยู่กับภาวะของผู้นำว่า จะปกครองดูแลผู้คนอย่างไร ยึดอะไรเป็นสิ่งสำคัญ จะใช้หลักอย่างไรในการบริหารปกครอง เพื่อนำไปสู่เป้าหมายนั้น ฉันใดฉันนั้น

วันนี้ ท่านนักบุญเปาโล ได้เขียนเตือนใจถึงชาวโครินทร์ ถึงบทบาทหน้าที่ของท่านในการเป็นผู้ประกาศข่าวดี และริเริ่มตั้งกลุ่มคริสตชนให้เข้มแข็งในความเชื่อ และยึดมั่นในหลักคำสอนของพระคริสตเจ้า ท่านจึงได้กล้าพูดอย่างเด่นชัดว่า เป็นหน้าที่ที่ท่านต้องการประกาศสอนและตักเตือนคริสตชนที่ท่านดูแลอยู่ “พี่น้อง แม้ในการประกาศข่าวดี ข้าพเจ้าไม่รู้สึกภูมิใจแม้แต่น้อย เพราะข้าพเจ้าจำเป็นต้องประกาศอยู่แล้ว หากข้าพเจ้าไม่ประกาศข่าวดี ข้าพเจ้าย่อมได้รับความวิบัติ”

“เรารู้ว่าท่านเป็นใคร ท่านคือองค์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า” (มก. 1:21-28)

วันนี้พวกเขาได้แสดงออกอย่างชัดเจน และอย่างแน่วแน่ว่า วันพระเจ้านี้ พระเจ้าได้ทำสิ่งยิ่งใหญ่ จริงจังให้พวกเขาเห็นด้วยตา ได้ยินด้วยหู และสัมผัสด้วยตัวเอง ว่าแม้แต่ผีปีศาจและอำนาจของมันยังต้องแพ้ต่อฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า “นี่มันเรื่องอะไร เป็นคำสั่งสอนแบบใหม่ที่มีอำนาจ เขาสั่งแม้กระทั่งปีศาจและมันก็เชื่อฟัง” (มก. 1:21-28) ในบทอ่านอีก 2 บท จึงจูงใจเราให้หันมาฟังเสียงของพระเจ้า และละทิ้งหนทางแห่งความบาปแห่งความมืดมนเสีย

ที่สุด ผลของการที่เราได้ปฏิบัติตามคำสอนและดลใจของพระ “จงรักพระเจ้าสุดดวงใจ จงรักเพื่อนมนุษย์เหมือนรักตนเอง” จึงทำให้เรารอดพ้นจากอำนาจและการชักจูงของพญามารและผีปีศาจที่แฝงเข้ามาคุกคามชีวิตฝ่ายจิตของเราอยู่ตลอดเวลา และตลอดทุกการกระทำของเรา จะได้รู้สึกเหมือนกับบรรดาชาวยิว ที่ได้ประสบด้วยตา และด้วยใจของเขาในวันนั้นว่า “เพราะทรงสอนเขาอย่างทรงอำนาจไม่เหมือนกับบรรดาธรรมาจารย์ “(มก. 1:21-28) พวกเขาจึงมั่นใจและรักพระเจ้าเพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ ทรงไปแห่งหนใดพวกเขาก็ติดตามไปอย่างเนืองแน่น